Η Ζωή δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο…

"Αγαθά κόποις κτώνται" λέει το ρητό όμως η Ζωή δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο…

Τον παλιό εκείνο τον καιρό που ήμουν μικρή και "άμυαλη" όπως έλεγαν δεν με ένοιαζε τίποτα και δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο εκτός από το παιχνίδι. 

Ξυπνούσα κάθε μέρα χωρίς σχέδια και στόχους και μέσα από τη δραστηριότητα και τη δημιουργικότητα του παιχνιδιού γέμιζα ενέργεια το σώμα μου, χαλάρωνα το μυαλό μου και χόρταινα με χαρά την ψυχή μου…

Μεγαλώνοντας, φορώντας τη στολή του συνετού ενήλικα και κουβαλώντας περισσότερο "μυαλό" μέσα στο κεφάλι μου άλλαξα την οπτική που έβλεπα τον κόσμο και τις καταστάσεις…

Αυτή είναι μια περίοδος δοκιμασίας

Η Αναγέννηση του Φοίνικα!

Ξέρω ότι αυτή η περίοδος σε δοκιμάζει. Η υπομονή σου είναι στα όρια. Το Ξέρω. Θα ήθελες να κοιμάσαι συνεχώς. Να μην αλληλεπιδράς με τον εξωτερικό κόσμο, να μείνεις κλειστός μέσα σου και να υπερασπιστείς τον εαυτό σου από τους τυφώνες που αισθάνεσαι στο δέρμα σου. 

Αυτό σε συγκλονίζει.
Και μετά μπαίνεις μέσα σου, αρκετά για να σε κάνει να κλαις ... και να γελάς ταυτόχρονα. Τα συναισθήματά σου ενισχύονται. Και πίστεψέ με, είναι φυσιολογικό να είναι έτσι. Ταξιδεύεις με απάθεια και κατάθλιψη ... μετά προχωράς στην ευφορία και τη χαρά. Και μετά κατεβαίνεις ξανά.

Είσαι κουρασμένος. 

Πάρα πολύ κουρασμένος από τα πιο απλά πράγματα. Οι μικρές καθημερινές ενασχολήσεις απαιτούν τεράστια προσπάθεια. Όλα φαίνεται να απαιτούν περισσότερη ενέργεια από ό, τι έχεις. Και θα ήθελες να ξεκουραστείς. Μόνο αυτό. Αισθάνεσαι όλο και περισσότερο  μόνος και απομονωμένος. Είσαι ένας ερημίτης που περπατά στον κόσμο ... σιωπηλά.

Οι φόβοι σου κάνουν λάθη όχι εσύ…

Το να γερνάς είναι αναπόφευκτο, το να μεγαλώνεις όμορφα όμως είναι επιλογή. Και χρειάζεται Ευφυΐα. Συναισθηματική Ευφυΐα για να γίνει αυτό.

Να έχεις την ικανότητα να μην βλέπεις εμπόδια, να μην βλέπεις προβλήματα αλλά προκλήσεις. Προκλήσεις που ακονίζουν το μυαλό και μεγαλώνουν τη δύναμή σου χωρίς να κλειδώνουν την καρδιά σου. Γιατί η δύναμη, όταν η καρδιά είναι κλειστή γίνεται σκληρότητα και μεγαλώνει την απόσταση που έχεις με τον εαυτό σου…

Σε κάθε πρόκληση, βλέπεις σε τι κατάσταση είναι τα φτερά σου κι αν χρειάζεται, κάνεις μια παύση. Νιώθεις που βρίσκεσαι, τι έχεις αλλάξει, τι έχεις μεταμορφώσει και τι χρειάζεται να κάνεις ακόμα για να ενδυναμώσεις το πέταγμα σου…

Στόχος δεν είναι η επιβίωση αλλά η Ζωή. Γι' αυτό Ζήσε!

Όπως τόσοι άλλοι σύγχρονοι άνθρωποι, έχω υπάρξει πολύ εγωιστής, πολύ ναρκισσιστής. Μου χρειαζόταν να κατέβω από τη θέση πάνω στην οποία νόμιζα ότι υπερείχα και την είχα επιλέξει με σκοπό να αρνηθώ τον εξευτελισμό που υποχρεώθηκα να υποστώ σαν παιδί. 

Κουρνιασμένος σ' αυτό το ψηλό επίπεδο, φοβόμουν να πέσω ή να αποτύχω, γιατί η ταυτότητά μου ήταν ένα με τη μεγαλοσύνη μου. Ευτυχώς, διατήρησα κάποια ταύτιση με το σώμα μου, που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι η όποια θέση που ήλπιζα να αποκτήσω βρισκόταν στο βασίλειο του σώματος και της σεξουαλικότητάς μου. Το να πατήσω τα πόδια μου στο έδαφος, για μένα ήταν μια μεγάλη και δύσκολη διαδικασία, αλλά όταν ένιωσα αυτή την επαφή, ήταν μια εμπειρία χαράς.

Αν θες να γίνεις ευτυχισμένος, Μπορείς!

"Υπάρχουν πέντε πράγματα που ένας άνθρωπος λυπάται όταν πρόκειται να πεθάνει. Και δεν είναι ποτέ εκείνα που θεωρούμε σημαντικά στη ζωή. Δεν θα είναι ούτε τα ταξίδια στις αφίσες κολλημένες στα παράθυρα των πρακτορείων που ονειρευόμαστε και ούτε ένα νέο αυτοκίνητο, μια γυναίκα όνειρο ή έναν άνδρα όνειρο ή έναν καλύτερο μισθό. 

Όχι, τη στιγμή του θανάτου, όλα τελικά γίνονται αληθινά. Και είναι πέντε τα πράγματα που θα μετανιώσουμε, τα μόνα πραγματικά μιας ζωής.

Το πρώτο θα είναι που δεν ζήσαμε σύμφωνα με τις κλίσεις μας, αλλά φυλακισμένοι από τις προσδοκίες των άλλων. Η δερμάτινη μάσκα με την οποία έχουμε κάνει τον εαυτό μας αξιαγάπητο θα πέσει ή νομίζαμε ότι το κάναμε. Και ήταν η μάσκα που δημιουργήθηκε από τη μόδα, από τις ψευδείς προσδοκίες μας, ίσως για να θεραπεύσει τη δυσαρέσκεια των πληγών που δεν αντιμετωπίσαμε ποτέ. Η μάσκα εκείνων που αισθάνονται ικανοποιημένοι για να είναι αξιαγάπητοι.

Όταν θα νιώθω...

Σήμερα θα είμαι εγώ ο αρχηγός των συναισθημάτων μου!!!!!!!!!!!!

• Αν νιώσω θλίψη, θα τραγουδήσω… Αν νιώσω λύπη, θα γελάσω…

• Αν νιώσω άρρωστος, θα διπλασιάσω την προσπάθεια μου…

• Αν νιώσω φόβο, θα προχωρήσω δυναμικά μπροστά…

• Αν νιώσω υποδεέστερος, θα φορέσω καινούργια ρούχα…

• Αν νιώσω αβεβαιότητα, θα υψώσω τη φωνή μου…

• Αν νιώσω φτωχός, θα σκεφτώ την ευημερία που έρχεται…

• Αν νιώσω ελλιπής, θα θυμηθώ παλιές μου επιτυχίες…

Ο μοναδικός χρόνος που υπάρχει είναι αυτή εδώ η στιγμή. Άδραξε την!!

Osho: Ζήσε αυτήν εδώ τη στιγμή όσο πιο ολοκληρωμένα μπορείς. Μην είσαι υπερβολικά λογικός, γιατί η υπερβολική λογική οδηγεί στην παραφροσύνη. Ας υπάρχει λίγη τρέλα μέσα σου. 

Αυτή δίνει νοστιμάδα στη ζωή, αυτή την κάνει χυμώδη. Ας υπάρχει πάντοτε και λίγη τρέλα. Αυτή σε κάνει ικανό να παίζεις, αυτή σε κάνει κεφάτο, αυτή σε βοηθάει να χαλαρώσεις.

Όταν αγαπάς τον Εαυτό σου δεν τον αφήνεις στην αναμονή

Η Ζωή κυλά και χάνεται…

Χάνεται πολύ εύκολα όταν την εμποδίζουμε να κυλά μέσα μας, να γίνεται ένα με το αίμα μας και να νιώθουμε την φωτιά της να καίει αναζωογονητικά τα σωθικά μας…

Χάνεται όταν κατακρεουργούμε τις στιγμές μας με τα Μα, τα Αν και Γιατί… με τα Πρέπει και Δεν Πρέπει δίνοντας χώρο στον φόβο να μας κυριεύσει. Να χρωματίζει φοβικά τις σκέψεις μας, να καθοδηγεί τα βήματά μας και να μας εμποδίζει να κτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και αγάπης με τους γύρω μας.

Κι όλα αυτά γιατί; Για να μην πληγωθούμε! 

Μα πληγωνόμαστε έτσι κι αλλιώς. Πληγώνουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας όταν τον κρατάμε σε αναμονή, μη διαθέσιμο για τη ζωή. Και μην νομίζεις ότι κάποιος είναι διαθέσιμος στην Ζωή όταν ελέγχει τα πάντα. Όταν όλα θέλει να γίνονται με τον τρόπο που ξέρει αυτός. Κι όταν όλοι θέλει να λειτουργούν με τον τρόπο που θέλει αυτός…

Η Έκσταση είναι μια κατάσταση Ύπαρξης.

Εκστατικός Εαυτός!

Γνωρίζεις ποιος είναι πραγματικά ο εκστατικός εαυτός ή είναι απλά μια φράση στο λεξιλόγιο σου;

Η Έκσταση είναι μια κατάσταση Ύπαρξης. Μια κατάσταση όπου συνειδητά ενώνεσαι με την Ύπαρξη. Δεν έχει καμία σχέση ούτε με σκευάσματα, ούτε με νοητικά τερτίπια, ούτε με σεξουαλικά εργαλεία ή ελιξίρια. Συμβαίνει όταν ανοίγεσαι στην Ύπαρξη με την ολότητά σου.

Όταν έχεις αγαπήσει τον εαυτό σου, το σώμα σου… και αρχίζεις να έχεις βαθιά σύνδεση με την Γη. Όταν η αναπνοή σου γεμίζει αβίαστα την κοιλιά σου και νιώθεις ότι η σεξουαλικότητά σου είναι ένα ζωντανό ρεύμα γεμάτο υγεία και φρεσκάδα. Όταν όλες σου οι ανάγκες ικανοποιούνται και αυτό δεν εξαρτάται από κανέναν άλλον πάρα μόνον από σένα και την εξελικτική σου ικανότητα. Μόνον τότε μπορείς να αρχίσεις να αισθάνεσαι ότι είσαι ένα οργασμική ον και μπορείς να βιώσεις την έκσταση του οργασμού στο πρώτο σου τσάκρα.

Μην σκέφτεσαι! Άδραξε αυτήν εδώ τη στιγμή. Να είσαι ένας Ζορμπάς.

«Αν μπορούσα να ξαναζήσω τη ζωή μου, Θα έπαιρνα το ρίσκο να κάνω την επόμενη φορά πιο πολλά λάθη. θα χαλάρωνα, θα ήμουν πιο εύκαμπτη, θα ήμουν πιο ανόητη από ό,τι σε αυτό εδώ το ταξίδι, θα έκανα λιγότερα πράγματα με σοβαρότητα, θα έπαιρνα περισσότερα ρίσκα, θα ταξίδευα περισσότερο, θα ανέβαινα σε περισσότερα βουνά, θα κολυμπούσα σε περισσότερα ποτάμια, θα έτρωγα περισσότερο παγωτό και λιγότερα φασόλια...

Είναι πιθανό να είχα περισσότερα πραγματικά προβλήματα, θα είχα όμως πολύ λιγότερα φανταστικά προβλήματα. Είμαι βλέπεις από εκείνους τους ανθρώπους που έχουν ζήσει λογικά και μετρημένα από τη μία ώρα στην άλλη, από τη μία μέρα στην άλλη.

Μήπως περιμένεις την στιγμή που θα αρχίσεις να ζεις;

Μήπως είσαι "εθισμένος στην αναμονή"; Πόσο μέρος της ζωής σου περνάς περιμένοντας; 

Η αναμονή είναι μια κατάσταση του νου. Βασικά, σημαίνει ότι θέλεις το μέλλον, δε θέλεις το παρόν. Δε θέλεις αυτό που έχεις και θέλεις αυτό που δεν έχεις. Με κάθε είδος αναμονής δημιουρ­γείς ασυνείδητα μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στο εδώ και τώρα σου, όπου δε θέλεις να είσαι, και στο προβαλλόμενο μέλλον, όπου θέλεις να είσαι. Αυτό μειώνει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα της ζωής σου, κάνοντάς σε να χάνεις το παρόν.