Περπάτησε με γυμνά πέλματα στην γη

και εξουδετέρωσε την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που σε κυκλώνει

Η γείωση είναι ένα ενεργειακό φαινόμενο που το βιώνει κάποιος όταν το γυμνό του δέρμα συνδέεται άμεσα με τη Μητέρα Γη. Το να είσαι γειωμένος σημαίνει να μπορείς να εστιάζεις  την ενέργειά σου και να μην διαχέεσαι χάνοντας ενέργεια. 

Εμείς οι άνθρωποι ξεκινήσαμε πατώντας στην γη και καταλήξαμε να είμαστε σε 4 τοίχους ξεχνώντας ότι η Γη είναι το σπίτι μας. Κλεινόμαστε σε κτίρια, δουλεύουμε όλο και περισσότερο με τους υπολογιστές αφού πλέον όλες οι συναλλαγές μας γίνονται online, και όταν  βγαίνουμε έξω, φοράμε στενά παπούτσια με λαστιχένιες σόλες που μας απομονώνουν από την θεραπευτική ενέργεια της γης.

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΛΛΑΓΗ - ΙΟΥΛΙΟΣ 2023 – ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ "ΧΡΗΣΗ"

Είμαστε στο καλοκαίρι, την εποχή που συνδέεται με την καρδιά και το λεπτό έντερο. Ο μήνας του λεπτού εντέρου ξεκινάει στις 7 Ιουλίου... 

Και εδώ αρχίζουν πολλά προβλήματα διαφόρων ειδών... 

Το λεπτό έντερο είναι στενά συνδεδεμένο με το δεύτερο τσάκρα μας και με όλη την ψυχική δυναμική που συνδέεται με το εσωτερικό παιδί.. Είμαστε σε ένα έτος που συνδέεται με τη Ρίζα (Έτος νερού ΝΕΦΡΑ/YIN) με το πρώτο τσάκρα και με όλα τα σχετικά θέματα... 

«Μήπως έχεις ξεχάσει να χαίρεσαι;»

Είμαστε πλάσματα της γης που τους έχει δοθεί ζωή από το πνεύμα του Σύμπαντος. Η ανθρώπινη ιδιότητά μας, το πόσο αφηνόμαστε στην ζωή αλλά και στις μοναδικές ικανότητες με τις οποίες γεννηθήκαμε, εξαρτάται από την επαφή μας με τη γη. Όταν τη χάνουμε γινόμαστε καταστροφικοί. Χάνουμε την σύνδεσή μας με τους άλλους ανθρώπους και τα άλλα πλάσματα και αρνιόμαστε την κοινή μας προέλευση. Απομονωνόμαστε στο κεφάλι μας, σ' έναν κόσμο δημιουργημένο από το μυαλό μας όπου θεωρούμε (χωρίς καν να το ομολογούμε) τον εαυτό μας σπουδαίο, παντοδύναμο και αθάνατο. Όσο πιο πολύ αποσυρόμαστε από το έδαφος τόσο πιο πολύ μεγαλώνει η ψευδής αίσθηση της σπουδαιότητάς μας.

Είναι σημαντικό να καθαρίζουμε ενεργειακά τον εαυτό μας καθημερινά

Να τιμάμε πάντα τον συναισθηματικό καθαρισμό. 

Αν είμαστε συναισθηματικά μπλοκαρισμένοι και δεν ξέρουμε ή δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι νιώθουμε, ή αν έχουμε μπλοκάρει τόσο αποτελεσματικά αυτά που νιώθουμε ώστε να μην έχουμε πια καθόλου συναισθήματα, γινόμαστε αρνητικοί άνθρωποι και δημιουργούμε αρρώστιες στο σώμα μας.

Διατηρώντας τα συναισθήματα μας καθαρά, δεν μπορεί να παραμείνει μέσα μας η συναισθηματική αρνητικότητα και γινόμαστε όλο και πιο ανάλαφροι. 

Αυτό ανοίγει το διαισθητικό κανάλι επειδή μάς επιτρέπει να έχουμε μία καθαρή αίσθηση αγάπης. Μάς φέρνει πιο κοντά στην χωρίς όρους αγάπη και μάς καθιστά αβλαβείς. 

Όταν αρνούμαστε να αποβάλουμε τον πόνο και τον φόβο από το σύστημά μας, παθαίνουμε κατάθλιψη.

 Όταν βιώνουμε μια τραυματική εμπειρία, η φύση μάς προσφέρει ενεργειακά  κάτι παραπάνω για να μας προστατέψει από αυτήν την άγονη περίοδο της κρίσης, αλλά αυτό το "δάνειο" έχει συ­γκεκριμένη χρονική διάρκεια. Κανένα δάνειο δεν διαρκεί για πάντα, και καταλαβαίνουμε ότι η προθεσμία πλησιάζει όταν αρ­χίζουμε να νιώθουμε ότι ο χρόνος έχει παγώσει κι ότι η ζωή μας δεν προχωράει. 

