Να είσαι ευγνώμων στο Θεό, που σ’ έκανε ό,τι είσαι.

Στη ζωή, δεν μπορείς να προσπεράσεις τίποτε, αν δεν περάσεις από μέσα του. Και, αν νομίζεις πως το προσπέρασες, θα παραμείνεις ανώριμος, παιδαριώ­δης, δεν θα μεγαλώσεις ποτέ. Τη ζωή πρέπει να τη ζήσεις. Μόνο τότε μεγαλώνεις. 

Δέξου τον εαυτό σου έτσι όπως είναι. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο, γιατί αν σκεφτείς τον εαυτό σου έτσι όπως είναι, θα νιώσεις άσχημα. Από πού προέρχεται αυτή η δυσφορία; Προέρχεται από τους διαφό­ρους δασκάλους που σε δίδαξαν. Και αυτοί οι δάσκαλοι είναι οι μεγαλύ­τεροι δηλητηριαστές της ζωής. Δεν είναι στ’ αλήθεια δάσκαλοι, είναι εχθροί. 

Μια αποκάλυψη που πρόκειται να σου αλλάξει τη ζωή

Όταν γυρνάς σπίτι σου..

Στον/ην σύζυγο σου, στον άνθρωπο σου, στα παιδιά σου, στον σκύλο σου..

Σε όποιον κι αν γυρνάς, πριν ανοίξεις την πόρτα

Φόρεσε ένα χαμόγελο στα χείλη.

Δεν έχει σημασία πως ήταν η μέρα σου.

Δεν έχουν σημασία αυτά που πρέπει να κάνεις μετά.

Για 30" δείξε τους οτι ενθουσιάζεσαι που τους βλέπεις

Κάνε τους να νιώσουν πως ανυπομονούσες μέχρι να φτάσεις στο σπίτι, κοντά τους.

Στο κάτω κάτω πρόκειται για τ' αγαπημένα σου πρόσωπα.

Όταν λες "ευχαριστώ" δημιουργείς μια πηγή φωτός, ειρήνης και χαράς στην ψυχή σου.

Η αληθινή χαρά είναι μια κατάσταση της ψυχής, που βιώνει τη ζωή, πέρα από τις δυσκολίες, τα εμπόδια και τις θλίψεις της, ως δώρο από τον Θεό, για την οποία μπορεί μόνο να αισθάνεται ευγνωμοσύνη και την ανάγκη να ευχαριστήσει. 

Η αληθινή θλίψη εντούτοις είναι μια ψυχολογική κατάσταση που τυφλώνει μια ύπαρξη σε όλα όσα είναι όμορφα και καλά, μέχρι το σημείο του να προσκολλάται κανείς μόνο στους λόγους που του προκαλούν δυσφορία.  

Εάν επιθυμείτε η χαρά να σας επισκέπτεται συχνά, καλλιεργήστε μέσα σας το αίσθημα της ευγνωμοσύνης προς τον Δημιουργό, αλλά και προς τη φύση και τα ανθρώπινα όντα. Ακόμα και όταν δεν έχετε κανένα λόγο να χαρείτε, αυτό το συναίσθημα, το οποίο θα έχετε μετατρέψει σε συνήθεια, θα σας έρθει και θα σας προκαλέσει έκπληξη - όπως όταν οι φίλοι εμφανίζονται ξαφνικά και απροειδοποίητα. 

Όταν λέτε τη λέξη "ευχαριστώ", δημιουργείτε μια πηγή φωτός, ειρήνης και χαράς στην ψυχή σας. Και αυτή η πηγή πλημμυρίζει όλα τα κύτταρά σας. Σιγά σιγά, αισθάνεστε ότι κάτι μέσα σας αναζωογονείται, εμπλουτίζεται και φωτίζεται. Και αν κάποια μέρα αντιμετωπίζετε μεγάλες δυσκολίες, όχι μόνο δεν θα καταρρεύσετε, αλλά θα είστε σε θέση να ευχαριστήσετε και είναι αυτή η δυνατότητα του να ευχαριστήσετε κατά τη διάρκεια των δύσκολων στιγμών, που θα σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε τις δυσκολίες σας. "

Omraam Mikhaël Aïvanhov

Η ζωή μάς ανήκει και χρειάζεται να ορίσουμε την περπατησιά μας σ' αυτήν

Όαση ζωής

Ένας άνθρωπος ταξιδεύει. 

