ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΚΛΑΒΟ

Μέρος Δεύτερο

Τρίτη πονηριά: Κράτα τον άνθρωπο μέσα στο μεγαλύτερο δυνατό φόβο.

Και ο σίγουρος τρόπος επίτευξης του εγχειρήματος αυτού είναι να μην του επιτρέψεις να αγαπάει, διότι η αγάπη διαλύει τον κάθε φόβο…

Όταν αγαπάτε, δε φοβάστε. Όταν αγαπάτε, μπορείτε να παλέψετε με όλον τον κόσμο. Όταν αγαπάτε, νοιώθετε απεριόριστη ικανότητα στα πάντα.

Όταν όμως δεν αγαπάτε, εσείς φοβάστε ακόμα και τα μικρά πράγματα. Όταν δεν αγαπάτε, ενδιαφέρεστε περισσότερο για την ασφάλεια. Όταν αγαπάτε, ενδιαφέρεστε περισσότερο για τις περιπέτειες, την έρευνα.

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΚΛΑΒΟ

Μέρος Πρώτο

Osho: Η σεξουαλική ενέργεια είναι ενέργεια της ζωής και η καταπίεση της είναι η βάση της δουλείας του ανθρώπου. 

Υπάρχουν πέντε πονηριές, με τις οποίες ο άνθρωπος κατήντησε δούλος, υπέπεσε σ’ αυτό το τερατώδες φαινόμενο και έγινε ανάπηρος.

Πρώτη πονηριά: Κάντε τον άνθρωπο τόσο αδύναμο, όσο είναι δυνατό, εάν θέλετε να κυριαρχείτε πάνω του.
Αν ο ιερέας ή ο πολιτικός θέλουν να κυριαρχούν πάνω σας, τότε πρέπει να σας κάνουν όσο το δυνατόν αδύναμους. Ναι, σ’ ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν εξαιρέσεις, π.χ. κατά την στρατιωτική θητεία – εδώ χρειάζονται οι εξαιρέσεις για την άμυνα κατά των εχθρών, μόνον τότε, σε άλλες περιπτώσεις – όχι. Στον στρατό επιτρέπονται πολλά πράγματα, που δεν επιτρέπονται στους άλλους ανθρώπους.

Ο στρατός υπηρετεί το θάνατο και γι’ αυτό επιτρέπεται να είναι κάποιος δυνατός. Του επιτρέπεται να είναι τόσο δυνατός, όσο αυτό είναι εφικτό, γιατί χρειάζεται ώστε να σκοτώνει τους εχθρούς. Οι άλλοι άνθρωποι είναι σακατεμένοι. Τους υποχρεώνουν να μείνουν αδύναμοι με χίλιους και δύο τρόπους. Και ο καλύτερος τρόπος να κάνεις τον άνθρωπο αδύναμο – είναι να μην παραχωρήσεις στην αγάπη την πλήρη ελευθερία.

Η αγάπη είναι τροφή. Τώρα τελευταία ανακάλυψαν και οι ψυχολόγοι, πως αν δε δώσετε στο μωρό αγάπη, αυτό αδυνατίζει και γίνεται αρρωστιάρικο. Μπορείτε να του δώσετε γάλα, μπορείτε να του δώσετε φάρμακα, μπορείτε να του δώσετε τα πάντα… μόνο μη δώσετε αγάπη, μην το φιλάτε, μην το σφίγγετε στην αγκαλιά και το παιδί θα γίνεται όλο και πιο αδύναμο. Τότε αυτό θα έχει περισσότερες πιθανότητες να πεθάνει παρά να επιβιώσει.

Τι έχει συμβεί; Γιατί; Πολύ απλά – όταν εσείς το αγκαλιάζετε, το φιλάτε, του δίνετε τη ζεστασιά, με κάποιον τρόπο το παιδί νοιώθει χορτάτο, αποδεκτό, αγαπητό, χρήσιμο. Το παιδί εξ αρχής αρχίζει να νοιώθει την αξία του, το παιδί αρχίζει να νοιώθει κάποιον σκοπό στη ζωή του. Από την παιδική του ηλικία εμείς το κρατάμε πεινασμένο, δεν του δίνουμε τόση αγάπη, όση αυτό χρειάζεται.

