Ἔρχονται δύσκολοι καιροί καὶ θὰ ἀντέξουν μόνο αὐτοί, ποῦ μάθανε νωρὶς νὰ ἀγαπᾶνε.

Σταμάτης Σπανουδάκης: Πιστέψτε και μη φοβάστε!

Ἔρχονται δύσκολοι καιροί, ἀπ’ ὅλες τὶς μεριὲς θὰ μᾶς χτυπᾶνε. Καὶ θὰ ἀντέξουν μόνο αὐτοί, ποῦ μάθανε νωρὶς νὰ ἀγαπᾶνε. Θέτω, ἕνα δικό μου προσωπικὸ δίλημμα. Ἡ στάση μου στὴν σημερινὴ πραγματικότητα, ὡς Ἕλληνα καὶ Χριστιανοῦ ὀρθόδοξου, ποιὰ πρέπει νὰ ‘ναι;...

Ἡ προσευχὴ ἡ τὸ μαχαίρι; 

Μέσα μου, δυὸ πρόσωπα παλεύουν. Τὸ ἕνα, μοῦ ζητάει νὰ πολεμήσω, ὅλους αὐτοὺς ποὺ χρόνια τώρα καταστρέφουν, ὅ,τι καὶ ὅσους ἀγαπάω. Τὸ ἄλλο μου ζητάει νὰ τοὺς ἀγαπήσω, ἀκόμα κι ἂν μὲ σταυρώνουν. Ἡ εὐτυχής, «δυστυχία» τοῦ Χριστιανοῦ, εἶναι ὅτι πρέπει πάντα καὶ σὲ κάθε τοῦ δίλημμα, νὰ σκέφτεται: Τί θὰ ‘κανε ὁ Χριστὸς στὴ θέση μου;...

Το εγώ είναι το ασφαλές σας σπίτι, η ψυχή είναι ο απέραντος χώρος έξω από αυτό.

"Δεν εγκαταλείπετε την προ­σκόλληση έτσι ώστε να σας συμβεί κάτι καλό. Την εγκαταλεί­πετε έτσι ώστε το καλύτερο κομμάτι σας, η ψυχή σας, να μπο­ρέσει να ενωθεί μαζί σας" 

Φαντα­στείτε πως κάποτε ζούσατε σε ένα μικρό, στενόχωρο σπίτι. Έχετε συνηθίσει τόσο πολύ σε αυτόν τον κλειστοφοβικό χώρο που σχεδόν ποτέ δεν βγαίνετε έξω. Κι όμως, υπάρχουν κάποιες στιγμές ανεμελιάς κατά τις οποίες σκέφτεστε πως θα ήταν ωραία αν μπορούσατε να ζήσετε σε έναν πιο ευρύχωρο κόσμο. Έτσι, ανοίγετε την πόρτα και καθώς βγαίνετε έξω αντικρίζετε ένα απέραντο τοπίο, γεμάτο φως, που απλώνεται στο άπειρο προς όλες τις κατευθύνσεις.

Σκέφτεστε πως εδώ είναι η χαρά και η αγάπη. Εδώ είναι η αληθινή πληρότητα. Περιπλανιέστε έξω, θέλοντας να μείνετε για πάντα σ’ αυτή τη χώρα του φωτός. Κι όμως, μετά από λίγο σας κουράζει όλη αυτή η αγάπη και η χαρά. Με κάποιο τρόπο ο χώρος έξω είναι υπερβολικά μεγάλος και ο ορίζοντας υπερ­βολικά μακρινός. Σας λείπει το γνώριμο σπίτι σας και η επιθυμία σας γι’ αυτό σας τραβά πίσω. Επιστρέφετε, λοιπόν, και νιώθετε ασφαλείς που γυρίσατε. Ξαναρχίζετε τη γνώριμη ζωή σας. 

Η αμφιβολία έχει τις ρίζες της στο φόβο ενώ η Πίστη στην καρδιά.

Στην πραγματικότητα, το αδύνατον υπάρχει μόνο επειδή δεν έχεις το κουράγιο να πιστέψεις. Κάθε σκέψη μπορεί να υλοποιηθεί και ό,τι συμβαίνει μέσα στη συνείδηση μπορεί να δημιούργησα την εξωτερική πραγματικότητα, ό,τι συμβαίνει εξωτερικά πρέπει πρώτα να συμβεί εσωτερικά. Ο σπόρος αφομοιώνεται εσωτερικά και το δέντρο εμφανίζεται εξωτερικά.

Αν έχεις μια καρδιά που πιστεύει, τίποτα δεν είναι αδύνατο. Ακόμα κι ο Θεός γίνεται μια δυνατότητα.