Παίρνει μαζί του τις αναμνήσεις, γλυκές στιγμές που τον συντροφεύουν. Η δίψα του για ζωή τον επαναφέρει σε μνήμες που χρειάζεται  να αντλήσει δύναμη, για να συνεχίσει. Μια εικόνα με εκείνον δίπλα στον πατέρα του τον κάνει να θέλει να ξαποστάσει. Ένα ζεστό στήριγμα, το συναίσθημα που ένιωσε τότε. Ένα κάθισμα η παρουσία του∙ εκεί πλάθει με ασφάλεια τα ταξίδια του.

Κάτι τον κρατάει όμως! 

Δεν είναι πια κοντά του… Τον χρειάζεται, για να συνεχίσει. Νοσταλγεί την παρουσία του. Η μνήμη δεν είναι αρκετά δυνατή, ώστε να εξαφανίσει το βαρύ συναίσθημα από την απώλεια. Οι στιγμές που έζησε δεν επαρκούν, για να αποφύγει τη στενοχώρια που βαραίνει τη μοναξιά του. Η θλίψη γίνεται ο νέος σύντροφός του.

Πίστεψε σε σένα. Σε αυτό που είσαι και σε αυτό που μπορείς να γίνεις

Ήρθατε σ’ αυτό τον κόσμο για να εκπληρώσετε ένα μοναδικό σκοπό ή ρόλο ή μια αποστολή. Βρείτε το δικό σας. Και μό­λις το βρείτε, περιμένετε να ενεργοποιηθεί.

Η ζωή δεν χρειάζεται να κερδηθεί. Σας έχει ήδη δοθεί. Αν δεν σας αρέσει έτσι όπως είναι, αναμορφώστε τη και κάνετε αλ­λαγές.

Όταν η πρόθεσή σας είναι ξεκάθαρη, μπορείτε να κάνετε μαγικά πράγματα. Δεν υπάρχει λόγος να γίνεστε το θύμα. Μπορείτε να επιλέγετε και να ενεργείτε δυναμικά. Μπορείτε να κάνετε ό,τι χρειάζεται να κάνετε. Μπορείτε να αλλάξετε ό,τι χρειάζεστε να αλλάξει.

Αναπνεύστε βαθιά κάθε φορά, προτού ξεκινήσετε ένα σημαντικό έργο ή μια σημαντική πορεία. Ανακαλέστε τους θετικούς και αναζωογονητικούς λόγους που σας οδήγησαν σ’ αυτό το βή­μα. Ανανεώνετε τη δέσμευσή σας όσο συχνά το θεωρείτε απα­ραίτητο.

Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε ως σύμβουλο την αρνητική εσωτερική σας κριτική: Υποσκάπτετε τους στόχους και την ενέργειά σας.

Το γέλιο είναι βασικό συστατικό της ζωής και της αγάπης

Δε θα άλλαζα ποτέ το γέλιο της καρδιάς μου με όλα τα πλούτη του κόσμου. Ούτε θα ήμουν ικανοποιημένος με το να μεταλλάξω τα δακρυά μου, τα δάκρυα της αγωνίας μου, σε γαλήνη.

Φλογερή μου ελπίδα είναι ότι όλη μου η ζωή σ’ αυτή τη γη θα αποτελείται από Δάκρυα και Γέλιο. 
Δάκρυα που εξαγνίζουν την καρδιά μου και μου αποκαλύπτουν το μυστικό και το μυστήριο της Ζωής. Γέλιο που με φέρνει πιο κοντά στους συνανθρώπους μου.
Δάκρυα που με κάνουν να αισθάνομαι τους πονεμένους. Γέλιο που συμβολίζει τη χαρά για την ίδια μου την Ύπαρξη.

Χαλίλ Γκιμπράν

Αν κάποιος δεν φοβάται μπορεί να δεχτεί τη ζωή όπως έρχεται

Όπως τόσοι άλλοι σύγχρονοι άνθρωποι, έχω υπάρξει πολύ εγωιστής, πολύ ναρκισσιστής. Μου χρειαζόταν να κατέβω από τη θέση πάνω στην οποία νόμιζα ότι υπερείχα και την είχα επιλέξει με σκοπό να αρνηθώ τον εξευτελισμό που υποχρεώθηκα να υποστώ σαν παιδί. 

