Η μεγάλη παγίδα του "μη χείρον βέλτιστον"…

 "Το μη χείρον βέλτιστον"…

Με αυτήν την π@π@ριά μεγαλώσαμε όλοι μας και περιορίσαμε την ευτυχία μας γιατί επαναπαυτήκαμε στο λίγο και ξεχάσαμε ότι αξίζουμε το πολύ… 

Συνδεθήκαμε με "το μη χείρον βέλτιστον" και το κάναμε κανόνα ζωής. Και με αυτό το μη χείρον ντύσαμε όχι μόνο την καθημερινότητά μας αλλά και τις επιλογές μας. Μας κατευθύνει στα πάντα. Στον τρόπο που ψηφίζουμε, στον τρόπο που σχετιζόμαστε, στον τρόπο που χρωματίζουμε την σχέση μας με τον εαυτό μας. 

Και με αυτόν το φτηνιάρικο τρόπο σκέψης επιλέγουμε τους λάθους πολιτικούς να μας κυβερνάνε, τους λάθους συντρόφους να γεμίσουμε τα κενά μας, τους λάθους ανθρώπους να δώσουν φτερά στα όνειρά μας, το λάθος τρόπο να ζήσουμε.

Ποιος θεωρείται θετικός άνθρωπος? Μήπως ο ορισμός του θετικού ανθρώπου είναι μια έξυπνη μόδα που μας κάνει ακόμα πιο αδύναμους?

Αυτή η καραμέλα περί θετικότητας θα μας χαλάσει τα δόντια στο τέλος. Πολύ ζάχαρη πιπιλίζουμε... 

Σίγουρα χρειάζεται να βαδίζω στο δρόμο που οδηγεί στη θετικότητα, αυτός είναι ο σκοπός. Αρκεί να μην μου γίνει έμμονη ιδέα γιατί έτσι πολύ εύκολα μπορώ να αποκτήσω ψυχολογικά προβλήματα.

Αυτό το σλόγκαν κάνω παρέα μόνο με θετικούς ανθρώπους, πρώτον είναι λίγο ρατσιστικό και δεύτερον είναι λίγο άτοπο. Υπάρχει ο απόλυτα θετικός άνθρωπος? 

Τι σημαίνει θετικός άνθρωπος? 

Μας λένε, κάνε παρέα μόνο με επιτυχημένους... 

Τι σημαίνει επιτυχημένος? Κάποιος που δημιούργησε περιουσία, που έγραψε ένα βιβλίο, που έφτιαξε μια όμορφη καριέρα αυτόματα θεωρείται επιτυχημένος? 

Δεν υπάρχει μικρό και αθώο ψέμα

Το ψέμα είναι ένα παιδί που χωρίς επίγνωση των πράξεων του περιφέρεται τριγύρω. Κλαίει, γελά, στολίζεται, υπόσχεται, πλανεύει, ματαιώνει και στο τέλος, αργά ή γρήγορα, ματώνει αυτόν που το πιστεύει ή το χρησιμοποιεί και επενδύει τη ζωή του πάνω σε αυτό…

Τα μικρά αθώα ψέματα φτιάχνουν τη σχέση, δεν την αποδυναμώνουν. Αυτό πιστεύουν και αυτό πράττουν οι περισσότεροι από εμάς γιατί έχουμε την εντύπωση ότι λέγοντας ψέματα κάνουμε τη ζωή μας πιο απλή και πιο εύκολη. 

Μόνο που με τον καιρό τα ψέματα, όσο μικρά κι αν είναι, περισσότερο δημιουργούν παρά λύνουν τα προβλήματά μας. Κι αυτό γιατί λέμε ψέματα όχι μόνο στους άλλους, αλλά και στον εαυτό μας για να αποφύγουμε να τα αντιμετωπίσουμε.

Δες μέσα σε τι είδους ψέματα ζεις!

Ο άνθρωπος ζει με το ψέμα — κάθε άνθρωπος. Το ψέμα είναι πολύ βολικό και άνετο. Η αλήθεια είναι σκληρή, δύσκολη, δυσάρεστη. 
Όταν λες ψέματα, είναι σαν να πηγαίνεις προς τα κάτω. Πηγαίνεις εύκολα, με πό­δια που χορεύουν. Η αλήθεια είναι ανάβαση. Πηγαίνει όλο και πιο ψηλά. Είναι δύσκολη, κοπιαστική, ιδρώνεις, δεν είναι εύκολη. 
Τα ψέματα είναι βολικά και άνετα. Μπορείς να τα φτιάξεις, να τα εφεύρεις. Μπορείς να εφεύρεις το ψέμα που σου ταιριάζει, δεν μπορείς όμως να εφεύρεις την αλήθεια. Αυτό είναι το πρόβλημα, αυτό είναι το εμπόδιο.

