Πώς το μυαλό κατασκευάζει μια ψευδή αίσθηση ελέγχου

Η ψευδαίσθηση της ελεύθερης βούλησης

Η έννοια της ελεύθερης βούλησης προκύπτει από μια θεμελιώδη εσφαλμένη ταύτιση με το μυαλό και το περιεχόμενό του. Το μυαλό, στη συνήθη τάση του να δημιουργεί αφηγήσεις, κατασκευάζει μια απατηλή αίσθηση συγγραφικής ικανότητας πάνω από σκέψεις και πράξεις. 

Λειτουργεί υπό την βαθιά ριζωμένη υπόθεση ότι υπάρχει ένας ανεξάρτητος στοχαστής πίσω από κάθε σκέψη, ένας πράττων πίσω από κάθε πράξη και ένας επιλεκτικός πίσω από κάθε απόφαση. Αυτή η υπόθεση, όταν δεν εξετάζεται, οδηγεί στην επίμονη αλλά λανθασμένη πεποίθηση ότι ένας αυτόνομος εαυτός ενορχηστρώνει τη ζωή.

Είμαστε θύματα μονάχα των σκέψεων μας.

Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Γινόμαστε αυτό που πιστεύουμε.

Η ζωή μας είναι αυτό που οραματιζόμαστε και αυτό που αποφασίζουμε. Μπορούμε να αλλάξουμε την ζωή μας αλλάζοντας τίς σκέψεις μας. Οι σκέψεις και τα λόγια μας είναι πανίσχυρα. Ανάλογα με τις σκέψεις που κάνουμε και τα λόγια που λέμε, πλάθουμε την ζωή μας.

Μόνο εμείς έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των σκέψεων και των λόγων μας επειδή μόνο εμείς ορίζουμε την σκέψη μας. Αυτός είναι και ο λόγος που είμαστε τόσο δυνατοί. Είμαστε θύματα μονάχα των σκέψεων μας.

Η μάχη με το αρνητικό είναι σπατάλη χρόνου!

Μην έχεις την εντύπωση πως το μυαλό σου σε ελέγχει. Εσύ ελέγχεις το μυαλό σου. Εσύ χρησιμοποιείς το μυαλό σου. Γι’ αυτό μπορείς να ανασκευάσεις όλες τις παλιές σου σκέψεις.

'Όταν σε στιγμές αδυναμίας κάποιες παλιές σου σκέψεις προσπαθούν να επιστρέψουν και λένε "Είναι τόσο δύσκολο να αλλάξεις!" Πάρε τον έλεγχο στα χέρια σου και πες στον εαυτό σου: "Επιθυμώ τώρα να πιστέψω πως είναι όλο και πιο εύκολο για μένα να κάνω αλλαγές".

Μπορεί να χρειαστεί να κάνεις τη συζήτηση αυτή με το μυαλό σου πολλές φορές μέχρι να συνειδητοποιήσεις πως εσύ έχεις τον έλεγχο και πως αυτά που λες τώρα ισχύουν.

Η "εξυπνάδα" σου είναι το πρόβλημα, επειδή άλλοι τη διαμόρφωσαν για σένα!

Το μυαλό σας (ο τρόπος σκέψεως) δεν έχει δημιουργηθεί από την Φύση. Προσπαθήστε πάντοτε να έχετε κατά νουν τη διά­κριση αυτή: ο εγκέφαλός σας είναι εκείνος που δημιουργήθηκε από την Φύση. 

Ο εγκέφαλός σας είναι ο μηχανισμός που ανήκει στο σώμα, η σκέψη, όμως, διαπλάθεται από την κοινωνία στην οποία ζείτε- από τη θρησκεία, από την Εκκλησία, από την ιδεολο­γία την οποία ακολουθούσαν οι γονείς σας, από το εκπαιδευτικό σύστημα βάσει του οποίου μορφωθήκατε, από καθετί συναφές.

