Πως μπορούμε να συνυπάρξουμε με τις πληγές που δε κλείνουν;

Η πληγή μου είναι ένα στόμα. 

Φωνάζει «βοήθεια πονάω!» ή σφίγγει τα δόντια, φυλακίζοντας μυστικά. 

Η πληγή μου είναι στόμα διότι διαθέτει τη γλώσσα για να γλύψει τις πληγές των άλλων ή τη πρόθεση να δαγκώσει μεταδίδοντας το πονο της. Εφευρίσκει λέξεις κατακόκκινες, ολοζώντανες σαν αίμα. Άλλωτε βογκητά, μουγκρητά ή προσευχές. 

Η πληγή μου είναι μια μύτη. 

Μυρίζεται το κίνδυνο από μακριά. Επιτρέπει στο κόσμο να τρυπώσει στο εσωτερικό, εισπνέοντας το αρωμα του. Μεγαλώνει με τα ψέματα. Διασθάνεται την αλήθεια. 

Η πληγή μου είναι ένα μάτι που κοιτάζει έξω και ένα άλλο που βλέπει μέσα. Εστιάζοντας με την ανθρώπινη μυωπία μου, στη θολή επιφάνεια των αναμνήσεων. Στα είδωλα των προγόνων που κατοικούν πίσω από τα βλέφαρα. Στα τοπία της καθημερινότητας που αναζητούν μαρτυρία στο μαρτύριο και τη χαρά τους.

Και μ’ ολα αυτά, μήπως τελικά η πληγή μου, είναι το πρόσωπο μου; Και να ναι, ποιο από τα δύο; Εκείνο που χαμογελά στο φως του ήλιου ή εκείνο που κρύβεται πίσω από τις παρηγορητικές μου παλάμες- το σκαμένο από τις γκριμάτσες του πόνου;

Η σύνδεση των δοντιών με τον πόνο στα εσωτερικά μας όργανα

Η στοματική μας υγιεινή είναι απαραίτητη όχι μόνο για την καλή υγεία του στόματος αλλά και όλου του σώματός μας. Αυτό συμβαίνει γιατί κάποιοι από του μεσημβρινούς (ενεργειακά κανάλια) που φροντίζουν να ρέει η ενέργεια μέσα μας συνδέονται με τα δόντια μας. 

Παρακάτω θα βρείτε μερικές ασθένειες που έχουν συνδεθεί με συγκεκριμένα δόντια. 

Φυσικά, ένας πονόδοντος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα σε κάποιο άλλο σημείο του σώματος, ωστόσο καλό θα είναι να το γνωρίζουμε αν η δυσφορία που νοιώθουμε συνεχίζεται.

Η σύνδεση των δοντιών με τα εσωτερικά μας όργανα

Οι κοπτήρες και οι κυνόδοντες βρίσκονται σε μεσημβρινούς που συνδέονται με τα νεφρά, το ήπαρ και της χοληδόχο κύστη. 

Προβλήματα στον αυχένα: Ψυχοσυναισθηματικές αιτίες

Ο πόνος, η αρθρίτιδα και η δυσκαμψία στον αυχένα εμφανίζονται συχνά σε άτομα με καταπληκτικές επικοινωνιακές ικανότητες — τόσο στο να ακούν όσο και στο να εκφράζονται. Στην προσπάθεια τους να δουν και τις δύο πλευρές σε κάθε κατάσταση, συχνά αρρωσταίνουν όταν η ικανότητα τους να εκφράζονται δεν είναι όσο αποτελεσματική θα ήθελαν. 

Όταν μια διαφωνία δεν μπορεί να επιλυθεί με τα λόγια ή όταν κάτι πάει στραβά στη ζωή τους και δεν μπορούν να το ελέγξουν, εκνευρίζονται και πεισμώνουν, εμμένοντας στην άποψη τους και αρνούμενοι να εξετάσουν άλλες γνώμες. Η σύγχυση που οδηγεί σε διακοπή της επικοινωνίας προκαλεί συχνά παθήσεις του αυχένα. 

Τι εκφράζει το στομάχι

"Έχω ένα κόμπο στο στομάχι"

"αυτό συνέβη, δε καταπίνεται με τίποτε" 

"αυτό, δε μπορώ να το χωνέψω με τίποτε"

"αυτό που άκουσα μου έκατσε στο στομάχι"

"αυτή η κατάσταση μου προκαλεί αηδία"

"αυτό είναι εμετικό"

"θα ξεράσω"

"το κατάπια αμάσητο"

"αναμασαει τα ίδια και τα ίδια"

"έχει γερό στομάχι, αντέχει"

Και πόσες άλλες εκφράσεις σχετίζονται με το ανώτερο πεπτικό μας σύστημα (οισοφάγο και στομάχι) θέλοντας να δείξουμε κάποια συναισθήματα!!! 

Και γιατί τα λέμε έτσι; 

Κάπου υπάρχει μια σύνδεση ανάμεσα στις μεταφορικές εκφράσεις με συγκεκριμένο αντικείμενο (στομάχι) και στην πραγματικότητα των συναισθημάτων μας... 

