ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ❤

Τι σημασία έχει αν είσαι μάνα της κοιλιάς ή μάνα της καρδιάς. Η μάνα είναι πάντα μάνα!

Εκείνη την ιερή στιγμή της γέννησης όπου δεν υπάρχει διαχωρισμός… όπου όλα είναι ένα… ίδια λαχτάρα, ίδια αγωνία, ίδια καρδιοχτύπια…

Εκείνη την ιερή στιγμή της γέννησης όπου δυο σώματα κινούνται σαν ένα, δυο καρδιές χτυπάνε σαν μία, δυο ψυχές ετοιμάζονται να βρεθούν η μια μέσα στην αγκαλιά της άλλης για να γίνουν πάλι ένα σε ένα διαφορετικό “σύμπαν”…

Εκείνη την ιερή στιγμή της γέννησης που γεμίζεις θεό…

Γεννάς θεό… αναπνέεις θεό…

Από τη γέννηση στη Ζωή

Osho: Σήμερα το απόγευμα θα ήθελα να μιλήσω για μερικά ακόμη σημεία, που συνδέονται με το αληθινό κέντρο του σώματος. Ούτε το κεφάλι ούτε η καρδιά — ο αφαλός είναι το πιο σημαντικό και βασικό κέντρο της ζωής του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος έχει αναπτυχθεί σύμφωνα με το νου του, οπότε η κατεύθυνση, η ροή της ζωής του έχει πάει λάθος. Στα προηγούμενα πέντε χιλιάδες χρόνια, έχουμε εκ­παιδεύσει και αναπτύξει μόνο το νου, μόνο τη νόηση. Το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. Το αποτέλεσμα είναι ότι σχεδόν κάθε άνθρωπος βρίσκεται στο χείλος της τρέλας. 
Ένα μικρό σπρώξιμο και ο καθένας μπορεί να τρελαθεί. Ο νους βρίσκεται σχεδόν στο χείλος της κατάρρευσης. Ένα μικρό σπρώξιμο και ο νους μπορεί να καταρρεύσει. Μεγάλοι ποιητές, μεγάλοι διανσητές, μεγάλοι φιλόσοφοι, μεγάλοι επιστήμονες έχουν όλοι τους υποφέρει από κάποιου είδους τρέλα. Και σιγά- σιγά, όσο μορφώνεται όλο και μεγαλύτερο μέ­ρος της ανθρωπότητας, τα συμπτώματα της τρέλας φτάνουν και στον καθημερινό άνθρωπο.

Δυστυχώς το σεξ σήμερα έχει χάσει την Ιερότητά του

Osho: Ενας Μαχαβίρα ή ένας Βούδας ή ένας Χριστός ή ένας Κρίσνα δεν γεννιούνται τυχαία. Η γέννησή τους είναι το αποτέλεσμα της ολικής ένωσης δύο ανθρώπων. Όσο πιο βαθιά είναι η ένωση, τόσο πιο εκπληκτικός είναι ο απόγονος· όσο πιο ρηχή και ανολοκλήρωτη είναι η ένω­ση, τόσο χειρότερος και πιο καταπιεσμένος είναι ο απόγονος. 

Σήμερα, η ποιότητα των ανθρώπων βυθίζεται όλο και περισ­σότερο. Κάποιοι άνθρωποι το αποδίδουν στην επιδείνωση των ηθικών επιπέδων, ενώ άλλοι στις επιπτώσεις μιας «εποχής σκό­τους», όμως όλες αυτές οι κουβέντες είναι ανοησίες, λανθασμένες και άχρηστες. Μόνο ένα πράγμα είναι διαφορετικό: η ποιότητα του σεξ έχει πέσει. 

Το σεξ έχει χάσει την ιερότητά του, το σεξ έχει χάσει την επιστημονική του κατανόηση, την απλότητα και τη φυσικότητά του. Το σεξ έχει εκφυλιστεί σε κάτι αναγκαστικό, σε έναν εφιάλτη. Το σεξ έχει πάρει σχεδόν μια βίαιη τροπή· δεν είναι πλέον μια στοργική πράξη, δεν είναι πλέον ιερή και γα­λήνια πράξη, δεν είναι μια διαλογιστική πράξη. Και εξαιτίας αυτού, η ανθρωπότητα θα συνεχίσει να επιδεινώνεται.

Τι σημασία έχει αν είσαι μάνα της κοιλιάς ή μάνα της καρδιάς. Η μάνα είναι πάντα μάνα!

Εκείνη την ιερή στιγμή της γέννησης όπου δεν υπάρχει διαχωρισμός… που όλα είναι ένα… ίδια λαχτάρα, ίδια αγωνία, ίδια καρδιοχτύπια…

Εκείνη την ιερή στιγμή της γέννησης όπου δυο σώματα κινούνται σαν ένα, δυο καρδιές χτυπάνε σαν μία, δυο ψυχές ετοιμάζονται να βρεθούν η μια μέσα στην αγκαλιά της άλλης για να γίνουν πάλι ένα σε ένα διαφορετικό “σύμπαν”…

Εκείνη την ιερή στιγμή της γέννησης που γεμίζεις θεό… γεννάς θεό… αναπνέεις θεό… 

Ιερότητα… Πληρότητα… Ευγνωμοσύνη… 

Ευλογημένες όσες γυναίκες έχουν βιώσει αυτή την ιερή στιγμή. Και διπλά ευλογημένες όσες αποφασίζουν συνειδητά να γίνουν μητέρες και αγκαλιάζουν ένα παιδί στερημένο από αγάπη, φροντίδα, στοργή…

Ένα παιδί που έχει διαφορετικό αίμα, διαφορετικό D.N.A  μα ίδια ποιότητα ψυχής… 

Που μπορεί να μην βγήκε από την κοιλιά τους μα είναι λες και ήταν από πάντα κομμάτι της καρδιάς τους…