Όπως και να σε έφτιαξε η ζωή, δέξου το, απόλαυσέ το, καλωσόρισέ το.

Μείνε ο εαυτός σου.
Όπως και να σε έφτιαξε η ζωή, δέξου το, απόλαυσέ το, καλωσόρισέ το. Γλέντησέ το.

Να είσαι ευγνώμων στο Θεό, που σ’ έκανε ό,τι είσαι. Μην απορρίπτεις, γιατί όταν απορρίπτεις μέσα σου, απορρίπτεις το Θεό. Εκείνος είναι ο δημιουρ­γός, έτσι σε έκανε.

Βέβαια, ξέρει πιο πολλά από σένα.
Όταν απορρίψεις οτιδήποτε σ’ εσέ­να, απορρίπτεις το δημιουργό, βρίσκεις σφάλματα στο σύμπαν, στην ίδια την ύπαρξη. Είναι ανόητο, είναι χαζό, αλλά τέτοιου είδους άνθρωποι γί­νονται πολύ σεβαστοί. Ο Ιησούς λέει, μη σκέφτεσαι τι πρόκειται να φορέσεις. Κινήσου αυθόρμητα στη ζωή. Ανταποκρίσου στη ζωή, αλλά μην τοποθετείς μια ψευτιά, ανάμεσα σ’ εσένα και στη ροή τής ζωής. 

Ζήσε απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, χωρίς να σκέφτεσαι, γιατί οι σκέψεις είναι η πιο βαθιά μάσκα.

Βούδας - Ζορμπάς, ο πλήρης άνθρωπος

"Αν θέλουμε έναν άνθρωπο πλήρη – και κατ΄εμένα ο πλήρης άνθρωπος είναι ο μόνος άγιος άνθρωπος – τότε τον Ζορμπά πρέπει να τον απορροφήσει ο Βούδας. 

Πρέπει να γίνουν οι δυο τους αποδεκτοί ως απολύτως ένα. Και δεν βλέπω πού βρίσκεται η δυσκολία. Μάλιστα, ο Ζορμπάς συν τον Βούδα θα αποτελέσει έναν τεράστιο εμπλουτισμό.

Μην προσπαθείς να διώξεις τον πόνο. Μεταμόρφωσέ τον σε κάτι ευεργετικό!

Ο πόνος δεν είναι εναντίον σου, απλώς εσύ δεν ξέρεις πώς να τον χρησιμοποιήσεις. 

Το δηλητήριο δεν είναι εχθρός σου, απλώς εσύ δεν ξέρεις πώς να φτιάξεις φάρμακο από αυτό. Σε σοφά χέρια, το δηλητήριο γίνεται γιατρικό. Σε ανόητα χέρια, το γιατρικό μπορεί να γίνει δηλητήριο. Όλα εξαρτώνται από σένα, από την επιδεξιότητά σου.

Η τέχνη του να μεταμορφώνεις τον πόνο και τα βάσανα σε κάτι καλό είναι η τέχνη τού να βλέπεις την αναγκαιότητα του αντίθετου. Το φως μπορεί να υπάρξει μόνο αν υπάρχει το σκοτάδι. Τότε γιατί μισείς το σκοτάδι; Χωρίς το σκοτάδι δεν θα υπήρχε φως, οπότε εκείνοι που αγαπούν το φως και μισούν το σκοτάδι, βρίσκονται σε δίλημμα. Δεν ξέρουν τι κάνουν.

Ο Α λ η θ ι ν ό ς Π λ ο ύ τ ο ς

Osho: Μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι νιώθουν πως το να είναι απλώς ο εαυτός τους δεν είναι αρκετό. Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι πιέζονται να αποκτήσουν δύναμη και κύρος, αντί να είναι απλώς ανθρώπινα όντα; 

Ο καθένας προσπαθούσε να σε βελτιώσει, να σε κάνει καλύτερο. Ο καθένας έδειχνε τα ψεγάδια σου, τα λάθη σου, τα σφάλματά σου, τις αδυναμίες σου, τα ελαττώματα σου. 

