H ειδική θέση της ευθύνης στο μονοπάτι της "εσωτερικής χαράς

Το να ζεις ανεύθυνα σημαίνει να ζεις για το ΕΓΩ και όχι για τον ΘΕΟ. Όσο μεγαλύτερη σημασία δίνει ένας άνθρωπος για να πραγματοποιήσει το ΕΓΩ του, τόσο μικρότερη είναι η συνειδητοποίηση για την αληθινή χαρά."

Το να εκτελείς τα καθήκοντα σου στην ζωή μπορεί να μην είναι εύκολο και στην αρχή μπορεί επίσης να είναι και δυσάρεστο. Το να πετύχεις την Θεϊκή Χαρά είναι ένα μακροπρόθεσμο έργο. Ο άνθρωπος πρέπει να εκπληρώνει τα καθήκοντα του στην ζωή, να μην τα αποφεύγει, εάν πραγματικά επιθυμεί να πετύχει την "αιώνια ελευθερία."

Είπε ο Sri Yogananda απαντώντας στην ερώτηση:

"Ποια είναι η ειδική θέση της ευθύνης στο μονοπάτι της "εσωτερικής χαράς;"

Όπου υπάρχει αγάπη και κατανόηση υπάρχει και συμπόνια.

Η συμπόνια είναι μια ανεκτίμητη αρετή και εδραιώνει την παρουσία της αγάπης στη ζωή μας. 

Συμπόνια δεν σημαίνει συμπάσχω μαζί σου και αφήνομε στο να νιώθω ό,τι νιώθεις κάνοντας το δικό μου. Συμπόνια σημαίνει έχω ενσυναίσθηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεσαι. Κατανοώ οτιδήποτε σε έφερε σε αυτή την κατάσταση και σου φέρομαι με τον τρόπο που χρειάζεσαι.

Μπορεί κάποιος να χρειάζεται λόγια υποστήριξης ή μια ιδέα που θα του γεννήσει καινούριες ιδέες μέσα του ή μια αγκαλιά για να νιώσει ζεστασιά ή χώρο για να μιλήσει ή απλά ένα βλέμμα αποδοχής...

Ενσυναίσθηση: Πώς να σταματήσετε να απορροφάτε τον πόνο των άλλων και να αρχίσετε να τον επουλώνετε

Ο ποιητής Ρουμί είχε γράψει ότι «απορροφημένος από αυτό τον κόσμο, τον έχεις κάνει βάρος σου. Ανυψώσου πάνω από τον κόσμο, γιατί υπάρχει ένας άλλος τρόπος για να τον δεις».

Καθώς όλα τα ανθρώπινα όντα βιώνουν συνεχώς κάποιο βαθμό διαισθητικής καθοδήγησης και πνευματικής ενέργειας, όλα τα ανθρώπινα όντα επίσης απορροφούν και εκπέμπουν αδιάκοπα ενεργητικές δονήσεις- που σημαίνει ότι όλοι έχουν μέσα τους ενσυναίσθηση και όλοι έχουν τη δυνατότητα να δράσουν ενσυναισθητικά. 

Κάποια από τα οφέλη της ενσυναίσθησης περιλαμβάνουν το να μπορούμε να διακρίνουμε αν κάποιος μιλά ή πράττει με ειλικρίνεια και να μπορούμε να αναγνωρίζουμε τα προσωπικά συναισθήματα με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Η ίδια μας η ύπαρξη είναι λόγος ευγνωμοσύνης.

Ευγνωμοσύνη. 

Λέξη δύσκολη, βαρυσήμαντη και ξεχασμένη. Έχουμε μάθει να μη λέμε ευχαριστώ για όσα έχουμε και απολαμβάνουμε στη ζωή μας, αλλά να στεκόμαστε σε αυτά που δεν έχουμε, σε αυτά που μπορεί να έχει ο διπλανός μας, στη ζωή που είναι άδικη μόνο σε μας και σε κανέναν άλλο, στη μαύρη την τύχη μας που φταίει κι όλα μας πάνε στραβά.