Κουρνιασμένος σ' αυτό το ψηλό επίπεδο, φοβόμουν να πέσω ή να αποτύχω, γιατί η ταυτότητά μου ήταν ένα με τη μεγαλοσύνη μου. Ευτυχώς, διατήρησα κάποια ταύτιση με το σώμα μου, που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι η όποια θέση που ήλπιζα να αποκτήσω βρισκόταν στο βασίλειο του σώματος και της σεξουαλικότητάς μου. Το να πατήσω τα πόδια μου στο έδαφος, για μένα ήταν μια μεγάλη και δύσκολη διαδικασία, αλλά όταν ένιωσα αυτή την επαφή, ήταν μια εμπειρία χαράς.

Αφήστε τη ζωή να σας διαπεράσει!

Αν ως παιδιά δεν έχουμε πάρει αγάπη και φροντίδα, μαθαίνουμε να μην προστατεύουμε ούτε να καλλιεργούμε τη δύναμη της ζωής που έχουμε μέσα μας και να φοβόμαστε μήπως την εξαντλήσουμε. 
Αν μας είχαν παραμελήσει όταν ήμαστε βρέφη, καθώς μεγαλώνουμε νιώθουμε μια τεράστια πείνα για άγγιγμα, αγάπη και πλήρωση. 
Η αμέλεια των γονιών μας εγκαθιδρύει το φόβο της έλλειψης σε κάθε ίνα της ύπαρξής μας, μια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι τίποτα δεν είναι αρκετό. Από εδώ πηγάζουν πολλοί καταναγκασμοί σε σχέση με τη λήψη τροφής, τα κίνητρα και τη συμπεριφορά, ενοχλητικές εμμονές, με συχνά παράλογες ιδέες και πεποιθήσεις, παρορμήσεις και επιθυμίες που ψάχνουν απεγνωσμένα για διέξοδο ή απελευθέ­ρωση. Αυτή είναι η πηγή πολλών καταναγκασμών, ιδεοληψιών και εξαρτήσεων.

Άρχισε «νέα» ζωή, όχι την ίδια «εκ νέου»...

Μια σύντομη ανάλυση για τη ζωή, την αποδοχή, την άδεια να αισθάνεσαι άσχημα, την ανάγκη να είσαι ευάλωτος, την εμπιστοσύνη και τη δύναμη.

1. Άδεια

Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να αισθάνεται άσχημα, να έχει ανάγκη από βοήθεια, να είναι ευάλωτος… 
Ίσως θεωρείς ότι είναι καλύτερο να μην αισθάνεσαι τον πόνο και να τον αποφεύγεις απασχολώντας το μυαλό σου με άλλα πράγματα. Οπωσδήποτε, όμως, με τον καιρό, το πιθανότερο είναι ότι ο πόνος θα ανέβει στην επιφάνεια. Επομένως, τώρα είναι καλύτερα. Δέξου ότι ίσως δεν μπορείς για ένα διάστημα να ενδιαφερθείς για τη δουλειά σου ή για ό,τι συμβαίνει στους φίλους σου, και άρχισε να βιώνεις το πένθος με όλες του τις συνέπειες.  Η ζωή σου θα είναι αλλιώτικη όσο πορεύεσαι σ’ αυτόν τον δρόμο. Είναι πολύ πιθανό ότι θα πρέπει ν’ αλλάξεις προσωρινά ορισμένες συνήθειες… σίγουρα νιώθεις ένα κενό…

Το Μυστικό της Νεότητας

Δεν σταματάμε το παιχνίδι επειδή γερνάμε. Γερνάμε επειδή σταματάμε να παίζουμε. 

Τι είναι αυτό άραγε που μας κάνει να πιστεύουμε ότι η ζωή δεν είναι παιχνίδι; Ποιος είναι αυτός που μας έκανε να πιστέψουμε ότι αν παίρναμε τη ζωή στα σοβαρά θα είχαμε μια καλύτερη ζωή… μια ευτυχισμένη ζωή…

Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε ότι η σοβαρότητα είναι η αρρώστια του μυαλού ενώ η χαρωπότητα, κράτα σε εγρήγορση και ακμαιότητα τόσο το μυαλό όσο και την καρδιά μας. Είναι αυτή, που παίρνει το βάρος από τους ώμους μας έτσι ώστε να μην λυγίζουν τα γόνατα μας και κάνει ανάλαφρο το βηματισμό μας. 