Ο διαλογισμός είναι η μοναδική μέθοδος που μπορεί να σας βοηθήσει να συνειδητοποιήσετε ότι δεν είστε το μυαλό, και αυτό σας παρέχει μια καταπληκτική γνώση. 

Αν το μυαλό σου ανησυχεί ολόκληρη τη μέρα, τότε συνεχίζει να ανησυχεί και όταν κομάσαι!

Όταν ο άνθρωπος έρχεται να γνωρίσει την εσωτερική μουσική, μέσα στον εαυτό του, έρχεται να γνωρίσει την ψυχή. Κι όταν έρχεται να γνωρίσει τη μουσική που είναι κρυμμένη μέσα στο όλο, έρχεται να γνωρίσει το θεϊκό. 

Ο ανθρώ­πινος εγκέφαλος είναι η πιο ευαίσθητη μηχανή στον κόσμο. Έχει επιβληθεί τόσο πολλή πίεση πάνω σ’ αυτή τη μηχανή, που είναι θαύμα το ότι δεν έχει διαλυθεί εν­τελώς και δεν έχει τρελαθεί! Όλο το βάρος της ζωής είναι πάνω στον εγκέφαλο κι εμείς δεν έχουμε ιδέα πόσο ευαίσθητο πράγμα είναι. Σχεδόν δεν έχουμε ιδέα για το πόσο ευαίσθητα είναι τα νεύρα μέσα στο κεφά­λι, που πρέπει να μεταφέρουν όλο το βάρος, όλη την αγωνία, όλα τα βάσανα, όλη τη γνώση, όλη την εκπαίδευση... όλο το βάρος της ζωής.

Λύνοντας τους κόμπους του μυαλού

Το μυαλό δεν μπορεί να μείνει ακίνητο. Χρειάζεται συνεχώς να σκέφτεται και να ανησυχεί. Το μυαλό λειτουργεί όπως ένα ποδήλατο. Όσο συνεχίζεις να κάνεις πεντάλ τόσο αυτό κινείται. Την στιγμή που θα σταματήσεις να κάνεις πεντάλ, θα πέσεις. Το μυαλό είναι ένα δίκυκλο όχημα ακριβώς όπως ένα ποδήλατο και η σκέψη σου είναι μια συνεχής κίνηση των πεντάλ.

Ακόμη και μερικές φορές που είσαι κάπως σιωπηλός αρχίζεις αμέσως να ανησυχείς: «Γιατί είμαι σιωπηλός;» Θα κάνω τα πάντα προκειμένου να προκαλέσω ανησυχία, σκέψη, επειδή μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να υπάρξει το μυαλό -μέσα στο τρέξιμο. Να τρέχει πίσω από κάτι, ή να τρέχει για να ξεφύγει από κάτι, αλλά πάντοτε να τρέχει. Η λειτουργία του μυαλού έγκειται στην κίνηση. Τη στιγμή που σταματάς, το μυαλό εξαφανίζεται.

Ποτέ κανένας δεν άγγιξε την πνευματικότητα συσσωρεύοντας σκέψεις άλλων ανθρώπων.

Osho: Η γνώση έρχεται από μέσα και οι σκέψεις έρχονται απ’ έξω. Η γνώση είναι δική σου και οι σκέψεις είναι πάντοτε των άλλων, είναι πάντοτε δανεικές. Η γνώση είναι ο παλμός του ίδιου σου του είναι. 

Οτιδήποτε παίρνεις από τους άλλους δεν γίνεται δική σου γνώση. Γίνεται απλώς ένας τρόπος, ένα μέσο για να κρύψεις την άγνοιά σου. Κι όταν κρύβεις την άγνοιά σου, δεν μπορείς ποτέ να φτάσεις στη γνώση. Επειδή έχεις την ιδέα ότι αυτή είναι δική σου γνώση, προσκολλάσαι σ’ αυτήν με όλο σου το είναι.