Κανένας δεν δίνει έμφαση στην ομορφιά σου, στην ευφυΐα σου, στο μεγαλείο σου. Και μόνο το να είσαι ζωντανός, είναι τόσο μεγάλο δώρο, κανένας όμως δεν σου είπε ποτέ να ευχαριστείς την ύπαρξη. Αντίθετα, όλοι γκρινιάζουν και παραπονιούνται. Φυσικά, αν όλοι όσοι είναι γύρω από τη ζωή σου, σού δείχνουν ότι δεν είσαι αυτό που θα έπρεπε να είσαι και εξακολουθούν να σου δίνουν μεγάλα ιδανικά που πρέπει να ακολουθήσεις και που πρέπει να γίνεις, τότε η οντότητά σου δεν επαινείται ποτέ.

Osho: Ο άνθρωπος της ειρήνης

Ένας άνθρωπος της "ειρήνης" δεν είναι ένας ειρηνοποιός. 

Ένας άνθρωπος της "ειρήνης" είναι απλά μια "λίμνη" ηρεμίας και σιωπής. 

Πάλλεται, δονείται και ακτινοβολεί μια καινούργια μορφή ενέργειας στον κόσμο, τραγουδάει ένα καινούργιο τραγούδι.

Ζει σε ένα τελείως καινούργιο κόσμο. Ο ίδιος τρόπος ζωής του είναι εκείνος της "χάρης", εκείνος της "προσευχής", εκείνος της "συμπόνιας". Σε οποιονδήποτε τύχει να τον συναντήσει, τον γεμίζει με ενέργεια αγάπης.

Η ολότητα που αναζητάτε υπάρχει μέσα σας.

Κοιτάξτε τον παραλογισμό των ερωτήσεων που κάνουν οι άνθρωποι: Πώς να αγαπήσω, πώς να χορέψω, πώς να διαλογιστώ; Πώς να ζήσω; 

Παράλογες ερωτήσεις, αλλά δείχνουν τη φτώχια, την εσωτερική φτώχια του ανθρώπου. Ανέβαλε τα πάντα και σιγά-σιγά λησμόνησε.

Κάθε παιδί γνωρίζει πώς ν’ αγαπά, και κάθε παιδί γνωρίζει να χορεύει, και κάθε παιδί γνωρίζει πώς να ζει. Κάθε παιδί έρχεται στον κόσμο αυτόν πλήρες, με όλα πάνω του έτοιμα. Απλώς πρέπει ν’ αρχίσει να ζει.

Το έχετε παρατηρήσει; 
Εάν κλαίτε και ένα μικρό παιδί σας πα­ρακολουθεί, θα σας πλησιάσει. Δεν μπορεί να πει πολλά, δεν μπο­ρεί να σας πείσει να σταματήσετε να κλαίτε, αλλά θα βάλει το χέρι του στο χέρι σας. 

Έχετε αισθανθεί το άγγιγμα;

Αν θες να ελέγξεις την ανθρωπότητα κράτα τον άνθρωπο μέσα στο μεγαλύτερο δυνατό φόβο.

Osho: Η σεξουαλική ενέργεια είναι ενέργεια της ζωής και η καταπίεση της είναι η βάση της δουλείας του ανθρώπου. Υπάρχουν πέντε πονηριές, με τις οποίες ο άνθρωπος κατήντησε δούλος, υπέπεσε σ’ αυτό το τερατώδες φαινόμενο και έγινε ανάπηρος. 

Πρώτη πονηριά: Κάντε τον άνθρωπο τόσο αδύναμο, όσο είναι δυνατό, εάν θέλετε να κυριαρχείτε πάνω του. 

Αν ο ιερέας ή ο πολιτικός θέλουν να κυριαρχούν πάνω σας, τότε πρέπει να σας κάνουν όσο το δυνατόν αδύναμους. Ναι, σ’ ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν εξαιρέσεις, π.χ. κατά την στρατιωτική θητεία – εδώ χρειάζονται οι εξαιρέσεις για την άμυνα κατά των εχθρών, μόνον τότε, σε άλλες περιπτώσεις – όχι. Στον στρατό επιτρέπονται πολλά πράγματα, που δεν επιτρέπονται στους άλλους ανθρώπους. 

