Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…
Δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά...
Κι όμως πεθαίνει…
Tην θανατώνουμε κάθε φορά που χάνουμε την πίστη μας, τα αγνά ιδεώδη μας…
Πεθαίνει κάθε φορά που στο βωμό του χρήματος και της δόξας ή του φόβου θυσιάζουμε τα ιδανικά μας και την προδίδουμε για "τριάντα αργύρια".
Κάθε φορά που χάνουμε την ανθρωπιά μας και κλείνουμε την ευφυΐα μας μέσα στην αναισθησία, στο "δεν βαριέσαι" ή στο "καλά να πάθουν"... αλλά και κάθε φορά που φυλακίζουμε την καρδιά μας μέσα στο φόβο και στο θυμό που γεννά η αβεβαιότητα…
Βλέπεις οι πρόγονοί μας δεν έκρυβαν "σιγουράκια" κάτω από τις φουστανέλες τους, θάρρος και ανδρεία έκρυβαν γι’ αυτό και ξεκίνησαν μια επανάσταση όταν τα "προγνωστικά" τους είχαν για αουτσάιντερ…