Δεύτερη πονηριά: Κρατάτε τον άνθρωπο σε τέτοια άγνοια και ψεύδος, που γίνεται δυνατό να μπορείτε εύκολα να τον εξαπατάτε.

Και αν εσείς θέλετε να δημιουργήσετε κάποιον ηλίθιο – που είναι απαραίτητος στους ιερείς, τους πολιτικούς και τη συνωμοσία τους – τότε το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε, είναι να μην επιτρέπετε στον άνθρωπο να αγαπά ελεύθερα.

Χωρίς την αγάπη η νοημοσύνη του ανθρώπου θα ελαττωθεί. Μήπως δεν το έχετε παρατηρήσει; Όταν ερωτεύεστε, ξαφνικά όλες οι ικανότητές σας φτάνουν στο αποκορύφωμα, στο κρεσέντο. Λίγα λεπτά πριν φαινόσασταν βλάκας και συναντήσατε μια γυναίκα… και ξαφνικά στην ύπαρξή σας ξεχύθηκε μεγάλη χαρά, ανάψατε. Όταν οι άνθρωποι αγαπούν, φτάνουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Όταν η αγάπη χάνεται ή δεν υπάρχει, αυτοί φτάνουν στο ελάχιστο των δυνατοτήτων τους.

Οι μεγαλύτεροι, οι εξυπνότεροι άνθρωποι είναι οι πιο σεξουαλικοί άνθρωποι. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό, διότι η ενέργεια της αγάπης στη βάση της είναι έξυπνη. Εάν εσείς δεν μπορείτε να αγαπάτε, εσείς με κάποιον τρόπο κλείνεστε, γίνεστε ψυχροί, δεν μπορείτε να ρέετε. Ο άνθρωπος ρέει, όσο αυτός αγαπά. Όταν ο άνθρωπος αγαπά, νοιώθει τέτοια σιγουριά, που μπορεί να φτάσει ως τα άστρα.

Όταν οι άνθρωποι αγαπούν, φτάνουν στο μέγιστο. Απαγορέψτε την αγάπη να εκδηλώνεται και οι άνθρωποι θα μείνουν στο ελάχιστο. Όταν μένουν στα ελάχιστα, είναι ανόητοι, άσχετοι, δεν ανησυχούν για την γνώση. Και όταν οι άνθρωποι είναι αγράμματοι και ανόητοι, εύκολα αυταπατούνται, μπορείς εύκολα να τους εξαπατήσεις. Όταν οι άνθρωποι είναι σεξουαλικά καταπιεσμένοι, όταν καταπιέζεται η αγάπη τους, επιθυμούν παθιασμένα την άλλη ζωή, σκέπτονται τους ουρανούς, τον παράδεισο και δεν σκέπτονται να δημιουργήσουν τον παράδεισο εδώ και τώρα.

Όταν αγαπάτε, ο παράδεισος είναι εδώ και τώρα. Τότε δεν ανησυχείτε για τίποτα κι αν συμβαίνει αυτό, τότε ποιος θα πάει στον ιερέα; Τότε ποιος θα ανησυχεί ότι πρέπει να υπάρχει ο παράδεισος; Είστε ήδη εκεί, τα άλλα δε σας ενδιαφέρουν. Όταν όμως η ενέργεια της αγάπης σας είναι καταπιεσμένη, αρχίζετε να σκέπτεστε: «Εδώ δεν υπάρχει τίποτε. Το τώρα είναι κενό. Τότε κάπου πρέπει να υπάρχει κάποιος σκοπός…». Πηγαίνετε στον ιερέα και τον ρωτάτε για τους ουρανούς και κείνος σας ζωγραφίζει τη μαγευτική εικόνα των ουρανών.

Το σεξ καταπιέστηκε, γι’ αυτό μπορείτε να ενδιαφέρεστε για την άλλη ζωή. Και όταν οι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την άλλη ζωή, αυτοί φυσικά δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτήν τη ζωή. 

Η Τάντρα λέει: αυτή η ζωή είναι η μοναδική ζωή. Η άλλη ζωή κρύβεται πίσω απ’ αυτήν τη ζωή. Δεν είναι αντίθετή της, δεν είναι κάπου μακριά. Αυτή είναι μέσα της. Πηγαίνετε μέσα της. Είναι αυτή! Πηγαίνετε μέσα της και θα βρείτε την άλλη.