Αλλά χρειάζεται να έχεις μια καρδιά που να πιστεύει. Ένα μυαλό που πιστεύει δεν αρκεί, επειδή το μυαλό βασικά δεν μπορεί να πιστέψει. Είναι ανίκανο να πιστέψει. Το μυαλό μπορεί μόνο ν’ αμφιβάλει. Η αμφιβολία είναι κάτι φυσιολογικό για το μυαλό, η αμφιβολία είναι συνυφασμένη με το μυαλό. Το κεφάλι δεν μπορεί παρά ν’ αμφιβάλει.

Ο καθένας πρέπει να αναπτυχθεί στο μονοπάτι που δείχνει η ψυχή του.

Δεν είχατε καλύτερη ζωή από τη σημερινή. 

Αν κάποια φορά νομίζετε ότι είστε ένας μεγάλος αμαρτωλός - αυτό είναι το παρελθόν σας. Ο Θεός δεν σκέφτεται το παρελθόν. Αυτός είναι ο ανθρώπινος κόσμος ...

Λίγοι είναι έτοιμοι για την εσωτεριστική επιστήμη. 

Ο λόγος, για τον οποίον δεν γνωστοποιούνται σε πολλούς οι γνώσεις ενός υψηλότερου επιπέδου, είναι ότι μερικοί θα μπορούσαν να καταχραστούν αυτά για προσωπικούς σκοπούς. Γι 'αυτό είναι απαραίτητο να επιλέξουμε τέτοιες δοκιμασμένες ψυχές που δεν θα καταχραστούν αυτές τις υψηλότερες αλήθειες...

Ο καθένας πρέπει να αναπτυχθεί στο μονοπάτι που δείχνει η ψυχή του. 

Εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου;

Η εμπιστοσύνη είναι από μόνη της μεγάλη ευλογία.

Οταν όλα πηγαίνουν ομαλά και όμορφα, μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη. Αλλά εμπιστεύεσαι κάποιον άλλο: τον Θεό, το μονογενή υιό του Θεού, τον οποιονδήποτε αγγελιοφόρο του Θεού, κάποιον προφήτη ή ένα Γκωτάμα Βούδα. Δεν έχει καμία σημασία. Εμπιστεύεσαι κάποιον άλλο και τα πράγματα μπορούν να πάνε στραβά ανά πάσα στιγμή. 
Η βασική εμπιστοσύνη δεν πρέπει να είναι προς την ύπαρξη, πρέπει να υπάρχει μέσα σου. Χρειάζεται να μάθεις πώς να είσαι περισσότερο συνειδητός και σε μεγαλύτερη εγρήγορση ώστε να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου. 

Αναζητώντας την Αλήθεια πολλές φορές, έρχεται η στιγμή να ριψοκινδυνέψεις...

OSHO: Ο Σέρεν Κίρκεγκααρντ έγραψε μια παραβολή.
"Μια φορά υπήρχε ένας βασιλιάς που αγάπησε μια ταπεινή κοπέλα. Ο βασιλιάς ήταν τόσο δυνατός και καθιερωμένος που δεν μπορούσε να την παντρευτεί χωρίς ν’ αναγκαστεί να εγκαταλείψει το θρόνο του. Αν την παντρευόταν, ήξερε ότι θα του ήταν για πάντα ευγνώμων. Τού πέρασε όμως από το νου, ότι κάτι θα έλειπε από την ευτυχία της. Θα τον θαύμαζε και θα τον ευγνωμονούσε πάντοτε, αλλά θα ήταν ανίκανη να τον αγαπήσει, επειδή η ανισότητα μεταξύ τους ήταν πολύ μεγάλη και ποτέ δεν θα μπορούσε να ξεχάσει την ταπεινή της καταγωγή και το χρέος της ευγνωμοσύνης της.

Τι είναι Πίστη

Η πίστη είναι ένα παράγωγο της αγάπης. Μόνο εκείνοι που ξέρουν πώς ν’ αγαπούν ξέ­ρουν πώς να πιστεύουν. Η αγάπη γεννιέται στην καρδιά και η πίστη το ίδιο. Η αμφιβολία γεννιέται στο μυαλό και ο φόβος το ίδιο. 
Ο άν­θρωπος που ζει μέσα στο κεφάλι του παραμένει ένας δειλός. Μάλιστα, επειδή είναι δειλός, ζει μέσα στο κεφάλι του. Φοβάται να μπει στην καρδιά του, επειδή ποτέ δεν ξέρεις πού θα σε πάει η καρδιά.

Η καρδιά είναι μια τυχοδιώκτρια, η εξερευνήτρια των μυστηρίων, αυτή που εξερευνεί ό,τι είναι κρυφά. Η καρδιά βρίσκεται πάντα σε μια πορεία ζωής. Ποτέ δεν είναι ικανοποιημένη. Περιέχει μια βαθύτατη δυσαρέ­σκεια, μια πνευματική δυσαρέσκεια. Δεν βο­λεύεται πουθενά. Είναι ερωτευμένη με την κίνηση, με το δυναμισμό.