Κανένας δεν σου απαγορεύει να είσαι ελεύθερος

Είναι πολύ δύσκολο να βρεις έναν άνθρωπο που η καρδιά του να μη θέλει να πετάξει σαν πουλί στον ουρανό, που να μη θέλει να φτάσει στα πιο μακρινά αστέρια, αν και ταυτόχρονα γνωρίζει πόσο βαθιά είναι δεμένος με τη γη. 
Ο διχασμός του είναι ότι από τη μία είναι προσκολλημένος πάνω στη φυλακή του κι από την άλλη, αυτό που λαχταράει βαθιά μέσα του είναι η ελευθερία. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αγωνία. 

Δεν μπορείς να αφήσεις όλα εκείνα που έχουν γίνει εμπόδια στη ζωή, επειδή αυτά τα ίδια είναι επίσης και οι χαρές σου. Έχεις προσκολληθεί πάνω σ' αυτά, επειδή κατά κάποιον τρόπο τρέφουν την περηφάνια σου. Δεν μπορείς να τα αφήσεις, μα δεν μπορείς ούτε και να ξεχάσεις ότι εσύ δεν ανήκεις σε αυτόν τον κόσμο, ότι το σπίτι σου πρέπει να βρίσκεται κάπου αλλού, επειδή στα όνειρά σου πετάς - συνεχώς πετάς σε μακρινούς τόπους.

Μην είσαι σκληρός με τους ανθρώπους.

Αγαπημένε OSHO, γιατί οι άνθρωποι δε σε προσέχουν; Απ’ την στιγμή που εγώ δέχτηκα τη sanyasa, μπορώ να δω πολύ καθαρά αυτήν την βλακεία τους. Γιατί αυτοί δεν το βλέπουν;    

   

- Μην είσαι τόσο σκληρός με τους ανθρώπους. Εκτός αυτού, αυτό δε σε αφορά. Αν αυτοί δεν το θέλουν, τότε αυτή είναι η απόφασή τους και η ελευθερία τους. 
Μην αποκαλείς αυτό το πράγμα βλακεία, διότι αν εσύ  αποκαλείς αυτό βλακεία, μέσα σου αυτοστιγμής εμφανίζεται το λεπτό Εγώ σου - εσύ δήθεν μπορείς να δεις και αυτοί όχι, διότι εσύ είσαι ο έξυπνος και αυτοί οι βλάκες. Όχι, αυτά τα πράγματα δεν είναι καλά.

Προσευχήσου μην πεθάνεις σαν ζητιάνος

Ο Osho διηγείται: 

«Ένας ζητιάνος είχε πεθάνει σε μια μεγάλη πόλη. Είχε πεθάνει ζητιανεύοντας στο ίδιο μέρος επί σαράντα χρόνια. Νόμιζε ότι θα γινόταν βασιλιάς με τη ζητιανιά, μα πώς μπορεί κανείς να γίνει βασιλιάς ζητιανεύοντας; Όσο πιο πολύ ζητιανεύει ένας άνθρωπος τόσο πιο ζητιάνος γίνεται.

Τη μέρα που άρχισε ήταν ένας μικρός ζητιάνος και τη μέρα που πέθανε ήταν ένας μεγάλος ζητιάνος, μα δεν έγινε βασιλιάς. Πέθανε. Έτσι οι γείτονες πήραν το πτώμα και το έκαψαν μαζί με τα κουρέλια του. Έπειτα θεώρησαν ότι αυτός ο ζητιάνος πρέπει να είχε βρωμίσει πολύ τη γη όπου καθόταν για σαράντα χρόνια, οπότε έσκαψαν λίγο για να καθαρίσουν και να πετάξουν τη βρωμιά. Και έζησαν μια μεγάλη έκπληξη. 

Ο Οsho μιλά για τους ανθρώπους που έχουν περιορισμένη ή καθόλου κίνηση.