Είναι αυτή που δίνει μια φρεσκάδα δροσιάς στα χείλη και μας κάνει να βλέπουμε την ομορφιά ακόμα κι εκεί που οι άλλοι δυσκολεύονται να την αντικρίσουν. Και πάντα, εξαιτίας της μπορούμε να αντικρίζουμε μια σπίθα φωτός ακόμα και στα πιο βαθιά μας σκοτάδια. Και αυτά, δεν υπάρχουν γύρω μας αλλά μέσα μας. Στο μυαλό μας… 

ΠΡΕΠΕΙ… ΠΡΕΠΕΙ… ΠΡΕΠΕΙ… 

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ!!!!

Η φροντίδα των άλλων δεν είναι υποχρέωση αλλά "κάλεσμα"

Είναι όμορφο να βοηθά κάποιος και να φροντίζει τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω του είτε είναι γνωστοί είτε είναι άγνωστοι. Όμως για να υπάρχει "αντίκρισμα" και λέγοντας αντίκρισμα δεν εννοώ ανταπόδοση, χρειάζεται αυτή η "προσφορά" να είναι αυθεντική και να βγαίνει μέσα από την καρδιά αυτού που δίνει. 

Αν δίνει γιατί πρέπει ή γιατί δεν μπορεί να αρνηθεί ή από υποχρέωση ή για να διατηρήσει την εικόνα του "καλού παιδιού" ή από συνήθεια τότε συμβαίνει ενεργειακό άδειασμα και αυτός που δίνει, ο "φροντιστής"  βρίσκεται κάποια στιγμή ξοδεμένος και ανήμπορος να βοηθήσει τον εαυτό του.

Όμως ακόμα κι αν πρόκειται για αυθεντική φροντίδα χρειάζεται ο φροντιστής να εξετάζει κάθε φορά αν η φροντίδα και η βοήθεια που έχει διάθεση να προσφέρει είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει εκείνη την στιγμή για τον άνθρωπο που χρειάζεται τη βοήθειά του. 

Όταν εξαφανίζεται η επιθυμία, εμφανίζεται η ευτυχία.

OSHO: Τι αναζητάς; Ευτυχία, μακαριότητα, χαρά – αυτό αναζητάς. Το αναζητάς εδώ και χιλιετηρίδες και δεν το έχεις βρει ακόμη. Ήρθε η στιγμή, η σωστή στιγμή για να σκεφτείς και πάλι, να διαλογιστείς και πάλι. Έχεις αναζητήσει τόσο πολύ, έχεις προσπαθήσει τόσο πολύ – μήπως δεν τα καταφέρνεις ακριβώς επειδή προσπαθείς; Ίσως να είναι η προσπάθεια εκείνο που σε κρατά μακριά από την ευτυχία; 

Αν θες να "μεγαλώνεις" ομορφαίνοντας "κύτταξε" μέσα σου

Η εξωτερική ομορφιά προέρχεται από διαφορετική πηγή από την εσωτερική. Η εξωτερική ομορφιά προέρχεται από τον πατέρα και την μητέρα σου: το σώμα τους δημιουργεί το δικό σου σώμα. Αλλά η εσωτερική ομορφιά προέρχεται από τη δική σου ανάπτυξη της συνειδητότητας που μεταφέρεις μαζί σου από πολλές ζωές.

Συνδέονται και τα δυο μέσα στην ατομικότητά σου, η βιολογική κληρονομιά από τον πατέρα και τη μητέρα σου και η πνευματική κληρονομιά από τις δικές σου προηγούμενες ζωές, η συνειδητότητά της, η μακαριότητά της, η χαρά της.  Δεν είναι λοιπόν τελείως αναγκαίο να είναι η εξωτερική ομορφιά αντανάκλαση της εσωτερικής, ούτε και το αντίστροφο θα είναι η αλήθεια, ότι το εσωτερικό θα αντιστοιχεί με το εξωτερικό.

Τελειώνει μάτια μου η Αγάπη;

Μ’ αρέσει να βάζω τελείες...

Πολλές μικρές τελίτσες που δείχνουν ότι τίποτα δεν σταματά... 

Η ζωή δεν βάζει ποτέ τελεία. Πώς να βάλει τελεία στην δημιουργία, στον Έρωτα, στην Αγάπη... 

Τελειώνει μάτια μου η Αγάπη;

Μπορεί να τελειώνει μια δουλειά όμως η ικανότητα για δημιουργία δεν σταματά...