Μπορείς να φτιάξεις ψέματα, όπως όταν πηγαίνεις στο ράφτη να σου φτιάξει ένα κοστούμι. Μπορείς να φτιάξεις ψέματα για τον εαυτό σου, όπως φτιάχνεις ρούχα, ψέματα που σου πηγαίνουν. Η αλήθεια όμως δεν πρόκειται να έρθει στα μέτρα σου, δεν μπορείς να την εφεύρεις. Θα πρέ­πει εσύ να ταιριάξεις με την αλήθεια. Θα πρέπει να κόψεις τον εαυτό σου στα μέτρα της. Η αλήθεια δεν κόβεται όπως ένα ρούχο. Για να ταιριάξεις με την αλήθεια, θα πρέπει να αλλάξεις εσύ. 

Η σύγκριση φέρνει τα “πρέπει”

Πρέπει να είσαι πιο έξυπνος, πιο όμορφος, πιο καλός, πιο αστείος, πιο γοητευτικός, πιο ερωτικός, πιο δυνατός, πιο τέλειος…

Όλα τα "πρέπει" που μπορεί να συναντήσει κάποιος στο δρόμο του είναι εκείνα που τον απομακρύνουν από την αλήθεια του, την αυθεντικότητά του. Αν νιώθει ότι θέλει να αφήνει τα πράγματα μισά και να μην τα ολοκληρώνει, ας το κάνει. Αν νιώθει ότι θέλει να απομονωθεί, ας το κάνει. Αν νιώθει ότι δεν έχει την ενέργεια να ασχοληθεί με κάποιον άλλον εκτός από τον ίδιο του τον εαυτό, ας το κάνει. Αν νιώθει ότι δεν χρειάζεται να καλοπιάσει κανενός τα αυτιά για να είναι αρεστός, ας το κάνει.

Ας κάνει οτιδήποτε θέλει, αρκεί να παρατηρεί τον εαυτό του μέσα σε αυτό και να έχει αποδοχή για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται κάθε φορά. Ας κάνει οτιδήποτε θέλει χωρίς να έχει ενοχές, αρκεί να το απολαμβάνει πραγματικά. Κι όταν νιώσει ότι δεν θέλει άλλο, τιμώντας την αλήθεια του να βγει από αυτήν την κατάσταση χωρίς δεύτερες σκέψεις και χωρίς "πρέπει" και "γιατί".

Τελικά ποια είναι η αλήθεια και ποιο το ψέμα;

Ο ηχηρός...ψίθυρος της αλήθειας!

Τελικά ποια είναι η αλήθεια και ποιο το ψέμα; 

Ποια η ουσία και ποιο το «φαίνεσθαι»; 

Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορεί κάποιος να απαντήσει με βεβαιότητα, αν καταφύγει στα συνήθη σχήματα της νόησης, έστω κι αν αυτά συμπίπτουν με βαθύτατα δουλεμένες φιλοσοφικές ή/και μεταφυσικές θεωρήσεις. Κι αυτό διότι ο νους μόνο με προκαθορισμένα σχήματα μπορεί να λειτουργήσει. Ίσως-ίσως και με κάποια καινούργια που όμως και πάλι προσδιορισμένο και παγιωμένο σχήμα θα έχουν.

Η Αλήθεια σε γεμίζει Θεό!

Κάποιος είπε κάποτε: 

"Το μοναδικό όργανο που έφτιαξε ο Θεός είναι η φωνή. Όλα τα άλλα όργανα φτιάχτηκαν από τον άνθρωπο"… 

Και αμέσως γέμισε ο κόσμος μουσικότητα.

Μην ξεχνάς τη φωνή σου! Τη δυνατότητα να εκφράσεις την αλήθεια σου. Είναι μια δυνατότητα που σου δόθηκε από το Θεό. Μην την απορρίπτεις!

Εκφράσου με όποιο τρόπο μπορείς, μη σφραγίζεις τα χείλη σου...

Τραγούδησε, ψιθύρισε, γέλασε, φώναξε… Βγάλε κραυγές πόνου, αγωνίας… Εξέφρασε το φόβο σου, το παράπονό σου αλλά και την τρυφερότητά σου την αγάπη σου… Απελευθέρωσε την αλήθεια σου…

Το ενεχυροδανειστήριο ελπίδας

Πήγα πάλι εχτές στο «ενεχυροδανειστήριο ελπίδας», εκεί που ανταλλάζεις ένα κομμάτι της ψυχής σου για ένα κομμάτι κερί του οποίου η φλόγα πιστεύεις ότι έχει την μαγική ιδιότητα να σου δώσει την λύτρωση που ψάχνεις...

Έδωσα το τελευταίο στίγμα ελπίδας που είχα κρατήσει για μια ώρα ανάγκης και πήρα απλώς το μικρότερο κερί, αφού μέχρι εκεί έφτανε να μου δώσει... 