Προσκολλάσαι στις σκέψεις σου και δεν έχεις το θάρ­ρος να τις εγκαταλείψεις. Τις υποστηρίζεις, επειδή νο­μίζεις πως είναι δική σου γνώση κι ότι αν τις χάσεις, θα γίνεις αδαής. Να θυμάσαι όμως πως όσο κι αν προσκολλάσαι στις σκέψεις σου, δεν γίνεσαι γνώστης μέσα από αυτές τις σκέψεις. 

Πρόσεχε τι σκέφτεσαι

Osho: Πρόσεχε τι επιτρέπεις να μπει μέσα στο νου σου. 

Δεν έχουν επίγνωση οι άνθρωποι΄ διαβάζουν συνεχώς το κάθε τι και το οτιδήποτε, βλέπουν κάθε κουτό πράγμα στην τηλεόραση, μεταφέρουν ανόητα κουτσομπολιά και γεμίζουν με σκουπίδια ο ένας το κεφάλι του άλλου.

Απόφευγε τέτοιες καταστάσεις, όπου σε φορτώνουν δίχως λόγο με σκουπίδια. Ήδη έχεις πάρα πολλά. Χρειάζεται να απαλλαγείς από το βάρος τους!

Λέγε και άκουγε τα ουσιώδη μόνο και σιγά-σιγά θα δεις ότι θα αρχίσει να προβάλει μέσα σου ένα είδος καθαριότητας, μια αίσθηση καθαρότητας, σαν να έκανες μπάνιο μόλις τώρα. Αυτό μετατρέπεται στο αναγκαίο έδαφος για να εμφανιστεί ο διαλογισμός. 

Αν αφήσεις στο νου σου μερικά κενά δίχως ασχολία, εκείνες οι στιγμές τής δίχως ασχολία συνειδητότητας αποτελούν τις πρώτες φευγαλέες ματιές στο διαλογισμό, τις πρώτες διεισδύσεις στο πέραν, τις πρώτες λάμψεις του μη-νου.

Δεν είσαι το μυαλο σου, ποτέ δεν ήσουν!!!

Osho: Ο νους δεν είναι η πραγματικότητα... 

Ο νους δεν είναι η πραγματικότητα' είναι μια ψευδής ερμηνεία. Δεν είσαι ο νους, ποτέ δεν ήσουν, ποτέ δεν μπορείς να γίνεις. Αυτό είναι το πρόβλημα-έχεις ταυτιστεί με κάτι που δεν υπάρχει. Είσαι σαν τον ζητιάνο, που πιστεύει πως κατέχει βασίλειο. Ανησυχεί τόσο για το βασίλειο-πώς να το διαχειριστεί, πώς να το διοικήσει, πώς να σταματήσει την αναρχία. Δεν υπάρχει βασίλειο και όμως ανησυχεί.

Ο νους είναι σαν το πλήθος, οι σκέψεις είναι τα άτομα. Και επειδή οι σκέψεις υπάρχουν διαρκώς, νομίζεις ότι η διαδικασία είναι αληθινή. Πέταξε κάθε ξεχωριστή σκέψη και δεν θα μείνει τίποτα στο τέλος. Δεν υπάρχει κανένας τέτοιος νους, μόνο σκέψεις.

Άλλο το θέλω κι άλλο το μπορώ!!!

Aκάνθινο στεφάνι φοράς καθημερινά στο κεφάλι σου και δεν το ξέρεις. Είναι φτιαγμένο από τις σκέψεις σου...

Είναι αγκάθια οι σκέψεις σου...

Οι αρνητικές σου σκέψεις...

Οι φοβικές σου σκέψεις...

Οι εγωικές σου σκέψεις...