Ο Θεός κρύβεται μέσα στον κόσμο, αυτό είναι το μήνυμα της Τάντρα. Ένα μεγάλο μήνυμα, πανέμορφο, ασύγκριτο. Ο Θεός κρύβεται μέσα στον κόσμο. Ο Θεός κρύβεται στο εδώ και στο τώρα. Αν αγαπάτε, θα έχετε τη δυνατότητα να το δείτε.

Οι άνθρωποι φοβούνται όποιον διαφέρει από αυτούς...

Οι μάζες δεν θέλουν να ταράζονται ακόμη κι αν ζουν στη δυστυχία, γιατί έχουν συνηθίσει στη δυστυχία και όποιος δεν είναι μίζερος και δυστυχισμένος, μοιάζει ξένος γι' αυτούς.

Οι άνθρωποι φοβούνται πάρα πολύ εκείνους που γνωρίζουν τον εαυτό τους. 

Εκείνους που έχουν μια δύναμη, μια αύρα και ένα μαγνητισμό, ένα χάρισμα που μπορεί να βγάλει από τη φυλακή της παράδοσης τους νέους ανθρώπους που διψάνε για ζωή.

Φοβούνται τον άνθρωπο που δεν μπορεί να υποδουλωθεί– αυτή είναι η δυσκολία, και δεν μπορεί να φυλακιστεί.

Σου Αξίζει να σε Αγαπάς και να Αγαπιέσαι!

Σπουδαίε Άνθρωπε! 

Πόση Ομορφιά εμπεριέχει το σώμα σου..

Πόση Ζωή εμπεριέχει το χαμόγελό σου..

Πόση Αλήθεια εμπεριέχουν τα μάτια σου!

Πόση Σοφία εμπεριέχει το πνεύμα σου!

Πόση Ζεστασιά εμπεριέχει το χάδι σου..

Και πόση Αγάπη εμπεριέχει η ψυχή σου!

Κάνε τη ζωή σου ένα ασφαλές καταφύγιο, στο οποίο επιτρέπονται μόνο "συμβατοί" άνθρωποι.

Άσε μακριά τους ανθρώπους που δεν είναι προετοιμασμένοι να σε αγαπήσουν. Αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα που θα πρέπει να κάνεις στη ζωή σου και θα είναι και το πιο σημαντικό πράγμα.

Σταμάτα να κάνεις σκληρές συζητήσεις με ανθρώπους που δεν θέλουν αλλαγή.

Σταμάτα να εμφανίζεσαι σε ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται για την παρουσία σου. Ξέρω ότι το ένστικτό σου είναι να κάνεις τα πάντα για να κερδίσεις την εκτίμηση των γύρω σου, αλλά είναι μια ώθηση που σου κλέβει τον χρόνο, την ενέργεια, την ψυχική και σωματική υγεία.

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΚΛΑΒΟ

Μέρος Δεύτερο

💥Τρίτη πονηριά: 

Κράτα τον άνθρωπο μέσα στο μεγαλύτερο δυνατό φόβο.

Και ο σίγουρος τρόπος επίτευξης του εγχειρήματος αυτού είναι να μην του επιτρέψεις να αγαπάει, διότι η αγάπη διαλύει τον κάθε φόβο…

Όταν αγαπάτε, δε φοβάστε.

Όταν αγαπάτε, μπορείτε να παλέψετε με όλον τον κόσμο. Όταν αγαπάτε, νοιώθετε απεριόριστη ικανότητα στα πάντα.

Όταν όμως δεν αγαπάτε, εσείς φοβάστε ακόμα και τα μικρά πράγματα. Όταν δεν αγαπάτε, ενδιαφέρεστε περισσότερο για την ασφάλεια. Όταν αγαπάτε, ενδιαφέρεστε περισσότερο για τις περιπέτειες, την έρευνα.

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΚΛΑΒΟ!!!

Osho: Η σεξουαλική ενέργεια είναι ενέργεια της ζωής και η καταπίεση της είναι η βάση της δουλείας του ανθρώπου. 

Υπάρχουν πέντε πονηριές, με τις οποίες ο άνθρωπος κατήντησε δούλος, υπέπεσε σ’ αυτό το τερατώδες φαινόμενο και έγινε ανάπηρος.

