Συνάντηση με την ντροπή μας

Η ντροπή είναι ένα δυνατό συναίσθημα που μπορεί να δεσμεύσει οποιαδήποτε σκέψη, οποιαδήποτε επιθυμία, οποιαδήποτε αίσθηση, οποιοδήποτε συναίσθημα γεννιέται μέσα μας. Μπορεί να ντρεπόμαστε για τη χαρά ή τη θλίψη μας, για την δημιουργικότητά μας, την δύναμη ή την αδυναμία μας, την ευαλωτότητά μας, για τον πόνο μας, ή τη μοναξιά μας, για το φύλο μας.

Υπάρχουν άραγε τα σεξουαλικά βαμπίρ;

Γιατί στην παρουσία κάποιων ανθρώπων νιώθουμε καλά και με κάποιους άλλους νιώθουμε αποδυναμωμένοι και έχουμε την αίσθηση ότι έχει στραγγιστεί η ενέργεια μας;

Σχεδόν όλοι πια ξέρουμε ότι τα πάντα είναι ενέργεια και φυσικά η αλληλεπίδραση που έχουμε με τους άλλους συνεπάγεται ανταλλαγή ενέργειας. Και αυτό συμβαίνει μέσα από το βλέμμα, το άγγιγμα, ακόμα και με την απλή παρουσία κάποιων στον ίδιο χώρο. 

Φανταστείτε λοιπόν τι συμβαίνει όταν έρθουμε ακόμα πιο κοντά. Όταν μπούμε κατευθείαν στον πιο οικείο χώρο ενός ανθρώπου τότε αυτή η ανταλλαγή γίνεται σε βαθύτερο επίπεδο και είναι ιδιαίτερα δυνατή όταν κάνουμε έρωτα με κάποιον, ανεξαρτήτως από το αν χρησιμοποιούμε προφυλακτικό ή όχι.

Θυμώνεις όχι γιατί είσαι κακός αλλά γιατί είσαι πληγωμένος άνθρωπος

Μην θυμώνεις σου λένε. Είναι κακός ο θυμός. 

Αν τους είχα ακούσει θα είχα καταστραφεί γιατί βλέπεις, γεννήθηκα και περπάτησα θυμωμένη. Και προς στιγμήν ακούγοντάς τους τρόμαξα. Νόμιζα ότι ήμουν κακός άνθρωπος. Γιατί δεν ήξερα τότε ότι ο θυμός είναι απλά μια δυνατή ενέργεια που εκδηλώνεται ηφαιστειακά και ότι κάτω από αυτήν υπάρχει μια πληγή που δεν έχει ακόμα αναγνωριστεί. Που δεν έχει ακόμα κατανοηθεί… 

Αν τους άκουγα και πάγωνα την ενέργεια του θυμού εγκλωβίζοντάς την μέσα μου θα έδινα τότε χώρο στην θλίψη να έρθει και να με κυριεύσει. Γιατί ο παγωμένος θυμός γίνεται θλίψη και η θλίψη γίνεται κατάθλιψη και έτσι ακινητοποιήσε, όχι μόνο μέσα σου αλλά και στην ζωή σου. 

Όταν αποκόπτεσαι από την φωτιά σου χάνεις σταδιακά και το ενδιαφέρον σου για την ζωή.

Είναι λάθος να πιστεύεις ότι χρειάζεται πρώτα να μάθεις κι ύστερα να αλλάξεις. Συμβαίνει ταυτόχρονα..”

Η μεταμόρφωση είναι δυνατή μόνον όταν παρατήσεις τις φαντασιώσεις. Όταν φτάσεις στο σημείο να καταλάβεις ότι δεν είσαι τίποτα, όταν φτάσεις το σημείο να καταλά­βεις το κενό σου, όταν φτάσεις το σημείο να καταλάβεις την μη αυθεντι­κή σου ζωή, τότε αμέσως το εγώ αρχίζει και πέφτει.