Οι σκέψεις οι γεμάτες από ανημπόρια, μιζέρια γκρίνια, κακία, ζήλεια, απαισιοδοξία, πίκρα, ενοχές, κριτική, ανασφάλεια, θυμό, οργή, ανάθεμα... Οι σκέψεις οι γεμάτες από Σκοτάδι πλέκουν ένα ενεργειακό ακάνθινο στεφάνι πάνω στο κεφάλι σου.

Κι όσο περισσότερο τους δίνεις χώρο στο μυαλό σου, όσο πιο σκοτεινές και φοβικές γίνονται, όσο περισσότερο διαφεντεύουν τη ζωή σου, τόσο βαθύτερα καρφώνεται το ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι σου...

Να χρησιμοποιείτε πάντοτε τη σκέψη για το καλό

Η σκέψη επιτρέπει να εξάγουμε την πεμπτουσία των πραγμάτων. 

Στην εργασία της σκέψης βρίσκονται απίθανες δυνατότητες και τίποτε απ’ έξω δεν μπορεί να εξισωθεί μ’ αυτό το μέσον, ακόμα και αν όλος ο κόσμος σας ανήκει... Όταν εξάγουμε από το μετάλλευμα σίδερο ή χαλκό, χρειάζονται τόνοι και τόνοι από αυτό το μετάλλευμα για να αποκτήσουμε μία μικρή ποσότητα μετάλλου. Το υπόλοιπο είναι χώμα, άχρηστα υλικά.

Να λοιπόν τι θέλω να σας δώσω να καταλάβετε: ότι όλες οι εργασίες των ανθρώπων γενικά είναι να ανακινούν τόνους χώμα, την πιο χυδαία ύλη, ενώ μόνο ή σκέψη επι­τρέπει να εξάγουμε την πεμπτουσία. Όσο δεν ξέρετε να εργάζεστε με τη σκέψη για να συγκεντρωθείτε, για να δαμάζετε τον εαυτό σας, να αυτοελέγχεστε, να κατευθύνετε τις ενέργειές σας προς τις ανώτερες περιοχές, αυτά που θα αποκτήσετε δεν θα μοιάζουν παρά με βαγόνια από παλιοσίδερα. Αυτά τα παλιοσίδερα είναι μια ενοχλητική ύλη με την όποια δεν μπορείτε τίποτα να κάνετε όσο δεν ξέρε­τε να εξάγετε από αυτή την πεμπτουσία.

Ο νους, όργανο εξουσίας

Το να έχει κανείς δίκιο δεν είναι πολύ δύσκολο: επιλέξτε τα αισθητήρια ερεθίσματά σας, διαλέξτε και συγκρατήστε μόνο τις πληροφορίες που ταιριάζουν στην επιχειρηματολογία σας και αφήστε στην άκρη ό,τι δεν σας εξυπηρετεί.. 
Μετά χρησιμοποιήστε γενικολογίες, γαρνίροντας τις με άφθονες αόριστες εκφράσεις. Πετάξτε μερικούς σαρκασμούς στο κεφάλι του άλλου: «Εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις!» Το παιχνίδι έληξε. Είστε ο κερδισμέ­νος. Μόνο κάποιοι με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, οι ο­ποίοι προσέχουν αυτά που νιώθουν, θα ανακαλύψουν την απάτη. Εύκολα μπερδεύει κανείς την εξυπνάδα με τη δυναμική στάση

Είναι πολύ πιο εύκολο να ρίχνει κανείς στάχτη στα μάτια αντί να αναλύει λεπτομερώς μια κατάσταση, με κίνδυνο να φανεί ότι δεν τη γνωρίζει. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η κοινωνία μας δεν αγαπά τους διατακτικούς. Η αμφιβολία ενός λεπτολόγου σκε­πτικιστή δεν θα ήταν καλοδεχούμενη. Μια ξεκάθαρη θέση, έστω και λανθασμένη, προσφέρει ασφάλεια στον ομιλητή, όπως και στο ακροατήριο. 

Έχεις γίνει όλα αυτά που έχεις καταπιέσει

Η παιδεία σου, η ηθική σου και ο πολιτισμός σου έχουν επιβάλει πολλούς περιορισμούς: «Μη σκέφτεσαι έτσι γι’ αυτό. Μην αφήνεις τέτοιες σκέψεις να μπαίνουν στο νου σου. Αυτές είναι κακές σκέψεις!» Καταπιέζοντάς την, η σκέψη δεν φεύγει. Πηγαίνει ακόμα βαθύτερα μέ­σα σου, επειδή αυτό που καταπιέζεις έρχεται από μέσα, δεν έρχεται από κάπου έξω.

Να θυμάσαι, οτιδήποτε υπάρχει μέσα στο νου σου δεν έρχεται από κάπου έξω, έρχεται από μέσα σου. Είναι σαν να έρχεται μια πηγή από το βουνό κι εμείς κλείνουμε το άνοιγμά της. Η πηγή δεν θα καταστραφεί, θα πάει βαθύτερα, αναζητώντας άλλους δρόμους για να βγει στην επιφάνεια.

7 τρόποι να αντιμετωπίζετε τις αρνητικές καταστάσεις

Να σταματάτε για να δίνετε μιαν άλλη κατεύθυνση στις σκέψεις σας

Αρχίσατε μία εργασία και ξαφνικά βλέπετε ότι την αρχίσατε ενώ ήσασταν ταραγμένος... Μόλις θα το παρατηρήσετε αυτό, σταματήστε αμέσως! "Αν δεν σταματήσε­τε, θα εξακολουθείτε έπ’ αόριστον μ' αυτή την ταραχή χω­ρίς να μπορείτε να σταματήσετε. Λοιπόν, διακόψτε την εργασία σας και μετά ξαναρχίστε μ’ έναν άλλο ρυθμό. Η νέα κατάσταση θα διαιωνιστεί με τη σειρά της.

Γιατί, όταν κάποιος έχει οργιστεί, αναποδογυρίζει όλα τα αντικείμενα, χτυπά τις πόρτες, σκοντάφτει στα έπιπλα; Γιατί θέλει να απαλλαγεί από αυτή τη δύναμη που δεν ξέ­ρει πώς να δαμάσει. Όσο όμως κινείται, τόσο είναι υποχρεωμένος να κινείται. Πρέπει λοιπόν να κάνει το αντίθε­το. να σταματήσει εντελώς να κινείται για μία στιγμή, και μετά να εξακολουθήσει την εργασία του.

Υποθέστε τώρα ότι αυτή ή ταραχή σας συμβαίνει ενώ βαδίζετε στο δρόμο. Αφού εξακολουθείτε και βαδίζετε ή ταραχή δεν σταματά, πρέπει λοιπόν να σταματήσετε! Αλ­λά για να μη σας δουν οι περαστικοί, σταματήστε π.χ. μπροστά σε μία βιτρίνα ενός καταστήματος, κάνοντας δήθεν ό­τι κοιτάζετε κάτι. Και εδώ, προσπαθήστε να λύσετε το πρό­βλημα πού είναι η πηγή της ταραχής σας. Αφού διακόψατε την κίνησή σας, μπορείτε να δώσετε μιαν άλλη κατεύ­θυνση στη σκέψη σας.

Πώς ποτίζεις τις σκέψεις σου...

Osho: Επί χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος είχε τη φαντασίωση ότι μπορεί να φτάσει στη γνώση, συσσωρεύοντας σκέψεις άλλων ανθρώπων. Αυτό είναι απολύτως ψεύτικο και λανθασμένο. Ποτέ κανένας δεν μπόρεσε να φτάσει στη γνώση, συσσωρεύοντας σκέψεις άλλων ανθρώπων.

Η γνώση έρχεται από μέσα και οι σκέψεις έρχονται απ’ έξω. Η γνώση είναι δική σου και οι σκέψεις είναι πάντοτε των άλλων, είναι πάντοτε δανεικές. Η γνώση είναι ο παλμός του ίδιου σου του είναι. Εκείνο που εί­ναι κρυμμένο μέσα σου βγαίνει στην επιφάνεια. 
Oι σκέψεις είναι συλλογή από αυτά που έχουν πει οι άλλοι. Μπορείς να μαζέψεις σκέψεις από την Γκιτά, από το Κοράνι, από τη Βίβλο. Οτιδήποτε παίρνεις από τους άλλους δεν γίνεται δική σου γνώση. Γίνεται απλώς ένας τρόπος, ένα μέσο για να κρύψεις την άγνοιά σου. Κι όταν κρύβεις την άγνοιά σου, δεν μπορείς ποτέ να φτάσεις στη γνώση. Επειδή έχεις την ιδέα ότι αυτή είναι δική σου γνώση, προσκολλάσαι σ’ αυτήν με όλο σου το είναι.

Προσκολλάσαι στις σκέψεις σου και δεν έχεις το θάρ­ρος να τις εγκαταλείψεις. Τις υποστηρίζεις, επειδή νο­μίζεις πως είναι δική σου γνώση κι ότι αν τις χάσεις, θα γίνεις αδαής. Να θυμάσαι όμως πως όσο κι αν προσκολλάσαι στις σκέψεις σου, δεν γίνεσαι γνώστης μέσα από αυτές τις σκέψεις. 

Μη σκοτίζεσαι για το τι λένε οι άλλοι

Ο κινηματογράφος, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση είναι τρόποι για να ξεφεύγει κανείς από τον εαυτό του. Ο άνθρωπος έχει γίνει τόσο νευρικός. Αναζητά συνεχώς τη διασκέδαση. Κάνεις κάθε είδους πράγμα για να ξεχάσεις τον εαυτό σου για λίγο, επειδή μέσα σου η κατά­σταση χειροτερεύει. Σε ολόκληρο τον κόσμο, μαζί με την ανάπτυξη του πολιτισμού, αυξάνεται και η χρήση ναρκωτικών. Και η αναζήτηση αξιόπιστου μέσου για να ξεχάσει ο άνθρωπος τον εαυτό του συνεχίζεται...

Ποια είναι η αιτία πίσω από όλα αυτά; Γιατί θέλεις να ξεχάσεις τον εαυτό σου; Γιατί έχεις τέτοια λαχτάρα να ξεχάσεις τον εαυτό σου; Και μη νομίζεις ότι μόνο οι άνθρωποι που πηγαίνουν στον κινηματογράφο προ­σπαθούν να ξεχάσουν τον εαυτό τους. Οι άνθρωποι που πηγαίνουν στους ναούς, πηγαί­νουν επίσης για τους ίδιους λόγους. Δεν υπάρχει κα­μία διαφορά. Ο ναός είναι ο παλιός τρόπος για να ξε­χνάς τον εαυτό σου και ο κινηματογράφος είναι ο καινούργιος τρόπος. Αν ο άνθρωπος κάθεται και ψέλνει μη νομίζεις πως κάνει τίποτε άλλο από το να προσπαθεί να ξεχάσει τον εαυτό του ψέλνοντας, όπως κάποιος άλλος προσπαθεί να ξεχάσει τον εαυτό του ακούγοντας ένα τραγούδι. Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα σ’ αυτούς τους δύο.

Ασκηθείτε στην εσωτερική γνώση

Κάθε στιγμή εγκυμονεί την έκσταση. Κάθε στιγμή εγκυμονεί απεριόριστα ενδεχόμενα. Η σωστή επιλογή σου αποκαλύπτεται με εντελώς φυσικό τρόπο, όταν σχετίζεσαι με τη ζωή μέσω της επίγνωσης και των τεσσάρων κέντρων. Ο τρόπος για να καθοδηγηθείς από το εσωτερικό είναι απλός. 