Μπορεί να τελειώνει μια σχέση όμως το παιχνίδισμα του έρωτα δεν σταματά...

Μπορεί να τελειώνει ένα χάδι, μια αγκαλιά όμως η αγάπη δεν σταματά...

Η ζωή δεν βάζει τελείες γιατί ρέει κυκλικά...

Σαρακοστή, προετοιμασία για την Αναγέννηση

Σαράντα μέρες πριν το Πάσχα, της μεγαλύτερης γιορτής της χριστιανοσύνης γιατί συμβολίζει τον Θάνατο και την Αναγέννηση του Κυρίου...

Ανεξάρτητα όμως που και τι πιστεύει ο καθένας μας αυτές τις μέρες της Σαρακοστής, δίνεται σε όλους μας η ευκαιρία να προετοιμαστούμε για τον θάνατο και την αναγέννηση του εαυτού μας συμβολικά και να απελευθερώσουμε το σώμα, το νου και την ψυχή μας από όλα αυτά που μας περιορίζουν και μας κρατάνε φυλακισμένους σε παλιές πεποιθήσεις και στερεότυπα.

Αν ζητάτε την αλλαγή, τώρα είναι η ευκαιρία να αρχίσετε με συνειδητά βήματα την μεταμόρφωση σας.

Άρχισε να ζεις τον Παράδεισο στην Γη

Στο Σύμπαν 
δεν υπάρχει χρόνος
δεν υπάρχουν όρια, 
δεν υπάρχει πρέπει, 
δεν υπάρχει καλό ή κακό...

Υπάρχει μόνο ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ…

Και το Σύμπαν ανταποκρίνεται χαρίζοντας μας την ευκαιρία να δούμε, να βιώσουμε, να μάθουμε, να ολοκληρωθούμε με δύο τρόπους:

«Μην κάνεις το ίδιο λάθος δυο φορές»

Λέτε, «Μην κάνεις το ίδιο λάθος δυο φορές». Πώς θα το καταφέρω αυτό αν δεν χρησιμοποιήσω το μυαλό μου για να αξιολογήσει, να συγκρίνει, και να κρίνει;

Osho: Όταν λέω να μην κάνετε το ίδιο λάθος δύο φορές, δεν λέω να αξιολογήσετε, να κρίνετε, να συγκρίνετε. Λέω να δείτε - όταν κάνετε ένα λάθος να το βλέπετε τόσο ολοκληρωτικά ώστε να δείτε ότι είναι λάθος. Όταν το βλέπετε έτσι, το απορρίπτετε· δεν θα μπορέσετε να το επαναλάβετε ποτέ.

Για παράδειγμα, βάζετε το χέρι σας στη φωτιά και καίγεται. Την επόμενη φορά που θα είστε κοντά στη φωτιά, θα κάνετε άραγε έναν αριστοτελικό συλλογισμό, που λέει, «και αυτό είναι φωτιά, όλες οι φωτιές καίνε, επομένως δεν πρέπει να βάλω το χέρι μου μέσα;» Θα συγκρίνετε με την προηγούμενη εμπειρία; Θα αξιολο­γήσετε; 

Αν η ζωή σού μοιάζει σκοτεινή και δυστυχισμένη είναι επειδή τη ζεις με λάθος τρόπο.

Διαμορφωνόμαστε από αυτό που κάνουμε. Οι πράξεις μας τελικά είναι εκείνες που μας φτιάχνουν. Αυτό που κάνουμε σι­γά σιγά γίνεται ο δημιουργός της ζωής μας και της ψυχής μας. Αυτό που κάνουμε στη ζωή αποφασίζει το πώς δημιουργούμε τους εαυτούς μας. Αυτό που είναι η συμπεριφορά μας στη ζωή αποφασίζει τις κατευθύνσεις στις οποίες θα ταξιδέψει η ψυχή μας, τα μονοπάτια που θα διασχίσει, τους νέους κόσμους που θα εξερευνήσει.

Αν γνωρίζαμε ότι η συμπεριφορά μας στη ζωή μάς δημιουργεί, τότε ίσως η άποψη ότι η ζωή είναι μάταιη και ανώφελη να φαινόταν παρεξηγημένη. Τότε ίσως η ιδέα να αποδεχτούμε ότι η ζωή είναι ένα βάσανο να έμοιαζε λάθος. Τότε ίσως η στάση μας κατά της ζωής να μας φαινόταν άθρησκη.