Λογικό.

Γνωρίζεις γιατί αρρωσταίνεις;

Όλα στη ζωή μας είναι ενέργεια. Οτιδήποτε βλέπουμε ή αισθανόμαστε είναι ενέργεια. Το γέλιο, το δάκρυ μας, οι σκέψεις και οι επιθυμίες μας, τα όνειρα και οι πράξεις μας όλα είναι ενέργεια. Όλα τα συναισθήματα που κατά καιρούς δεν αποδεχτήκαμε ή που δεν τολμήσαμε να εκφράσουμε και καταχωνιάσαμε στα υπόγεια της ψυχής μας είναι και αυτά ενέργεια. 

Η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Τα συναισθήματα που έχουμε νιώσει και που έχουμε καταπιεί δεν μπορούμε να τα εξαφανίσουμε μπορούμε όμως να τα μετασχηματίσουμε. Να τα μεταμορφώσουμε ακόμα κι αν έχουν συμβεί στο παρελθόν. Άλλωστε το παρελθόν είναι μέσα μας και τις περισσότερες φορές μας κυριεύει και μας καταδυναστεύει.

Σωματικοί πόνοι και η μεταφυσική τους σημασία

Τα πάντα στο σωματικό επίπεδο είναι μια εκδήλωση από κάτι στο μεταφυσικό επίπεδο. Όταν μιλάμε για αφθονία, αυτό για το οποίο μιλάμε πραγματικά είναι μια αφθονία της συναισθηματικής, διανοητικής και πνευματικής ενέργειας. Ξεχειλίζουμε από τέτοιες ενέργειες και είναι αυτή η πλημμύρα που εκδηλώνεται στο σωματικό επίπεδο.

Τα σημάδια και τα συμπτώματα που είναι εμφανή στο σωματικό επίπεδο, μας οδηγούν στο να αναρωτιόμαστε βασικά, πιο βαθιά μέσα μας, ως ενεργητικά και πνευματικά όντα.

Έχουμε την τάση να μην ανησυχούμε τόσο πολύ για αυτού του είδους τα πράγματα όταν το σώμα μας λειτουργεί καλά, όταν δεν νιώθουμε πόνο, ή όταν δεν δοκιμαζόμαστε από κάποια χρόνια ασθένεια. Αλλά όταν το σώμα μας νιώθει πόνο ή αποκτάει κάποια αναπηρία από ασθένεια ή ατύχημα, έχουμε την τάση να αρχίζουμε να ψάχνουμε για απαντήσεις. Θέλουμε να ξέρουμε γιατί. Ή ίσως δεν θέλουμε καν να ξέρουμε γιατί θέλουμε να φτιάξουμε κάτι που αντιλαμβανόμαστε ότι είναι χαλασμένο.

Oι ασθένειες που προκαλεί ο χαρακτήρας μας

Οι αρχαίες επιστήμες της υγείας Ayurvedic δεν αποδεικνύουν μόνο την ύπαρξη των ψυχοσωματικών ασθενειών, αλλά και παρουσιάζουν έναν κατάλογο ειδικών ασθενειών που προκαλούνται από συγκεκριμένα γνωρίσματα του χαρακτήρα κάθε ανθρώπου. 

Σύμφωνα με την επιστήμη της Αγιουβέρδα τα παρακάτω χαρακτηριστικά αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες ασθένειες:

Ζήλια – προκαλεί ογκολογικές παθήσεις, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Εκδικητικότητα – προκαλεί αϋπνία και ασθένειες του λαιμού .

Η αδυναμία να βρεθεί μια λύση σε μια κατάσταση – προκαλεί ασθένειες των πνευμόνων.

Κάθε αρρώστια που παρουσιάζεται απλά φωνάζει; Άλλαξε τον τρόπο που σκέφτεσαι!

Ποια σημεία του σώματος μπλοκάρει η κάθε μία εσωτερική σύγκρουση; 

Ποιες ασθένειες δημιουργούνται κάθε φορά που πάσχει η ψυχή μας; Όλες οι απαντήσεις.

Η ασθένεια είναι ένα μήνυμα που λέει ότι κάτι κάνουμε λάθος και πρέπει επειγόντως να αλλάξουμε τις σκέψεις μας. Οι ασθένειες είναι αντανακλάσεις των εσωτερικών μας σκέψεων και συναισθημάτων. Το σώμα μας, μάς μιλά. Είναι ο καθρέφτης των σκέψεων, των συναισθημάτων και των πεποιθήσεών μας. Μας στέλνει συνεχώς μηνύματα αρκεί να βρούμε τον χρόνο και τον τρόπο να τα ακούσουμε. Εξάλλου ο πατέρας της Ιατρικής, ο Ιπποκράτης, δεν εντοπίζει τη νόσο στα όργανα. Θεωρεί πως ο άρρωστος αποτελεί ενιαία ψυχοσωματική οντότητα και ότι η αρρώστια διέπεται από φυσικούς νόμους.