Η απληστία είναι εγγενής στον άνθρωπο. Πάντα θέλουμε και κυνηγάμε κάτι καλύτερο από αυτό που έχουμε, και προς Θεού, αυτό δεν είναι κάτι το μεμπτό φυσικά, όμως η διαφορά βρίσκεται στον τρόπο και στο λόγο για τον οποίο επιδιώκεις να πετύχεις έναν στόχο.

Η Ταπεινότητα δεν έχει καμία σχέση με την υψηλή ή την χαμηλή αυτοεκτίμηση

«Ταπεινότητα δεν σημαίνει να έχεις μικρή ιδέα για τον εαυτό σου, αλλά να ασχολείσαι με τον εαυτό σου λιγότερο»

Υπό αυτή την έννοια, η ταπεινότητα ισοδυναμεί με την ανθρώπινη κατάσταση. Δεν έχει καμία σχέση με την υψηλή ή χαμηλή αυτοεκτίμηση, αλλά με την αναγνώριση του γεγονότος ότι είμαστε ένα από τα έξι δισεκατομμύρια κύματα στον ωκεανό της ζωής και ότι κανείς μας δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικός από τους άλλους.

Χωρίς να χρειάζεται να κάνω οτιδήποτε γι΄ αυτό, ο ήλιος ανατέλλει το πρωί και το βράδυ βγαίνουν τα άστρα. Προτού ακόμα σηκωθώ από το κρεβάτι, η Γη έχει εκτελέσει το ένα τρίτο της περιστροφής της γύρω από τον άξονά της και έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν κάνει ό,τι καλύτερο μπορούν για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι και να μετριάσουν τον πόνο τους.

Η ανηθικότητα της ουδετερότητας

Η ηθική δεν είναι ένα κουστούμι που το φοράς όποτε θέλεις να κάνεις φιγούρα. Είναι ένα ρούχο που φοράς καθημερινά και σε χαρακτηρίζει.

Έχω πετύχει πολλές φορές ανθρώπους οι οποίοι κουνώντας επιδεικτικά το δάχτυλο, φουσκώνουν το ηθικό «Εγώ» τους πλέκοντας οι ίδιοι το εγκώμιο της ακεραιότητας του χαρακτήρας τους, ενώ οι πράξεις τους φωνάζουν από χιλιόμετρα πόσο υποκριτές είναι. Εκείνοι που κατ' εξοχήν ηθικολογούν, είναι οι πιο ανήθικοι.  

Έχω επίσης γνωρίσει εκείνους τους ανθρώπους που στην προσπάθεια τους να περνούν όσο το δυνατόν απαρατήρητοι, υιοθετούν τη συμπεριφορά της γάτας. Τρίβονται δηλαδή στα πόδια οποιουδήποτε βρεθεί στο δρόμο τους, χαριεντίζονται και συμφωνούν σε ό,τι λέει ή κάνει, ενώ μόλις γυρίσουν την πλάτη τους, θάβουν ασύστολα και χωρίς ίχνος ντροπής. Όμως, εκείνοι που ακατάπαυστα δικαιολογούν, είναι οι πιο άδικοι.

Το θάρρος της γνώμης έχει από καιρό πάει περίπατο. Το λεγόμενο «χάιδεμα» των αυτιών είναι συνήθης πρακτική και μάλιστα συχνά με τα επιθυμητά αποτελέσματα, δηλαδή να κρατάμε εαυτόν μακριά από διαμάχες που μπορεί να μας κοστίσουν σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο.

Συμπαρασταθείτε στον φόβο του άλλου

Πως θα βοηθήσετε κάποιον που φοβάται; 

• Σεβαστείτε το συναίσθημά του. 
• Μη γελοιοποιήσετε ποτέ τον φόβο. 
• Ακούστε τον χωρίς να αναζητάτε λύσεις.
•  Μην προσπαθήσετε να τον λογικέψετε 
• Μην προσπαθήσετε να  του δώσετε συμβουλές. 
• Μη θελήσετε να τον καθησυχάσετε να διώξετε τον τρόμο του, αφήστε τον πρώτα να τον ζήσει. 

Το πρώτο που χρειάζεται είναι να αισθανθεί αποδεκτός μαζί με το συναίσθημά του. Εμπιστευτείτε τις ικανότητες του να βρει τις δικές του λύσεις. 