Όταν αρνούμαστε να αποβάλουμε τον πόνο και τον φόβο από το σύστημά μας, παθαίνουμε κατάθλιψη. 

Η τοξική ενέργεια της κατάθλιψης τροφοδοτεί την αρνητική μας στάση απέναντι στους άλλους και αποστραγγίζει ακόμη περισσότερο τα αποθέματά μας. Και πολύ γρήγορα αρχίζουμε να προβάλλουμε πάνω στους άλλους τα αίτια της αποτυχίας μας και να τους κατηγορούμε για τη θλιβερή μας κατάσταση.

Μην πολεμάς τον φόβο, τον θυμό σου... Παρατήρηση χρειάζεται και θα εξαφανιστούν!

Παράτα το φόβο! Μαζεύεις φόβο από τα παιδικά σου χρόνια, ασυνείδητα. Τώρα πέταξέ τον συνειδητά και ωρίμασε. Και τότε η ζωή μπορεί να γίνει ένα φως, το οποίο εξακολουθεί να βαθαίνει, όσο συνεχίζεις να ωριμάζεις. Απλώς λίγο περισσότερη κατανόηση όλων σου των συναισθημάτων, των ψυχικών σου διαθέσεων. Όλα έχουν τη θέση τους, μέσα στη συνολική αρμονία της οντότητάς σου. Είμαστε όμως σχεδόν τυφλοί στις ίδιες μας τις δυνατότητες και διαστάσεις. Να έχεις λίγο περισσότερη εγρήγορση για το κάθε τι και να θυμάσαι ότι το φυσικό είναι το ανώτερο και το αφύσικο είναι ψεύτικο και της μόδας.

Μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας

Η διαδικασία της επαφής μας με τον εξωτερικό κόσμο αρχίζει μέσα από τη μήτρα. O τρόπος με τον οποίο η μητέρα αντιλαμβάνεται το περιβάλλον επηρεάζει και το μωρό. Τα συναισθήματα της περνάνε στον πλακούντα και από εκεί μέσω του ομφάλιου λώρου στο μωρό. 

Γεννιόμαστε και είμαστε πολύ ανοικτοί στα πάντα. Ό,τι μάθουμε μέχρι τα τρία μας χρόνια σχηματίζουν μια δομή στην προσωπικότητά μας και πιστεύουμε ότι όλα τα πράγματα είναι έτσι. Αν βιώσουμε ένα τραύμα μέχρι τα επτά μας χρόνια, τότε αυτό μένει ενεργειακά μέσα στο σώμα μας. Μετά τα επτά έχει ήδη διαμορφωθεί η προσωπικότητα και δεν επηρεαζόμαστε τόσο πολύ από το περιβάλλον. Αν όμως συμβούν κι άλλα τραυματικά γεγονότα, τότε κι αυτά με τη σειρά τους επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και βλέπουμε τον κόσμο.

Η κατανόηση είναι το μυστικό της μεταμόρφωσης.

Νιώθεις θυμό, νιώθεις ζήλια, νιώθεις μίσος, νιώθεις πόθο…

Υπάρχει κάποια τεχνική που να μπορεί να σε βοηθήσει να ξεφορτωθείς το θυμό, τη ζήλια, το μίσος ή τον σεξουαλικό πόθο; 

Αν αυτά τα πράγματα εξακολουθούν να παραμένουν, ο τρόπος ζωής σου θα παραμένει ίδιος, όπως και πριν. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος, ποτέ δεν υπήρξε δεύτερος. Υπάρχει ένας και μοναδικός τρόπος για να καταλάβεις ότι το να είσαι θυμωμένος είναι ανόητο.

Παρατήρησε το θυμό σε όλες του τις φάσεις. Να βρίσκεσαι σε ετοιμότητα, για να μη σε πιάσει στον ύπνο, μείνε παρατηρητής, βλέπε κάθε βήμα του θυμού. Και θα εκπλαγείς με το ότι όσο μεγαλώνει η επίγνωση του θυμού, ο θυμός αρχίζει να εξατμίζεται. Και όταν ο θυμός εξαφανιστεί, τότε υπάρχει ειρήνη. Η ειρήνη δεν είναι θετικό επίτευγμα.

Η καταπίεση είναι ένας τρόπος για να καταστρέψεις τον εαυτό σου.

Καταπίεση είναι το να κάνεις πράγματα που ποτέ δεν ήθελες να κάνεις.
Καταπίεση είναι το να υποκρίνεσαι πως είσαι αυτός που δεν είσαι. 

Η καταπίεση είναι ένας τρόπος για να καταστρέψεις τον εαυτό σου. Η καταπίεση είναι αυτοκτονία — πολύ αργή ασφαλώς, αλλά είναι ένα πολύ σίγουρο, αργό δηλητήριο. Γιατί; Γιατί ο άνθρωπος καταπιέζεται τόσο πολύ, που γίνεται άρρωστος; Επειδή η κοινωνία σε διδάσκει να ελέγχεις, όχι να μεταμορφώνεις. Και η μεταμόρφωση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Όχι μόνο δεν έχει καμία σχέση με τον έλεγχο, αλλά είναι το ακριβώς αντίθετο. Μέσα από την καταπίεση, ο νους διχάζεται. Το κομμάτι που αποδέχεσαι γίνεται το συνειδητό και το κομμάτι που αρνείσαι γίνεται το ασυνείδητο.

Το ζήτημα δεν είναι να πολεμήσεις το θυμό σου αλλά να τον γνωρίσεις

«Ο άνθρωπος που γίνεται κύριος του θυμού του έχει μεγάλη δύναμη, μεγάλο σθένος. Γίνεται δυνατός, γίνεται κύριος του εαυτού του. Το ζήτημα δεν είναι να πολεμήσεις το θυμό. Το ζήτημα είναι να τον γνωρίσεις, επειδή δεν υπάρχει μεγαλύτερη ενέργεια από το να γνωρίζεις και δεν υπάρχει μεγαλύτερη βλακεία από το να πολεμάς τις ίδιες σου τις ενέργειες.

Ο άνθρωπος που πολεμάει τις ίδιες του τις ενέργειες κάνει το ίδιο λάθος με τον άνθρωπο που δέρνεται με τα ίδια του τα χέρια. Κανένας δεν μπορεί να βγει νικητής. Σε αυτό το είδος της μάχης πάντα θα είσαι νικημένος».

Osho

Το πρώτο βήμα λοιπόν προς τη μεταμόρφωση είναι να εκφράσουμε το θυμό μας· όχι όμως πάνω σε κάποιον άλλον, γιατί έτσι δεν θα μπορέσουμε να τον εκφράσουμε ολοκληρωτικά. Το δεύτερο βήμα είναι να είμαστε συνειδητοί. Ο θυμός είναι όμορφος, γιατί μας δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας. Είναι η πύλη για να οδηγηθούμε στην Κατανόηση, στην Αποδοχή, στη Συμπόνια και την Αγάπη.

Πώς να αντιμετωπίζετε τις αρνητικές καταστάσεις

Να σταματάτε για να δίνετε μιαν άλλη κατεύθυνση στις σκέψεις σας

Αρχίσατε μία εργασία και ξαφνικά βλέπετε ότι την αρχίσατε ενώ ήσασταν ταραγμένος... 
Μόλις θα το παρατηρήσετε αυτό, σταματήστε αμέσως! "Αν δεν σταματήσε­τε, θα εξακολουθείτε έπ’ αόριστον μ' αυτή την ταραχή χω­ρίς να μπορείτε να σταματήσετε. Λοιπόν, διακόψτε την εργασία σας και μετά ξαναρχίστε μ’ έναν άλλο ρυθμό. Η νέα κατάσταση θα διαιωνιστεί με τη σειρά της.

Γιατί, όταν κάποιος έχει οργιστεί, αναποδογυρίζει όλα τα αντικείμενα, κτυπά τις πόρτες, σκοντάφτει στα έπιπλα; 
Γιατί θέλει να απαλλαγεί από αυτή τη δύναμη που δεν ξέ­ρει πώς να δαμάσει. Όσο όμως κινείται, τόσο είναι υποχρεωμένος να κινείται. Πρέπει λοιπόν να κάνει το αντίθε­το, να σταματήσει εντελώς να κινείται για μία στιγμή και μετά να εξακολουθήσει την εργασία του.

Ο θυμός μπορεί να γίνει η καύσιμη ύλη για την μεταμόρφωσή σου…

Ο θυμός είναι αρνητικό συναίσθημα… 

Οι πνευματικοί άνθρωποι, οι καλοί άνθρωποι δεν θυμώνουν…

Αυτά σκέφτεσαι και αμέσως λες στον εαυτό σου: "Δεν θα ξαναθυμώσω. Ο θυμός είναι δηλητήριο".
Αυτήν τη φράση άκουσες κάποτε και σου φάνηκε όμορφη, εντυπωσιακή, οπότε την επαναλαμβάνεις. Όπως επαναλαμβάνεις και το "εγώ δεν θα ξαναθυμώσω" και το λες δυνατά, τόσο δυνατά ώστε να το πιστέψεις. Να το πιστέψεις και να το καταφέρεις… 

Και την ώρα που το λες η Ζωή ξεκαρδίζεται από τα γέλια…
Της φαίνεται τόσο αστείο γιατί ξέρει ότι όσο κι αν το λέει και το ξανάλεει το μυαλό σου, θα έρθει εκείνη η στιγμή που εκείνη, θα κάνει τα μαγικά της και οι δηλώσεις σου θα πάνε περίπατο. 