Η γνώση είναι επανάσταση. 
Όχι η γνώση που μαζεύεις με το νου, αλλά η γνώση που κατακτάς όταν αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου. Η αυτογνω­σία είναι μια δύναμη μεταμόρφωσης. Τίποτε άλλο δεν χρειάζεται να γίνει. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό: Οι άνθρωποι σκέφτονται: “Πρώτα θα μάθουμε κι ύστερα θα αλλάξουμε.” Όχι! Τη στιγμή που γνώρισες, η αλλαγή συμβαίνει. Η ίδια η γνώση μεταμορφώνει. Δεν πρόκειται πρώτα να μάθεις κι ύστερα να κάνεις κάτι για να αλλάξεις. Η γνώση δεν είναι μια μέθοδος, δεν είναι ένα μέσο. Η γνώση είναι και το ίδιο το τέλος.

Η Χαρά υπάρχει μέσα σου. Μήπως ήρθε ο καιρός να την ανακαλύψεις;.

Διαλογιστική Αυτοθεραπεία: Ανακαλύπτοντας  τη Χαρά σου!

Αν έχεις  γευτεί έστω και μια στιγμή γνήσιας χαράς τότε είσαι καταδικασμένος για πάντα στη χαρά. Γιατί, αυτή η στιγμή γίνεται σπόρος που φυτρώνει μέσα στην καρδιά σου. Απλώνει τις ρίζες του εκεί… μεγαλώνει… γίνεται μοσχολούλουδο… τρέφεται από την αγάπη σου και μοιράζει απλόχερα εκεί, στο περιβόλι της καρδιάς, το άρωμα και τους καρπούς του…

Αν δεν το νιώθεις, είναι γιατί ξεχάστηκες ψάχνοντας εκεί έξω… ξελογιάστηκες από όλα αυτά που μοιράζουν ψευδαισθήσεις χαράς… πλανεύτηκες από τον πλούτο, την δόξα, την αξία, τους στόχους, τις επιδόσεις, τον εφήμερο έρωτα… 

Παλεύεις χρόνια για να γίνεις ξεχωριστός, ιδιαίτερος, με αποτέλεσμα να βουλιάζεις ολοένα και περισσότερο στην ανημπόρια, στον έλεγχο, στην αναποφασιστικότητα… να μπλέκεσαι ολοένα και περισσότερο στον ιστό της δυστυχίας και χωρίς να το καταλαβαίνεις, να εθίζεσαι στο δηλητηριασμένο δάγκωμα της τόσο πολύ που την παρακαλάς να σε δαγκώσει κι άλλο… κι άλλο…

Η Αλχημεία της Αγάπης του Εαυτού

Υπήρξε μια  περίοδος στη ζωή μου, που απεγνωσμένα αναζητούσα την αγάπη σε όλα τα λάθος μέρη και με όλους τους λάθος τρόπους. Πίστευα ότι χρειαζόμουν υλικά αγαθά, μια συγκεκριμένη κατάσταση, μια σχέση για να αισθάνομαι πλήρης. Πέρασα αρκετά χρόνια στο πνευματικό μονοπάτι και πολλές θεραπείες, έως ότου κατανόησα την τεράστια σημασία της αγάπης του εαυτού μου!!! 
Κατάλαβα επίσης ότι δεν χρειάζεται μια σχέση ή εξωτερικές εμπειρίες για να είμαι ευτυχισμένη, ελεύθερη ή ολόκληρη. Τελικά συνειδητοποίησα ότι ήμουν ήδη πλήρης και ολόκληρη. Το ένα είναι ακέραιος αριθμός! Παρατηρώ πως όσο περισσότερο γεμίζω με Θεία αγάπη και αγάπη για τον εαυτό μου τόσο πιο πληρέστερη και περισσότερη αγάπη λαμβάνω από τους γύρω μου!!! Τόσο πιο θεραπευμένες και ισότιμες είναι οι σχέσεις μου, με τους ανθρώπους γύρω μου! Αναπτύσσω πλέον αυθεντικές σχέσεις ισοτιμίας, οικειότητας και αγάπης!!! Νιώθω πληρότητα και ευγνωμοσύνη για τη βαθιά μεταμορφωτική εμπειρία της ζωής μου!!!! 

Εδώ σας δίνω μερικές ιδέες που με βοηθούν στο να ανατροφοδοτώ τη δεξαμενή αγάπης για τον εαυτό μου!