Κατόπιν, με τη βοήθεια της συζήτησης και των ξεκάθαρων ερωτήσεων, βοηθήστε τον να μιλήσει γι’ αυτό που αισθάνεται. Τα λόγια επιτρέπουν να αποστασιοποιηθούμε από το ανεπεξέργαστο συναίσθημα. Καθώς θα μιλά, θα συνειδητοποιήσει τι είναι αυτό που προκάλεσε την αγωνία του. 

Αγγίξτε το χέρι του, τον ώμο του... 

Μετά, αν είστε δικός του άνθρωπος, προτείνετέ του να σταθείτε από πίσω του, να τον αγκαλιάσετε, να έρθει σε επαφή το στήθος σας, η καρδιά σας με την πλάτη του και να του δώσετε το στήριγμα που έχει ανάγκη.

Προτείνετέ του να σας περιγράψει το μέλλον, όπως το φαντάζεται, ώσπου οι εικόνες να γίνουν θετικές και να νιώσει πραγματικά σίγουρος για τον εαυτό του..

Απόσπασμα από το βιβλίο «η νοημοσύνη της καρδιάς» της Isabelle Filliozat

Ενσυναίσθηση, ακούγοντας την ψυχή...

Πόσες φορές έχουμε θελήσει να μοιραστούμε με κάποιο δικό μας πρόσωπο το άγχος, την θλίψη μας, την αγωνία μας, τον πόνο που μας προκαλεί μια κατάσταση και αυτό που έχουμε εισπράξει είναι συμβουλές, κριτική, επίπληξη, ερμηνεία, κήρυγμα, καθησυχασμό, απειλή ή μια ελαφριά αντιμετώπιση της κατάστασης και των συναισθημάτων μας... 

Πόσες φορές έχουμε αφήσει τα δάκρυα να κυλήσουν από τα μάτια μας και αυτό που έχουμε συναντήσει είναι αμφισβήτηση, θυμό, υπεκφυγή, απαίτηση, έλλειψη αποδοχής, ανάλυση και λύσεις που δεν είναι καθόλου μα καθόλου κατάλληλες για μας....

Μυαλουδίλα και μόνο μυαλουδίλα.... 

Και η ενσυναίσθηση, η κατανόηση παγωμένες κάπου εκεί στην άκρη του μυαλού ή ακόμα καταχωνιασμένες στο μπαούλο της ανυπαρξίας...

Κατανόηση

"Την κατανόηση δεν μπορείς να την σπουδάσεις δεν μπορεί να στην διδάξει κανείς. Χρειάζεται να γίνεις φως εσύ για τον εαυτό σου. Χρειάζεται να ψάξεις και να αναζητήσεις μέσα στην ύπαρξή σου, γιατί βρίσκεται ήδη εκεί στον ίδιο τον πυρήνα. Αν βουτήξεις βαθιά, θα την βρεις. Θα χρειαστεί να μάθεις πώς να βουτάς μέσα στον εαυτό σου, όχι μέσα στις γραφές, αλλά μέσα στη δική σου ύπαρξη".

Οsho

Ο συναισθηματικά ώριμος άνθρωπος είναι γεμάτος κατανόηση και ξέρει ότι τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται. Γνωρίζει ότι πίσω από τις έντονες αντιδράσεις των άλλων ανθρώπων κρύβεται κάποια πληγή που δεν έχει επουλωθεί και κάποιος φόβος που δεν θέλουν αυτοί να φανερώσουν. Έχει πάψει να είναι εγωιστής και να σκέφτεται τον εαυτό του. Έχει σταματήσει να βάζει στους ανθρώπους γύρω του ταμπέλες και να τους τοποθετεί μέσα στο κουτί της ίδιας, επαναλαμβάνουσας και κυλιόμενης συμπεριφοράς.