Πόσα Αχ! και πόσα Αλλά κυβερνούν τη Ζωή σου;

Αχ! Μια τόση δα λεξούλα γεμάτη με τόσο βάρος, τόση πίκρα, τόση νοσταλγία, τόση προσδοκία, τόση αναμονή…

Αλλά! Άλλη μια μικρή λέξη γεμάτη αμφιβολία, δισταγμό, ακινησία, αναστολή, άρνηση…

Πόσα Αχ! και πόσα Αλλά κυβερνούν τη Ζωή σου;

Πόσα Αχ! και πόσα Αλλά χρωματίζουν τις σκέψεις σου, τα συναισθήματα σου, τις στιγμές σου;

Τι θα γίνει άραγε αν όλα αυτά τα Αχ! και τα Αλλά τα μετασχηματίσεις; 

Αν αντιστρέψεις την ενέργεια τους, τη δόνηση τους…

Για φαντάσου τι θα γίνει αν το κάθε Αχ! που σε ματώνει γίνει Χα! και το κάθε Αλλά που αναστέλλει γίνει Λαλά!

Καλό δεν ακούγεται;

Όταν το βέλος του πόνου χτυπήσει την καρδιά σου…

Αν το τραγούδι της ψυχής σου που βγαίνει σήμερα από τα χείλη σου έχει πόνο, παράπονο δυστυχία μην κάνεις ότι δεν το ακούς... μην κάνεις ότι δεν είναι δικό σου... 

Πολύ καιρό έκλεινες τα μάτια και τα αυτιά σου στην εσωτερική σου φωνή. Υποκρινόσουν ότι όλα είναι καλά και έκτιζες παλάτια πάνω σε σαθρό, αβέβαιο έδαφος… Ποιος ο λόγος άλλωστε να σκάψεις βαθιά στη γη για να φτιάξεις γερά θεμέλια όταν όλα γύρω σου σε παρασύρουν στο εύκολο και στο βολικό… όταν όλα γύρω σου σε υπνωτίζουν ώστε να άγεσαι και να φέρεσαι στη ζωή σου χωρίς την επίγνωση του ποιος είσαι… όταν όλα σε οδηγούν στο να ζεις χωρίς συνειδητότητα…

Και τώρα που ανέλαβε η Ζωή τα ηνία και σε έφερε μπροστά σε αυτόν τον μεγάλο πόνο νιώθεις αδέξιος, ανίσχυρος… νιώθεις ότι δεν μπορείς να τον διαχειριστείς. Όμως μην κλείσεις για άλλη μια φορά τα μάτια. Μην κάνεις ότι αυτός ο πόνος δεν είναι δικός σου, γιατί αυτός ο πόνος δεν ήρθε ούτε για να σε κάνει λυπημένο ούτε για να σε αποδυναμώσει. Ήρθε για να σε απελευθερώσει. Αρκεί να τον δεις… Αρκεί να τον ακούσεις…

Μετασχηματίζοντας τις ενέργειες

Ο ελεύθερος άνθρωπος, ο πνευματικά και συναισθηματικά ώριμος ζει χωρίς προσκόλληση χωρίς λίμνασμα στις εμπειρίες του.  Δεν αρνείται τίποτα και δεν φοβάται τίποτα γιατί γνωρίζει πώς μπορεί να χρησιμοποιεί την ενέργεια και πώς να την μετασχηματίζει. Όμως το πιο σημαντικό είναι ότι ξέρει πως όταν μετασχηματίσει τα πάθη μέσα του τότε  θα έχει την ενέργεια για να εκτοξευτεί στα ύψη της Συνείδησης.

Ο Osho λέει: ¨Τίποτα δεν μπορεί να καταστραφεί από την ύπαρξη και τίποτα δεν μπορεί να εξαφανιστεί. Μόνο η μεταμόρφωση είναι δυνατή, όχι η καταστροφή. Και η μεταμόρφωση έρχεται όταν αποδέχεσαι την ολότητα του είναι σου. Τότε όλα μπαίνουν ξαφνικά σε τάξη, παίρνοντας έτσι τη θέση τους. Τότε ο θυμός απορροφιέται, το ίδιο και η πλεονεξία. Τότε χωρίς να προσπαθήσεις να αποκλείσεις τίποτα από το είναι σου, αυτό από μόνο του αναδιατάσσεται. Όταν δέχεσαι, απλά δέχεσαι, τότε συμβαίνει μια αναδιάταξη μέσα σου κι ενώ υπήρχε πριν ένας θόρυβος και μια αναταραχή, γεννιέται τώρα μια μελωδία, μια μουσική, μια αρμονία.