Μην προσπαθείς να διώξεις τον πόνο. Μεταμόρφωσέ τον σε κάτι ευεργετικό!

Ο πόνος δεν είναι εναντίον σου, απλώς εσύ δεν ξέρεις πώς να τον χρησιμοποιήσεις.

Το δηλητήριο δεν είναι εχθρός σου, απλώς εσύ δεν ξέρεις πώς να φτιάξεις φάρμακο από αυτό. 

Σε σοφά χέρια, το δηλητήριο γίνεται γιατρικό. Σε ανόητα χέρια, το γιατρικό μπορεί να γίνει δηλητήριο. Όλα εξαρτώνται από σένα, από την επιδεξιότητά σου.

Αυτή είναι η βουδιστική οπτική και αυτή είναι η συνεισφορά του βουδισμού στον κόσμο, επειδή αυτή είναι μια εσωτερική αλχημεία: Αποδέξου τον πόνο. Μην αντιστέκεσαι, μην τον πολεμάς, μη θυμώνεις μαζί του. Απορρόφησέ τον επειδή μόνο έτσι μπορεί να μεταμορφωθεί σε φώτιση.

Ζώντας την "έβδομαδα" των Παθών

Όταν πνιγόμαστε μέσα στις ανάγκες και τα πρέπει χωρίς να αντιδράμε αναζητώντας την αφύπνιση τότε γινόμαστε ο Πόντιος Πιλάτος προδίδοντας τον εαυτό μας...

Όταν δεν χαρίζουμε τα ταλέντα μας στους άλλους αλλά φοβούμενοι να δείξουμε την αξία μας, να μοιραστούμε την ψυχή μας, τα κρύβουμε μέσα σε ένα σκοτεινό και μουχλιασμένο ντουλάπι τότε γινόμαστε ο Ιουδαίος που έσωσε τον Βαραββά. 

Σκοτώνουμε με αυτόν τον τρόπο τον Ανώτερο Εαυτό μας επιτρέποντας να επικρατήσει ο φόβος και το σκοτάδι... 

Όταν φοβόμαστε την μαλακότητα που προσφέρει το άγγιγμα και η αγκαλιά αλλά και την απαλή αλλαγή που φέρνει η Αγάπη τότε γινόμαστε ο Ιούδας του εαυτού μας...

Εσύ Είσαι ο Κυρίαρχος κι όχι το μυαλό σου.

Λένε ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που δεν θα ήθελε οι μέρες του να είναι ντυμένες από ομορφιά, χαρά, καλοσύνη, ειλικρίνεια, ελευθερία…

Κι όμως η αλήθεια είναι τελείως αντίθετη με αυτή την πεποίθηση. Αν θέλαμε οι μέρες μας να είναι ανάλαφρες και να βιώνουμε πραγματικά την Αγάπη στη Ζωή μας τότε οι σκέψεις μας δεν θα είχαν σκοτεινιά, δυστυχία, αμφισβήτηση, καχυποψία, ζήλια, αντιπαλότητα, θυμό, κακία και τόσα άλλα φοβικά γεννήματα μιας στερημένης ζωής.

Γιατί χρειάζεται να ξέρουμε ότι οι σκέψεις μας χτίζουν το μέλλον μας. Η ενέργειά τους δημιουργεί το αντίστοιχο συναίσθημα που καθρεφτίζεται μέσα στην συμπαντική καρδιά. Το σύμπαν λαμβάνει το μήνυμα και μας ανταποδίδει απλόχερα ό,τι παίρνει. 

Γιατί φοβάσαι να γνωρίσεις τον εαυτό σου;

Το πρώτο πράγμα στην μεταμόρφωση είναι να αντιμετωπίσουμε άμεσα το νου. Για να συμβεί όμως αυτή η αντιμετώπιση, πρέπει να καταλάβεις δυο τρία πράγματα. Κατόπιν, θα είσαι σε θέση να σκεφτείς το πώς μπορεί να αλλάξει ο νους. Το πρώτο πράγμα για την άμεση αντιμετώπιση του νου είναι ότι πρέπει να αφήσεις όλους σου τους φόβους σχετικά με το να γνωρίσεις τον εαυτό σου.

