Ο φόβος πάντα θα σου υπαγορεύει να ζεις μια βολεμένη ζωή

Είναι τόσοι άνθρωποι που λαχταρούν την αλλαγή, τόσοι άνθρωποι που θέλουν να ξεφύγουν από τα κελιά του πόνου και την μάστιγα της δυστυχίας, τόσοι πολλοί άνθρωποι που θέλουν να φέρουν την χαρά και την αφθονία στην ζωή τους κι όμως ο φόβος για το άγνωστο τούς κάνει να μην τολμούν να κάνουν κάτι διαφορετικό.

Ο φόβος πάντα θα σου υπαγορεύει να ζεις μια μετρημένη, μια μικρή ζωή και ποτέ δεν θα είσαι σε θέση να αλλάξεις επειδή αποφεύγεις να δεις τον εαυτό σου σε βάθος. Αποφεύγεις να τον ακούσεις. Αποφεύγεις να δουλέψεις συνειδητά πάνω στις πληγές σου και να απελευθερωθείς από τα αποτυπώματα που χάραξαν πάνω σου μέσα στο χρόνο.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΑΝΔΗΜΙΑ;

Ο Osho απάντησε.Κάνεις λάθος ερώτηση. Η σωστή ερώτηση είναι: "Πώς να αποφύγετε τον φόβο του θανάτου που προκαλείται από την επιδημία;"

Επειδή είναι πολύ εύκολο να αποφύγετε τον ιό, αντίθετα, είναι πολύ δύσκολο να αποφύγετε τον φόβο που υπάρχει μέσα σας και στον κόσμο. Οι άνθρωποι θα πεθάνουν περισσότερο από αυτόν τον φόβο παρά από την επιδημία.

Δεν υπάρχει ιός σε αυτόν τον κόσμο που να είναι πιο επικίνδυνος από τον φόβο. Καταλάβετε αυτόν τον φόβο, διαφορετικά θα γίνετε νεκροί πριν πεθάνει το σώμα σας. Δεν έχει καμία σχέση με τον ιό.

Φόβος, το συναίσθημα που παραλύει

Αρκετοί άνθρωποι φοβούνται τα συναισθήματα αγάπης, θυμού και λύπης που έχουν. Το ίδιο ή και περισσότερο φοβούνται τον ίδιο τους το φόβο. Αν και δεν πρόκειται για απειλητικό συναίσθημα, εντούτοις είναι ένα συναίσθημα που παραλύει. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν ο φόβος είναι πολύ μεγάλος, όταν γίνεται τρόμος. 

Όταν ένας οργανισμός τρομοκρατείται, παγώνει και δεν μπορεί να κινηθεί. Αν μεν ο φόβος είναι μικρότερος, πανικοβάλλει το άτομο και το τρέπει σε φυγή, ο πανικός, όμως, είναι υστερική αντίδραση και γι' αυτό αποτελεί έναν μη ικανοποιητικό τρόπο να αντιμετωπίσει κανείς έναν κίνδυνο. Όταν τα παιδιά φοβούνται τους γονείς τους, οι οποίοι μπορεί να είναι παράλογοι και βίαιοι, δεν μπορούν να ξεφύγουν από πουθενά και τρομοκρατούνται. Παγώνουν από το φόβο τους.

Από τι είναι φτιαγμένος ο φόβος;

Όλοι οι φόβοι μπορούν να αναχθούν σε ένα φόβο: στο φόβο του θανάτου, στο φόβο ότι μια μέρα μπορεί να εξαφανιστώ, μια μέρα μπορεί να πεθάνω. Τώρα υπάρχω, έρχεται όμως η μέρα που δεν θα υπάρχω. 

Αυτό τρομάζει, αυτός είναι ο φόβος. Για να αποφύγουμε το φόβο, αρχίζουμε να κινούμαστε με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορέσουμε να ζήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Και προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε τις ζωές μας. Αρχίζουμε να συμβιβαζόμαστε, αρχίζουμε να γινόμαστε ολοένα και πιο εξασφαλισμένοι, πιο ασφαλείς, εξαιτίας του φόβου. Γινόμαστε παράλυτοι, επειδή όσο πιο εξασφαλισμένος είσαι, όσο πιο ασφαλής είσαι, τόσο λιγότερο ζωντανός θα είσαι.

Η ακινησία συμβαίνει πολλές φορές εξαιτίας κάποιων άλυτων φόβων

Το να καλυπτόμαστε πίσω από απειράριθμες ερωτήσεις, είναι μια τακτική για να παραστήσουμε ότι προχωράμε χωρίς να προχωράμε. Να λέμε ότι βρισκόμαστε καθ΄οδόν, ενώ στην πραγματικότητα μένουμε αδρανείς. Αποτελεί ακόμη μια απόπειρα ν΄απαλλαγούμε από κάποιους φόβους ή να ελαχιστοποιήσουμε την επίδρασή τους στη ζωή μας.

Η ακινησία είναι πολλές φορές, έκφραση κάποιων άλυτων φόβων:

· ο φόβος της αμφισβήτησης όσων ξέρω

· ο φόβος μήπως δεν ανήκω κάπου

· ο φόβος μήπως δεν μπορέσω να γυρίσω πίσω

· ο φόβος της αποτυχίας – που συχνά μπερδεύεται με το φόβο της επιτυχίας

· και σ΄αυτό το επίπεδο, ο φόβος μήπως τρελλαθώ.

Η απουσία του φόβου συμβαίνει όταν υπάρχει παρουσία της αγάπης

Osho: Μη δίνεις πολλή προσοχή στο φόβο, επειδή αυτό γίνεται αυτοΰπνωση. Αν εξακολουθείς να επαναλαμβάνεις ότι ζεις με φόβο, ότι τη ζωή σου την κυβερνάει ο φόβος, ότι σε εξουσιάζει ο φόβος - και φόβος, φόβος, φόβος - τότε τον ενισχύεις. 

Σημείωσε το αυτό, ότι τη ζωή σου την κυβερνάει ο φόβος, και τελείωσε! Αυτό δείχνει απλώς ότι η αγάπη δεν έχει γίνει ακόμη τόσο δυνατή, που να εξαφανιστεί ο φόβος.

Ο φόβος είναι απλώς ένα σύμπτωμα, δεν είναι αρρώστια. Δεν υπάρχει καμία θεραπεία για το φόβο. Δεν υπάρχει λόγος. Αυτό είναι λοιπόν απλώς ένα σύμπτωμα και είναι πολύ χρήσιμο, επειδή σου δείχνει ότι δεν πρέπει να χαραμίζεις άλλο πια τη ζωή σου. Σου λέει απλώς να αγαπάς περισσότερο.

Δεν θα μιλήσω λοιπόν για το φόβο. Θα σε βοηθήσω να αγαπάς περισσότερο. Κι αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να εξαφανιστεί ο φόβος. 

Δεν είναι για τους δειλούς ο φόβος, επιτρέψτε του να υπάρχει

Κοιτάξτε τον παραλογισμό των ερωτήσεων που κάνουν οι άνθρωποι: Πώς να αγαπήσω, πώς να χορέψω, πώς να διαλογιστώ; Πώς να ζήσω; 

Παράλογες ερωτήσεις, αλλά δείχνουν τη φτώχια, την εσωτερική φτώχια του ανθρώπου. Ανέβαλε τα πάντα και σιγά-σιγά λησμόνησε.

Κάθε παιδί γνωρίζει πώς ν’ αγαπά, και κάθε παιδί γνωρίζει να χορεύει, και κάθε παιδί γνωρίζει πώς να ζει. Κάθε παιδί έρχεται στον κόσμο αυτόν πλήρες, με όλα πάνω του έτοιμα. Απλώς πρέπει ν’ αρχίσει να ζει.

Το έχετε παρατηρήσει; 

Εάν κλαίτε και ένα μικρό παιδί σας πα­ρακολουθεί, θα σας πλησιάσει. Δεν μπορεί να πει πολλά, δεν μπο­ρεί να σας πείσει να σταματήσετε να κλαίτε, αλλά θα βάλει το χέρι του στο χέρι σας. Έχετε αισθανθεί το άγγιγμα;