Ξεκίνα με την παραδοχή ότι ήδη γνωρίζουμε σχεδόν όλα όσα χρειαζόμαστε να ξέρουμε, ιδιαίτερα μάλιστα για το ταξίδι μας και την προσωπική μας ανάπτυξη. Η πληροφορία αυτή υπάρχει και είναι διαθέσιμη αρκεί η προσοχή μιας στιγμής. Για να αποκτήσετε πρόσβαση, χρειάζεται να μάθετε να συντονίζεστε με τη σωστή συχνότητα, όπως ακριβώς βρίσκετε το σταθμό που θέλετε στο ραδιόφωνο.

Νικώντας το τέρας της Ανημπόριας

7 τρόποι για ξεφύγεις από την ¨Ακινησία¨ και την Αυτολύπηση

Όλοι μας, κάποια στιγμή, έχουμε βρεθεί μπροστά σε ένα εμπόδιο ζωής που το βλέπουμε και το νιώθουμε ανυπέρβλητο. Έχουμε νιώσει αδύναμοι και ανίκανοι να διαχειριστούμε την κατάσταση και έτοιμοι να παραδώσουμε τα ¨όπλα¨. 

Αργότερα βέβαια, όταν είχαμε πάρει την απαιτούμενη απόσταση από συμβάντα, διαπιστώσαμε ότι τελικά δεν ήταν τόσο τραγικά τα πράγματα και επιβεβαιώσαμε για άλλη μια φορά ότι πραγματικά διαθέτουμε όλες τις δυνατότητες για να ξεπεράσουμε οποιαδήποτε κατάσταση.

Εκείνες όμως τις φοβικές στιγμές ανημπόριας, εκείνες τις στιγμές που νιώθουμε ότι έχουμε ακινητοποιηθεί, ότι έχουμε ¨κολλήσει¨ και γεμίζουμε απαισιοδοξία βουλιάζοντας στην αυτολύπηση, εκείνες τις στιγμές που το ¨δεν ξέρω¨ και το ¨δεν μπορώ¨ γίνονται σαρκοβόρα, χρειάζεται να γνωρίζουμε κάποιους τρόπους που θα μας βοηθήσουν να ¨ξεκολλήσουμε¨...

Καθαρίζοντας το Μυαλό

Ζούμε σε έναν κόσμο με πάρα πολλά ερεθίσματα, έναν κόσμο που μας βομβαρδίζει, καθημερινά, με ένα ατελείωτο ρεύμα πληροφοριών υψηλής τεχνολογίας: λέξεις-κλειδιά, διαφημιστικά μηνύματα, ήχοι, προπαγάνδα και πολιτικά μηνύματα που έχουν φτιαχτεί για να μας παγιδέψουν, να μας κρατήσουν, να μας διαμορφώσουν και να ελέγξουν την προσοχή μας, έτσι ώστε να αδειάσουν τα πορτοφόλια μας, να πάρουν τις ψήφους μας, να σιγήσουν τις εξεγερμένες φωνές μας και να μας αποκοιμίσουν με άσχετες και ασήμαντες ασχολίες.

ΒΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ

Το μυαλό μας λειτουργεί σαν βιο-υπολογιστής που, συχνά, ασχολείται από άχρηστα προγράμματα. Για παράδειγμα, μπορεί να κάνουμε έρωτα αλλά η προσοχή μας τριγυρνάει αλλού, σκεφτόμαστε: «Έκλεισα το φούρνο;»  

Ο νους μας δεν σταματά να σκέφτεται, να αναλύει, να σχεδιάζει και να δοκιμάζει ατέλειωτα διανοητικά σενάρια για πράγματα που, μάλλον, δεν θα συμβούν ποτέ κι έτσι εναντιώνεται στην ίδια τη ζωή. Τι μπορούμε να κάνουμε;