Ανδρεία: Η Γενναιότητα της Καρδιάς

Ζήσε με Ανδρεία, κέρδισε τον Εαυτό σου
 

Ο ανδρείος άνθρωπος δεν είναι κάποιος παρορμητικός, μη σκεπτόμενος άνθρωπος που τον χαρακτηρίζει η αφοβία και η εγωικότητα. Είναι ένας πολεμιστής του φωτός και της αγάπης. Δρα τις περισσότερες φορές για το γενικό καλό και δεν έχει ανάγκη ν' αποδείξει τίποτα και σε κανέναν. Δεν διψά για αναγνώριση αλλά για την αλήθεια. Αυτήν άλλωστε έχει για σύμμαχο του σε κάθε του βήμα.
Μπορεί να περπατά στο μονοπάτι του έχοντας τη δύναμη να αντιστέκεται στους πειρασμούς, στους φόβους και σε ότι άλλο παρουσιάζεται σαν εμπόδιο για να τον βγάλει από το δρόμο που εχει ορίσει η ψυχή του.

Συμπόνια

Όπου υπάρχει αγάπη και κατανόηση υπάρχει και συμπόνια.

Η συμπόνια είναι μια ανεκτίμητη αρετή και εδραιώνει την παρουσία της αγάπης στη ζωή μας. 

Συμπόνια δεν σημαίνει συμπάσχω μαζί σου και αφήνομε στο να νιώθω ό,τι νιώθεις κάνοντας το δικό μου. 

Συμπόνια σημαίνει έχω ενσυναίσθηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεσαι. Κατανοώ οτιδήποτε σε έφερε σε αυτή την κατάσταση και σου φέρομαι με τον τρόπο που χρειάζεσαι.
Μπορεί κάποιος να χρειάζεται λόγια υποστήριξης ή μια ιδέα που θα του γεννήσει καινούριες ιδέες μέσα του ή μια αγκαλιά για να νιώσει ζεστασιά ή χώρο για να μιλήσει ή απλά ένα βλέμμα αποδοχής...

Ταπεινότητα, η ευγένεια της ψυχής

Αν η αγάπη και η ελευθερία

 είναι τα δυο φτερά της Ψυχής, 

η ταπεινότητα είναι η φορεσιά της.
 

Ταπεινότητα είναι η ευγένεια της ψυχής και όποιος την έχει αποδέχεται τους άλλους χωρίς να τους κρίνει επιτρέποντας τους να είναι ο εαυτός τους. 
Είναι η μεγαλοψυχία της ψυχής να μην συγκρίνει και να μην συγκρίνεται ξέροντας ότι ακόμα και το ψέμα, μπορεί να εκφράζει μια αλήθεια που ο άλλος, δεν είναι ακόμα έτοιμος να αντικρίσει.
Ο πραγματικά ταπεινός ξέρει ότι ο καθένας από μας είναι μια αντανάκλαση του θεϊκού πνεύματος και ότι όλοι έχουμε μέσα μας την θεϊκή σπίθα η οποία μας ενώνει. Ο άνθρωπος που γνωρίζει ποιος είναι και ότι όλα τα ταλέντα, του δόθηκαν απλόχερα από την Ύπαρξη, από τον Θεό για να τα μοιραστεί με όλους τους άλλους γύρω του, δεν έχει ούτε έπαρση ούτε χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Η ταπεινότητα είναι ο πραγματικός καταστροφέας του εγώ..

Συγχώρεση

Το παρελθόν έχει πια τελειώσει. Τώρα δεν μπορούμε πια να το αλλάξουμε. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τις σκέψεις μας για το παρελθόν. Είναι πολύ ανόητο να τιμωρούμε τους εαυτούς μας στην παρούσα στιγμή επειδή κάποιος κάποτε μας πλήγωσε.

Louise Hay

Συγχώρεση σημαίνει παραίτηση, απαλλαγή και απελευθέρωση. Είναι ουσιαστικό για την εσωτερική μας γαλήνη, θεραπεία και ανάπτυξη να απελευθερωθούμε από το παρελθόν και να τους συγχωρήσουμε όλους.
Τις περισσότερες φορές χωρίς να το ξέρουμε σέρνουμε σε κάθε βήμα μαζί μας την αρνητική ενέργεια και το βάρος των τραυματικών εμπειριών του παρελθόντος μας όπως ο φυλακισμένος σέρνει την σιδερένια μπάλα στο πόδι του. Για να απαλλαγούμε από αυτά που κουβαλάμε ή σέρνουμε μαζί μας από το παρελθόν πρέπει να είμαστε έτοιμοι να συγχωρήσουμε τον καθένα ξεχωριστά, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας.