Η δυσπιστία που σαν ενήλικες έχουμε για την ζωή, εμποδίζει την σεξουαλική μας υγεία

Αν θέλεις οι οργασμικές σου αισθήσεις να απογειωθούν και να έχεις πλήρη πρόσβαση στην σεξουαλικότητά σου, χρειάζεται να βελτιώσεις την γείωσή σου και τον τρόπο που αναπνέεις.

Η γείωση είναι μια ενεργειακή διαδικασία, όπου η ροή της ενέργειας διαπερνά όλο το σώμα, από το κεφάλι ως τα πέλματα. Όταν αυτή η ροή συμβαίνει ολοκληρωμένα τότε έχουμε την συ­ναίσθηση του σώματός μας, της σεξουαλικότητάς μας και το εδά­φους που πατάμε. Είμαστε σε επαφή με την πραγματικότητα. Αυτή η ροή ενέργειας σχετίζεται με τη ροή της αναπνοής, οπότε όταν αναπνέουμε βαθιά και απελευθερωμένα, η ενέργεια ρέει κι αυτή με την ίδια ευκολία. 

Αν ο θυμός δεν βρει ρίζες μέσα σου θα εξαφανιστεί

Θυμηθείτε: διοχετεύουμε την ενέργειά μας μέσα στον θυμό· μόνο τότε γίνεται ζωντανός. 

Ο θυμός δεν έχει δική του ενέργεια, εξαρτάται από τη συνεργασία μας. Με την παρατήρηση η συνεργασία διακόπτε­ται· δεν τον συντηρείτε πλέον. Θα υπάρξει για μερικά λεπτά, με­ρικά λεπτά, και μετά θα φύγει. 

Εάν δεν βρει ρίζες μέσα σας, εάν δεν σας βρει διαθέσιμους, βλέποντας ότι είστε μακριά, ότι είστε ένας παρατηρητής στους λόφους, θα διαλυθεί, θα εξαφανιστεί. Και αυτή η εξαφάνιση είναι όμορφη. Αυτή η εξαφάνιση είναι μια μεγάλη εμπειρία.

Βλέποντας τον θυμό να εξαφανίζεται, αναδύεται μεγάλη γαλήνη: η σιωπή που ακολουθεί την καταιγίδα.

Tι θα συμβεί αν "εν"θυμηθείς ότι η χαρά σού ανήκει;

Διαλογιστική Αυτοθεραπεία: Ανακαλύπτοντας  τη Χαρά σου!

Αν έχεις  γευτεί έστω και μια στιγμή γνήσιας χαράς τότε είσαι καταδικασμένος για πάντα στη χαρά. 

Γιατί, αυτή η στιγμή γίνεται σπόρος που φυτρώνει μέσα στην καρδιά σου. Απλώνει τις ρίζες του εκεί… μεγαλώνει… γίνεται μοσχολούλουδο… τρέφεται από την αγάπη σου και μοιράζει απλόχερα εκεί, στο περιβόλι της καρδιάς, το άρωμα και τους καρπούς του…

Αν δεν το νιώθεις, είναι γιατί ξεχάστηκες ψάχνοντας εκεί έξω… ξελογιάστηκες από όλα αυτά που μοιράζουν ψευδαισθήσεις χαράς… πλανεύτηκες από τον πλούτο, την δόξα, την αξία, τους στόχους, τις επιδόσεις, τον εφήμερο έρωτα… 

Είναι σημαντική στη θεραπευτική διαδικασία η έκφραση της λύπης

Ένα άτομο ξεκινά θεραπεία  γιατί πονάει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Μπορεί να έχει άγχος, κατάθλιψη, μπέρδεμα, ματαίωση ή απλώς ολοφάνερα να μην είναι ευτυχισμένο στη ζωή του. Ελπίζει ότι η θεραπεία θα το διευκολύνει να αλλάξει αυτή την κατάσταση, να βελτιώσει τον τρόπο που λειτουργεί στον κόσμο και να ανακα­λύψει κάποια καλά συναισθήματα - ίσως και κάποια χαρά. Πονάει, γιατί το έχουν πονέσει. Και ενώ κάποιοι γνωρίζουν ότι η παιδική τους ηλικία ήταν δυστυχισμένη, ότι ήταν φοβισμένοι και μόνοι, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η μιζέρια τους είναι το αποτέλεσμα κάποιας αδυναμίας ή ελαττώματος της προσωπικότητάς τους. Προσβλέπουν στη θεραπεία για να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τις αδυναμίες τους και πρακτικά να γίνουν πιο δυνατοί. 

Ανακάλυψε τον Εαυτό σου, βρες πάλι τη Χαρά σου

Γείωση και Πραγματικότητα

Η παράδοση στο σώμα συσχετίζεται με την απαλλαγή από τις ψευδαισθήσεις και κατόπιν τη γείωση με το έδαφος και την επαφή με την πραγματικότητα. Λέμε για το άτομο που είναι έντονα συνδεδεμένο με την πραγματικότητα, ότι «πατάει γερά τα πόδια του στο έδαφος» και εννοούμε ότι αισθάνεται την επαφή μεταξύ των ποδιών και του εδάφους πάνω στο οποίο στέκεται. 

Τα άτομα που είναι αγχωμένα ή αιωρούμενα, δεν αισθάνονται αυτή την επαφή με το έδαφος, γιατί τα πόδια τους είναι μουδιασμένα - μπορεί να γνωρίζουν ότι τα πόδια τους έχουν επαφή με το έδαφος, αλλά δεν έχουν αίσθηση αυτής της επαφής. Έχουν αποσύρει αυτή την ενέρ­γεια από το κάτω μέρος του σώματος, σαν αντίδραση στο φόβο. 

Η έλλειψη φόβου δεν συνδέεται ούτε με το μυαλό ούτε με την καρδιά αλλά με τον αφαλό.

Τo πιο σημαντικό σημείο στο σώμα του ανθρώπου εί­ναι ο αφαλός. Είναι το κέντρο. Ο αφαλός δεν είναι μόνο το κέντρο του ανθρώπινου σώματος, μα είναι επίσης και το κέντρο της ζωής. Το παιδί γεννιέται μέσα από αυτόν και η ζωή τελειώ­νει μέσα από αυτόν. Και για τους ανθρώπους που ανα­καλύπτουν την αλήθεια, η πόρτα είναι ο αφαλός.

Μπορεί να μην έχεις συνειδητοποιήσει ότι όλη τη μέ­ρα αναπνέεις με το θώρακα και τη νύχτα η αναπνοή σου αρχίζει να έρχεται από τον αφαλό. Ολόκληρη τη μέρα, ο θώρακάς σου πηγαίνει πάνω και κάτω, τη νύχτα όμως, όταν κοιμάσαι, αρχίζει να κινείται πάνω και κά­τω η κοιλιά σου. Τα μικρά παιδιά είναι ακόμα πολύ κοντά στον αφαλό. Όσο το παιδί μεγαλώνει, αρχίζει να αναπνέει μόνο από το θώρακα και η αντήχηση της αναπνοής δεν φτάνει πια στον αφαλό.

7 τρόποι για να κάνεις επανεκκίνηση στην ζωή σου

Όλοι μας, κάποια στιγμή, έχουμε βρεθεί μπροστά σε ένα εμπόδιο ζωής που το βλέπουμε και το νιώθουμε ανυπέρβλητο. Έχουμε νιώσει αδύναμοι και ανίκανοι να διαχειριστούμε την κατάσταση και έτοιμοι να παραδώσουμε τα όπλα.

Αργότερα βέβαια, όταν είχαμε πάρει την απαιτούμενη απόσταση από συμβάντα, διαπιστώσαμε ότι τελικά δεν ήταν τόσο τραγικά τα πράγματα και επιβεβαιώσαμε για άλλη μια φορά ότι πραγματικά διαθέτουμε όλες τις δυνατότητες για να ξεπεράσουμε οποιαδήποτε κατάσταση.

Εκείνες όμως τις φοβικές στιγμές ανημπόριας, εκείνες τις στιγμές που νιώθουμε ότι έχουμε ακινητοποιηθεί, ότι έχουμε κολλήσει και γεμίζουμε απαισιοδοξία βουλιάζοντας στην αυτολύπηση, εκείνες τις στιγμές που το δεν ξέρω και το δεν μπορώ γίνονται σαρκοβόρα, χρειάζεται να γνωρίζουμε κάποιους τρόπους που θα μας βοηθήσουν να ξεκολλήσουμε…

Αφυπνίζοντας τη ζωτική μας ενέργεια και την σεξουαλικότητά μας

Απελευθερώνω το σώμα μου, βρίσκω πάλι τη Χαρά μου…

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν μια πραγματικά παθιασμένη φύση και είναι σε θέση να παραδώσουν τον εαυτό τους, το μυαλό τους, το σώμα τους και την ψυχή τους στα συναισθήματα και στις πράξεις τους. Έχουν μια ικανότητα για πάθος, η οποία εκδηλώνεται στη λάμψη των ματιών τους, στο χρώμα της φωνής τους, στην έκφραση του προσώπου τους, στη ζωντάνια του σώματός τους και στη μεγαλοσύνη της κίνησής τους. Είναι οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ΖΩΗ και χαίρονται την κάθε στιγμή τους.

Ένας άνθρωπος είναι πραγματικά υγιής όταν μπορεί να αισθάνεται το πάθος, πάθος για τη ζωή, τον έρωτα… Όταν επιτρέπει να τον γεμίζουν ολοκληρωτικά οι στιγμές του. Όταν δεν αντιστέκεται ούτε στη χαρά αλλά ούτε στη λύπη του. Όταν είναι ελεύθερος να εκφράσει ολοκληρωτικά τον εαυτό του και μπορεί να παραδοθεί μέσα στα συναισθήματά του. Όμως η εποχή μας, η εποχή της ταχύτητας και του ελέγχου μας αποτρέπει με πολλαπλούς τρόπους να παθιαζόμαστε με τη ζωή και μας απομακρύνει από την υγεία μας. 

Απελευθέρωσε το σώμα σου, βρες πάλι τη Χαρά σου…

Αποχαιρετώντας τη νιότη μας αποχαιρετήσαμε και την απελευθερωμένη μας συμπεριφορά. Ξεχάσαμε ότι το σημαντικότερο όλων είναι το παιχνίδι και το αντικαταστήσαμε με στόχους, αποτελέσματα και νίκες. Κλειδώσαμε το σώμα και το μυαλό μας μέσα σε εγωικές συμπεριφορές, καταστρέφοντας την ικανότητα μας να αφεθούμε ελεύθερα και ολοκληρωμένα σε όλα τα συναισθήματά μας και περισσότερο στη χαρά και στην απόλαυση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι σαν ενήλικες δεν μπορούμε να βιώσουμε τη χαρά. Απλά δεν τη βιώνουμε σε κάθε τι στην καθημερινότητά μας που του έχουμε προσδώσει σοβαρότητα, έλεγχο και σκοπό, όπως ο αγώνας μας για την επιβίωση.