💥Πρώτη πονηριά: 

Κάντε τον άνθρωπο τόσο αδύναμο, όσο είναι δυνατό, εάν θέλετε να κυριαρχείτε πάνω του.

Αν ο ιερέας ή ο πολιτικός θέλουν να κυριαρχούν πάνω σας, τότε πρέπει να σας κάνουν όσο το δυνατόν αδύναμους. Ναι, σ’ ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν εξαιρέσεις, π.χ. κατά την στρατιωτική θητεία – εδώ χρειάζονται οι εξαιρέσεις για την άμυνα κατά των εχθρών, μόνον τότε, σε άλλες περιπτώσεις – όχι. Στον στρατό επιτρέπονται πολλά πράγματα, που δεν επιτρέπονται στους άλλους ανθρώπους.

Ο Ζορμπάς είναι τα θεμέλια και ο Βούδας είναι το ανάκτορο.

“Ο Ζορμπάς είναι τα θεμέλια και ο Βούδας είναι το ανάκτορο. 

Ο Βούδας είναι η κορυφή, αλλά οι θεμέλιες λίθοι μπαίνουν από τον Ζορμπά. Θα είναι κουτό να επιλέξεις να είσαι Βούδας χωρίς να έχεις τις θεμέλιες λίθους.
 
“Είμαι απόλυτα μαθηματικός ως προς αυτό: πρέπει να υπάρχει ο Ζορμπάς κι όσο πιο ισχυρός είναι ο Ζορμπάς που υπάρχει εκεί, τόσο πιο καλός ο Βούδας που μπορεί να υπάρξει. Μπορώ λοιπόν να γίνω Βούδας ανά πάσα στιγμή κι ο Ζορμπάς είναι αναγκαίος ως η βασική ενέργεια από την οποία θα λαξευτεί ο Βούδας. Ο Ζορμπάς είναι το μάρμαρο από το οποίο πρέπει να λαξευτεί το άγαλμα τού Βούδα. 

Επιλέγω το μάρμαρο...κι έπειτα ο Βούδας είναι εύκολος. 

Μην τους αφήνεις ότι και να κάνουν να εισβάλλουν στην ψυχή σου .

Μην τους αφήνεις εκεί έξω να σε τσαλακώνουν. Δεν ξέρουν τίποτα για την πάστα από την οποία είσαι φτιαγμένος.

Άνθρωπος είσαι και έχεις αδυναμίες. Ναι, αδυναμίες. Αν εκείνοι αυτό το βρίσκουν ευκαιρία για να σε χλευάσουν, να σε ταπεινώσουν, να σε προσβάλλουν, ή και να σε εξοντώσουν, μην τους δείχνεις το φόβο σου. 

Ανθρώπινος είναι και αυτός! 

Κράτα τον όμως για την πάρτι σου. Έτσι για να τον βλέπεις και να τους θυμάσαι. Αυτούς που σε σέρνουν στο σταυρό. Μην τους λησμονάς. Κάθε που πας να ξεχαστείς, κοίτα το φόβο που σου έσπειραν. 

Κοίτα τον καλά, μέσα στα μάτια.

Γιατί μέσα του βαθιά, θα βρεις  ένα διαμάντι που είναι δικό σου. Και για να ακριβολογώ, δεν είναι απλά δικό σου, είναι εσύ! Είναι αυτό που έγινες από την πίεση που δέχτηκες. Επειδή τα διαμάντια, στην πίεση γεννιούνται. 

Ξεχάστε τους πολιτικούς... Βασιστείτε στις δικές σας δυνάμεις

"Ξεχάστε τους πολιτικούς"...

Οι πολιτικοί τοποθετούνται εκεί για να σας δώσουν την εντύπωση πως είστε ελεύθεροι να επιλέξετε. 

Δεν έχετε την επιλογή. Έχετε αφεντικά. 

Σας κατέχουν. Κατέχουν τα πάντα. Έχουν στα χέρια τους τα ΜΜΕ, έτσι ελέγχουν όλες τις ειδήσεις και τις πληροφορίες που  ακούτε. 

Σας κρατάνε από τις ...μπάλες σας! 

Ξέρετε τι θέλουν; Υπάκουους εργάτες! Άτομα ικανά και έξυπνα να χειρίζονται μηχανήματα, να κάνουν δουλειές γραφείου, και αρκετά ηλίθιοι για να δεχθούν παθητικά αυτές τις δουλειές , με πιο χαμηλούς μισθούς, με υπερωρίες θανάτου και μια σύνταξη που εξαφανίζεται την στιγμή που πηγαίνεις να την πάρεις.

Θέλουν την σύνταξη σου, την θέλουν πίσω για να την δώσουν  πίσω στους εγκληματίες της Wall Street.

Τα θέλουν όλα από εσάς και θα τα πάρουν όλα, γιατί κατέχουν τα πάντα. Είναι ένα μεγάλο club, αλλά εσείς δεν ανήκετε σε αυτό. Είναι το ίδιο μεγάλο club που σας βάζει τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι και σας λέει τι πρέπει να κάνετε. 

Όλη την ημέρα σας στραγγαλίζουν με την ανάσα τους δια μέσου των ΜΜΕ, λέγοντας σας τι πρέπει να πιστέψετε, τι πρέπει να σκέφτεστε και τι πρέπει να αγοράζετε. Ο πάγκος είναι χειραγωγημένος κόσμε, το παιχνίδι είναι στημένο. 

Και φαίνεται πως κανένας δεν παίρνει χαμπάρι, δεν τον ενδιαφέρει. Καλοί άνθρωποι, τίμιοι, που δουλεύουν σκληρά, συνεχίζουν να εκλέγουν όλους αυτούς τους πλούσιους μα...κες οι οποίοι δεν τους νοιάζει τίποτα για κανένα. Σας έχουν γραμμένους κόσμε...!"

George Carlin

Χρειαζεται να εγκαταλείψεις το ύφασμα άγνοιας που σε ντύνει

«Πού τρέχετε, ω μεθυσμένοι, αφού πιείτε το δόγμα της άγνοιας σαν καθαρό κρασί, το οποίο δεν μπορείτε καν να αντέξετε, και το οποίο πρόκειται ήδη να κάνετε εμετό; 

Σταματήστε και επιστρέψτε στον εαυτό σας. 

Σηκώστε τα μάτια της καρδιάς, αν όχι όλοι, τουλάχιστον όσοι μπορούν. 

Δεδομένου ότι η μάστιγα της άγνοιας πλημμυρίζει ολόκληρη τη γη, αλλοιώνει την ψυχή κλεισμένη στο σώμα και την εμποδίζει να εισέλθει στο λιμάνι της σωτηρίας. 

Μην αφήνετε τον εαυτό σας να παρασυρθεί από το μεγάλο ρεύμα: επιστρέψτε, αν μπορείτε, στο λιμάνι της σωτηρίας! 

Ο Θεός δεν έχει θρησκεία...

Ο Θεός δεν έχει θρησκεία... 

Ο  Θεός δεν έχει κανόνια, πέντε πυλώνες και κανόνες για να μην φοράς πολύχρωμα ρούχα. Δεν τον νοιάζει αν τρώμε μήλα ενώπιον του Σωτήρος, αν μαγειρεύουμε γάλα και κρέας σε διαφορετική σόμπα, και αν τρώμε την πιο φωτεινή ώρα της ημέρας κατά το Ραμαζάνι. 

Δεν χρειάζεται να κάνει προσευχή, να κάνει περιτομή και δεν πιστεύει ότι ο κόσμος βασίζεται στα βάσανα... Δεν χρειάζεται τη νηστεία μιας ή δύο εβδομάδων, ένα αδύνατο πρόσωπο και μια τρύπα στην περιοχή της καρδιάς για να θρηνήσει για τους νεκρούς. 

Βαθιά υπόκλιση, σε εκείνους τους αλλιώτικους, που ακούνε μονάχα τις ψυχές τους !

Βαθιά υπόκλιση, σε εκείνους τους αλλιώτικους, που ακούνε μονάχα τις ψυχές τους ! 

Βαθιά υπόκλιση, σε εκείνους που παράτησαν τα πάντα, για να κυνηγήσουν ένα όνειρο ολότελα δικό τους κι ας έμοιαζε από την αρχή, απότομη ανηφόρα και δύσβατο βουνό. 

Βαθιά υπόκλιση, σε εκείνους που ξηλώσανε το “ζωή μου” ολόκληρο, για να πλέξουν ξανά από την αρχή ένα “ζωή μας” κι ας τους πήρε βράδια ολόκληρα ετούτο το επίπονο “εργόχειρο”. 

Σε εκείνους που ξεβόλεψαν το τώρα και το σήμερα, για να χτίσουν ένα αύριο καινούριο και λιγάκι αβέβαιο. 

Σε όλους αυτούς τους τολμηρούς, που είπαν σ’ αγαπάω και το έντυσαν με πράξεις ηχηρές και δεν έμειναν στα ηχηρά τα λόγια, όπως κάνουμε οι πολλοί! 

Φοβάμαι μήπως είμαστε υπερβολικά υπάκουοι για ν’ αλλάξουμε τον κόσμo

Φοβάμαι όσα βολέματα βαφτίσαμε ευτυχία, τις σκηνές με δανεικά κοστούμια και τους ηθοποιούς που απαγγέλουν μηχανικά τα λόγια τους.

🏵️

Φοβάμαι τους σεμνότυφους, που σκορπούν με το τσουβάλι την ηθική τους αλλά μυστικά φθονούν τους Ζορμπάδες του κόσμου μας.

🏵️

Φοβάμαι τον χρόνο που τρέχει, τις κυλιόμενες σκάλες που μας οδηγούν πιο γρήγορα στη δύση, τους επιβάτες που σπρώχνονται για ένα κάθισμα στο μετρό και για μια θέση στο δημόσιο.

Φοβάμαι τα μάτια που δεν συνοδεύουν τα χαμόγελα, τους τέλειους που πνιγμένοι στο αψεγάδιαστο ποτάμι τους δεν αναθεωρούν, δεν αλλάζουν και δεν βλέπουν πέρα από τη μικροαστική τους μύτη.

Φτάνει πια να μένεις εκεί όπου δεν ανθίζεις!

Τώρα φτάνει.

Φτάνει πια να μένεις εκεί όπου δεν ανθίζεις, όπου δεν λάμπεις, όπου βρίσκεσαι πάντα σε δεύτερη μοίρα.

Ποτέ πριν όπως αυτή την χρονιά δεν έχει συμβεί να έχουν αποκαλυφθεί  και ξεσκεπαστεί τόσα πολλά. Δεν μπορείς να μείνεις με εκείνους που δεν έχουν μάτια να δουν, καρδιά να αισθανθούν, αυτιά να ακούσουν.

Όποιος σου λέει ότι είμαστε όλοι ίδιοι, λέει ψέματα.

Όποιος δονείται χαμηλά, διαλύεται.

Φοβάμαι μήπως είμαστε υπερβολικά υπάκουοι για ν’ αλλάξουμε τον κόσμο

Φοβάμαι όσα βολέματα βαφτίσαμε ευτυχία, τις σκηνές με δανεικά κοστούμια και τους ηθοποιούς που απαγγέλουν μηχανικά τα λόγια τους. Φοβάμαι τους σεμνότυφους, που σκορπούν με το τσουβάλι την ηθική τους αλλά μυστικά φθονούν τους Ζορμπάδες του κόσμου μας.

Φοβάμαι τον χρόνο που τρέχει, τις κυλιόμενες σκάλες που μας οδηγούν πιο γρήγορα στη δύση, τους επιβάτες που σπρώχνονται για ένα κάθισμα στο μετρό και για μια θέση στο δημόσιο.

Φοβάμαι τα μάτια που δεν συνοδεύουν τα χαμόγελα, τους τέλειους που πνιγμένοι στο αψεγάδιαστο ποτάμι τους δεν αναθεωρούν, δεν αλλάζουν και δεν βλέπουν πέρα από τη μικροαστική τους μύτη.

ΑΝ ΖΕΙΣ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΣΟΥ ΕΡΩΤΙΚΑ, ΤΟΤΕ «ΜΗ ΜΑΣΑΣ»!!!

Το μυστικό της όποιας επιτυχίας είναι ο έρωτας.

Να αγαπάς αυτό που κάνεις, να είσαι παθιασμένος, ερωτευμένος. Να χάνεσαι με τις ώρες στο αντικείμενο του πόθου σου, να δίνεις χρόνο, χρήμα, δυνάμεις, όρεξη, τον ύπνο και το ξύπνιο σου. Να κοιμάσαι και να ονειρεύεσαι το στόχο σου, να κάνεις μαξιλάρι το όραμά σου.

Αν βρεις το χάρισμά σου και το αγκαλιάσεις, σίγουρα θα σε εκτοξεύσει και ο Θεός και η ζωή και τα πάντα.

Φοβάμαι ότι είμαστε υπερβολικά υπάκουοι για ν’ αλλάξουμε τον κόσμο.

Φοβάμαι όσα βολέματα βαφτίσαμε ευτυχία, τις σκηνές με δανεικά κοστούμια και τους ηθοποιούς που απαγγέλουν μηχανικά τα λόγια τους. Φοβάμαι τους σεμνότυφους, που σκορπούν με το τσουβάλι την ηθική τους αλλά μυστικά φθονούν τους Ζορμπάδες του κόσμου μας.

Φοβάμαι τον χρόνο που τρέχει, τις κυλιόμενες σκάλες που μας οδηγούν πιο γρήγορα στη δύση, τους επιβάτες που σπρώχνονται για ένα κάθισμα στο μετρό και για μια θέση στο δημόσιο.

Φοβάμαι τα μάτια που δεν συνοδεύουν τα χαμόγελα, τους τέλειους που πνιγμένοι στο αψεγάδιαστο ποτάμι τους δεν αναθεωρούν, δεν αλλάζουν και δεν βλέπουν πέρα από τη μικροαστική τους μύτη.

Η αγάπη είναι ο βούρδουλας του φόβου.

Όταν κάποιος αγαπάει... 

Δεν φοβάται. Νιώθει μια απεριόριστη δύναμη να τον πλημμυρίζει. Δεν υπάρχει τίποτα να τον περιορίσει. Νιώθει ότι μπορεί να κάνει τα πάντα! Αψηφά ακόμα και τον θάνατο γιατί η ζωή του είναι γεμάτη.

Όταν όμως δεν αγαπάει...

Φοβάται ακόμα και τα πιο μικρά πράγματα. Ακόμα και οι πιο ασήμαντοι φόβοι του θεριεύουν και αναζητά την ασφάλεια ολοένα και περισσότερο, περιορίζοντας τον εαυτό του και τις δυνατότητες του.

Αν θέλουν κάποιοι επιτήδειοι να περιορίσουν τον άνθρωπο, να τον εκμεταλλευτούν και να κυριαρχήσουν στην ανθρωπότητα ο τρόπος είναι απλός. Τον οδηγούν στον φόβο. Μπορεί να χρησιμοποιούν όμορφα λόγια λέγοντας: «Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω και να σου εξασφαλίσω μια καλύτερη ζωή» ταυτόχρονα όμως τον εγκλωβίζουν, με αριστοτεχνικό τρόπο μέσα στα τείχη του φόβου.

Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι, Υποκριταί...

Ο Νίκος Τζιανίδης γράφει για την ανάδειξη του Γιάννη σε κορυφαίο παίκτη του ΝΒΑ

Αντετοκούνμπο, «εμείς» σε φτιάξαμε!

Εδώ στην Ελλάδα σε κάναμε ό,τι είσαι!

«Εμείς» σε κυνηγούσαμε όταν πουλούσες τα CD σου και τις «μαϊμούδες» της Louis Vuitton. 

«Εμείς» σε πετροβολούσαμε όταν εμφανιζόσουν στα δρομάκια στα Σεπόλια και έτρεχες να ξεφύγεις. 

«Εμείς» σε φωνάζαμε αράπη και τραβούσαμε μακριά τα παιδιά μας μην τύχει και σ’ ακουμπήσουν.

«Εμείς», Γιάννη, σ’ αφήναμε νηστικό όταν πεινούσες και δεν σου ρίχναμε ούτε ψίχουλο συμπόνιας.

«Εμείς», Γιαννάκη, σε βλέπαμε καμένο από το λιοπύρι της βιοπάλης και δεν σου χαλαλίζαμε σταγόνα δροσιάς από τα αισθήματά μας.

«Ας έμενε στην αραπιά, καημένε», λέγαμε σ’ εκείνους που σε συμπονούσαν για να κάνουν τους καλούς στον Θεό τους.