Περιμένω από τον καπνό του να ανέβει ψηλά και να μου δώσει ένα σημάδι πως όλα θα πάνε καλά. Μα ποιόν κοροϊδεύω; 

Εγώ δεν είμαι αυτός που είπα ότι η μεγαλύτερη κατάρα στον άνθρωπο είναι η ελπίδα; Ότι πιστεύοντας σε αυτό το ψέμα το μόνο που μπορεί κάποιος να κερδίσει είναι μια φιλία με την τρέλα και να τιμήσει περισσότερο την κατάθλιψη του; 

Αν κάποιος δεν φοβάται, μπορεί να δεχτεί τη ζωή όπως έρχεται

Όπως τόσοι άλλοι σύγχρονοι άνθρωποι, έχω υπάρξει πολύ εγωιστής, πολύ ναρκισσιστής. 

Μου χρειαζόταν να κατέβω από τη θέση πάνω στην οποία νόμιζα ότι υπερείχα και την είχα επιλέξει με σκοπό να αρνηθώ τον εξευτελισμό που υποχρεώθηκα να υποστώ σαν παιδί. 

Κουρνιασμένος σ' αυτό το ψηλό επίπεδο, φοβόμουν να πέσω ή να αποτύχω, γιατί η ταυτότητά μου ήταν ένα με τη μεγαλοσύνη μου. Ευτυχώς, διατήρησα κάποια ταύτιση με το σώμα μου, που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι η όποια θέση που ήλπιζα να αποκτήσω βρισκόταν στο βασίλειο του σώματος και της σεξουαλικότητάς μου. 

Το να πατήσω τα πόδια μου στο έδαφος, για μένα ήταν μια μεγάλη και δύσκολη διαδικασία, αλλά όταν ένιωσα αυτή την επαφή, ήταν μια εμπειρία χαράς.

Η αλήθεια είναι πηγή δύναμης

Διαλογιστική άσκηση απελευθέρωσης από καταστάσεις που έχουν αφήσει μέσα μας συναισθηματική εκκρεμότητα

Η αλήθεια είναι ερωτική. Κάθε φορά που λέμε την αλήθεια μας, γινόμαστε τολμηροί, συναρπαστικοί, γοητευτικοί. Γεμίζουμε δύναμη. Πνίγοντας την αλήθεια μας πνίγουμε τη δημιουργικότητά μας. Παγιδευόμαστε σε σχέσεις και καταστάσεις στις οποίες μπαίνουμε με μοναδικό αντίτιμο να αποσιωπήσουμε την αλήθεια μας. 

Για να πού­με την αλήθεια μας, πρέπει να έχουμε θάρρος και να είμαστε δεσμευ­μένοι. Όταν το κάνουμε αυτό, τολμάμε. Τολμάμε να είμαστε αυθεντικοί.

Κάθε φορά που ανοίγουμε τα χείλη μας έχουμε μια ευκαιρία να εκφράσουμε το μυστήριο της ζωής, της αγάπης. 

ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΑΣ

Διαλογιστική άσκηση: Αποσαφηνίζοντας μισοτελειωμένες υποθέσεις με τους ανθρώπους της ζωής σας.

Σημειώστε τα ονόματα τριών ανθρώπων (το ταίρι σας, γονείς, παιδιά, φίλους, συνεργάτες) με τους οποίους μπορεί να έχετε κάποια ανοιχτά θέματα. Επειδή, ίσως, είστε ντροπαλοί, δεν μπορέσατε να τους εκφράσετε τα πραγματικά σας συναισθήματα. 'Ισως, πάλι, δεν τους έχετε εκφράσει το θυμό σας.

Πόσο Ψέμα αντέχεις ακόμα;

Τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις να χαμογελάς ενώ μέσα σου κλαις; Ενώ μέσα σου ξέρεις ότι το μονοπάτι που βαδίζεις σου φέρνει μόνο πόνο και ακρωτηριάζει τη χαρά σου;

Είναι άραγε τόσο σημαντικό να δείχνεις στους άλλους ότι στη ζωή σου όλα είναι εντάξει ενώ η καρδιά σου ματώνει και το παιδί μέσα σου καθημερινά ουρλιάζει και παλεύει να πάρει ανάσα ζωής;

Είναι άραγε τόσο σημαντικό να μοιράζεσαι με τους άλλους το ψέμα σου κι όχι την αλήθεια σου;

Ποιος σου είπε ότι είσαι αδύναμος αν δείχνεις την ευαισθησία σου, την αδυναμία σου, την ευαλωτότητα σου;

Ποιος σου είπε ότι είναι καλύτερα να καταπίνεις τα δάκρυά σου και να μοιράζεις ολόγυρα ψεύτικα χαμόγελα;

Ποιος σου είπε ότι το ψέμα δημιουργεί μια όμορφη ζωή;