Γιατί φοβάσαι να γνωρίσεις τον εαυτό σου;
Φοβάσαι ότι μπορεί να είσαι κακός άνθρωπος. Φοβάσαι ότι μπορεί να ανακαλύψεις πως είσαι κακός άνθρωπος, αφού έχεις καλλιεργήσει μια εικόνα καλού ανθρώπου. Φαίνεσαι καλός, ευγενικός, αθώος, αυθεντικός, αληθινός. Φοβάσαι ότι μπορεί να ανακαλύψεις πως μέσα σου δεν είσαι αυθεντικός, αλλά ψεύτικος.

Τα 6 βήματα για την αλλαγή

Όλες οι θεωρίες του κόσμου είναι άχρηστες αν δεν ξέρεις πώς να τις εφαρμόσεις για να κάνεις τις αλλαγές που θέλεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι λένε θέλω να... αλλά δεν κάνουν τίποτα για να...
Αυτό που μου έχει δείξει η εμπειρία μου βαδίζοντας στο μονοπάτι της μεταμόρφωσης είναι ότι χρειάζεται να κάνουμε κάποια βήματα για να πραγματοποιήσουμε την ποθητή αλλαγή.

Οι περισσότεροι από εμάς πάνε σε σεμινάρια, κάνουν γιόγκα, διαβάζουν βιβλία, άρθρα κ.α. όμως αυτό από μόνο του δεν φτάνει. Φέρνει μια αλλαγή στιγμιαία. Το πολύ-πολύ ημερησία. Η αλλαγή έρχεται μόνο αν αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας και της επιθυμίας μας κάνοντας πρακτική εξάσκηση.

Παράτα το φόβο!

Μέρος δεύτερο

Παράτα το φόβο! Μαζεύεις φόβο από τα παιδικά σου χρόνια, ασυνείδητα. Τώρα πέταξέ τον συνειδητά και ωρίμασε. Και τότε η ζωή μπορεί να γίνει ένα φως, το οποίο εξακολουθεί να βαθαίνει, όσο συνεχίζεις να ωριμάζεις. Απλώς λίγο περισσότερη κατανόηση όλων σου των συναισθημάτων, των ψυχικών σου διαθέσεων. Όλα έχουν τη θέση τους, μέσα στη συνολική αρμονία της οντότητάς σου. Είμαστε όμως σχεδόν τυφλοί στις ίδιες μας τις δυνατότητες και διαστάσεις. Να έχεις λίγο περισσότερη εγρήγορση για το κάθε τι και να θυμάσαι ότι το φυσικό είναι το ανώτερο και το αφύσικο είναι ψεύτικο και της μόδας.

Από την αρχή πρέπει κανείς να θυμάται ότι βρισκόμαστε στην αναζήτηση του τόπου, του χώρου, όπou δεν υπάρχει τίποτα, ούτε σκόνη ούτε καπνός, όπου το κάθε τι είναι αγνό και καθαρό, απόλυτα άδειο, μόνο η κενότητα. Πρέπει να είναι κανείς ξεκάθαρος από την αρχή για το  τι ψάχνουμε. Χρειάζεται επίγνωση, όχι κριτική.

Από τι είναι φτιαγμένος ο φόβος

Μέρος πρώτο:

Όλοι οι φόβοι μπορούν να αναχθούν σε ένα φόβο: στο φόβο του θανάτου, στο φόβο ότι “μια μέρα μπορεί να εξαφανιστώ, μια μέρα μπορεί να πεθάνω. Τώρα υπάρχω, έρχεται όμως η μέρα που δεν θα υπάρχω.” 

Αυτό τρομάζει, αυτός είναι ο φόβος. Για να αποφύγουμε το φόβο, αρχίζουμε να κινούμαστε με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορέσουμε να ζήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Και προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε τις ζωές μας. Αρχίζουμε να συμβιβαζόμαστε, αρχίζουμε να γινόμαστε ολοένα και πιο εξασφαλισμένοι, πιο ασφαλείς, εξαιτίας του φόβου. Γινόμαστε παράλυτοι, επειδή όσο πιο εξασφαλισμένος είσαι, όσο πιο ασφαλής είσαι, τόσο λιγότερο ζωντανός θα είσαι.