Κάποιος  άντρας ρώτησε τον Οsho σχετικά με ένα φίλο του που ήταν παράλυτος και αναρωτιόταν αν μπορούσε να κάνει κάτι για να τον Βοηθήσει.

Οsho : Αν είσαι ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι και δεν μπορείς να κινηθείς, θα θέλεις συνέχεια να κινείσαι, επειδή η κίνηση είναι ζωή. Τίποτε άλλο δεν είναι τόσο σημαντικό, όσο η κίνηση. Τα βράχια είναι νεκρά επειδή δεν μπορούν να κινηθούν. Τα δέντρα είναι κάπως πιο ζωντανά, επειδή είναι εφικτή μια κάποια κίνηση, είναι όμως ριζωμένα μέσα στη γη. Τα ζώα δεν είναι ριζωμένα μέσα στη γη, οπότε είναι πιο ζωντανά, μπορούν να είναι ελεύθερα.

Όταν είσαι παράλυτος, η ίδια η παράλυση, είκοσι τέσσερις ώρες την ημέρα, γίνεται αυθυποβολή. Ξανά και ξανά θυμάσαι πως δεν μπορείς να κινηθείς. Ξανά και ξανά επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου ότι δεν μπορείς να κινηθείς κι αυτή η επανάληψη συνεργάζεται με την παράλυση. Πρέπει λοιπόν να γίνει το ακριβώς αντίθετο.

Οι 10 μη εντολές του Osho

Αν θες πραγματικά να απελευθερωθείς από κάθε είδους σκλαβιά τότε πρέπει να θυμάσαι τις 10 μη εντολές του Osho:

1. Ελευθερία     

Η έκσταση είναι Ελευθερία. Δεν μπορείς να ελέγξεις τον εκστατικό άνθρωπο. Μπορείς μόνο να ελέγξεις τον δυστυχισμένο άνθρωπο. Ο εκστατικός άνθρωπος δεν μπορεί να υποβιβαστεί σε σκλάβο. Δεν μπορείς να τον καταστρέψεις τόσο εύκολα. Δεν μπορείς να τον πείσεις να ζήσει σε καμιά φυλακή.

Ζήσε αυτήν εδώ τη στιγμή όσο πιο ολοκληρωμένα μπορείς.

Μια καταπληκτική ιστορία από τον Osho:

Ένας φίλος, μου έστειλε ένα απόκομμα από μια εφημερίδα. Μια ηλικιωμένη γυναίκα, ογδόντα πέντε ετών, ρωτήθηκε από έναν δημοσιογράφο πώς θα ζούσε αν μπορούσε να ζήσει ξανά. Η γυναίκα είπε ~ και να θυμάσαι ότι υπάρχει μεγάλο βάθος στα λόγια της: 

«Αν μπορούσα να ξαναζήσω τη ζωή μου, Θα έπαιρνα το ρίσκο να κάνω την επόμενη φορά πιο πολλά λάθη. θα χαλάρωνα, θα ήμουν πιο εύκαμπτη, θα ήμουν πιο ανόητη από ό,τι σε αυτό εδώ το ταξίδι, θα έκανα λιγότερα πράγματα με σοβαρότητα, θα έπαιρνα περισσότερα ρίσκα, θα ταξίδευα περισσότερο, θα ανέβαινα σε περισσότερα βουνά, θα κολυμπούσα σε περισσότερα ποτάμια, θα έτρωγα περισσότερο παγωτό και λιγότερα φασόλια...
Είναι πιθανό να είχα περισσότερα πραγματικά προβλήματα, θα είχα όμως πολύ λιγότερα φανταστικά προβλήματα. Είμαι βλέπεις από εκείνους τους ανθρώπους που έχουν ζήσει λογικά και μετρημένα από τη μία ώρα στην άλλη, από τη μία μέρα στην άλλη.»

¨Το σφυροκόπημα στο βράχο¨

Απόσπασμα από το βιβλίο του Osho

¨Το σφυροκόπημα στο βράχο¨

Osho: Εγώ δεν είμαι μια συγκεκριμένη εποχή, εγώ είμαι ολόκληρος ο χρόνος. Θα έρθει ο χειμώνας κι ύστερα Θα έρθει η άνοιξη κι ύστερα 8α έρθει το καλοκαίρι κι ύστερα το φθινόπωρο και πρέπει να προχωράς μαζί μου ολόκληρο το χρόνο.

Υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει μόνο μία εποχή. Σε κάποιους αρέσει το καλοκαίρι, σε κάποιους αρέσει ο χειμώνας. Έχουν μόνο μία προτίμηση. Εγώ δεν έχω τέτοιες παγιωμένες προτιμήσεις. Και για μένα, οι άνθρωποι που έχουν μόνο μία εποχή, είναι νεκροί. Δεν ξέρουν τι είναι η ζωή. Η ζωή είναι μια τρομερή αλλαγή, μια τρομερή ροή. Κύματα επί κυμάτων και ο ωκεανός πάει κι έρχεται και τα κύματα χτυπούν πάνω στα βράχια και το τραγούδι τους συνεχίζεται...

«Πόνος η πύλη της σοφίας»

Η Μέθοδος τού Ατίσα
Ένας από τους μαθητές του Βούδα, ο Ατίσα, βρήκε μια μέθοδο για να μετασχηματίζει τον πόνο.
Όταν εισπνέεις, φαντάσου ότι εισπνέεις όλα τα βάσανα, όλο τον πόνο, όλων των ανθρώπων στον κόσμο. Εισπνέεις όλο το σκοτάδι, όλη την αρνητικότητα, όλη την κόλαση που υπάρχει παντού. Άφησε την καρδιά σου να τα απορροφήσει.
Όταν εισπνέεις, να εισπνέεις όλο τον πόνο και όλα τα βάσανα ολόκληρης τής ύπαρξης, του παρελθόντος, τού παρόντος και τού μέλλοντος.
Όταν εκπνέεις, βγάλε προς τα έξω όλη τη χαρά που έχεις, όλη την ευτυχία, όλη την ευλογία. Να εκπνέεις αφήνοντας τον εαυτό σου να λιώσει μέσα στην ύπαρξη. Αυτή είναι η μέθοδος τής συμπόνιας. Πάρε μέσα σου όλο τον πόνο και δώσε προς τα έξω όλες τις ευλογίες. Όταν το κάνεις, θα εκπλαγείς.

Ο Osho προσφέρει τα δώρα του...

Αν δεν μπορείς ν΄ αγγίξεις τον ίδιο τον πυθμένα της κόλασης, ποτέ δεν θα γνωρίσεις τι είναι παράδεισος.

Γι΄ αυτό υπάρχει η κόλαση, για να καθαρίσει, να καταστρέψει εσένα κι όλα όσα δεν είναι αναγκαία, για να μπορεί ν΄ ανθίσει ο παράδεισος μέσα σου. Είναι παράδοξο. Φαίνεται παράδοξο. Το λουλούδι όμως του παράδεισου ανθίζει μέσα στην κόλαση.
«Δεν υπάρχει κανένα μονοπάτι που να μικραίνει το δρόμο για την εσωτερική ανάπτυξη, επειδή ο ίδιος ο δρόμος και η ίδια η δυσκολία είναι μέρος της ανάπτυξης. Αν αποφεύγεις τη δυσκολία αποφεύγεις να αναπτυχθείς, να ωριμάσεις.

Στην πραγματικότητα οτιδήποτε που μπορεί να είναι εμπόδιο, μπορεί να γίνει βοήθεια. Ο ίδιος ο βράχος πάνω στο μονοπάτι είτε μπορεί να γίνει εμπόδιο στο δρόμο σου, είτε μπορείς να πατήσεις πάνω του και να περάσεις απέναντι.
Από εσένα εξαρτάται. Το κάθε τι που βιώνεις είναι ευλογία. Τίποτε δεν είναι λάθος. Απλώς χρειάζεται λίγο περισσότερο θάρρος για να δοκιμάσεις και σύντομα, αν μπεις μέσα σε κάτι που έμοιαζε άβολο στην αρχή, θα διαπιστώσεις ότι αυτό μπορεί να γίνει μοναδική ευτυχία.