Το εγώ είναι το ασφαλές σας σπίτι και η ψυχή είναι ο απέραντος χώρος έξω από αυτό

"Δεν εγκαταλείπετε την προ­σκόλληση έτσι ώστε να σας συμβεί κάτι καλό. Την εγκαταλεί­πετε έτσι ώστε το καλύτερο κομμάτι σας, η ψυχή σας, να μπο­ρέσει να ενωθεί μαζί σας"

Φαντα­στείτε πως κάποτε ζούσατε σε ένα μικρό, στενόχωρο σπίτι. Έχετε συνηθίσει τόσο πολύ σε αυτόν τον κλειστοφοβικό χώρο που σχεδόν ποτέ δεν βγαίνετε έξω. Κι όμως, υπάρχουν κάποιες στιγμές ανεμελιάς κατά τις οποίες σκέφτεστε πως θα ήταν ωραία αν μπορούσατε να ζήσετε σε έναν πιο ευρύχωρο κόσμο. Έτσι, ανοίγετε την πόρτα και καθώς βγαίνετε έξω αντικρίζετε ένα απέραντο τοπίο, γεμάτο φως, που απλώνεται στο άπειρο προς όλες τις κατευθύνσεις.

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ —ΕΝΕΡΓΕΙΑ —ΣΩΜΑ

Μέρος δεύτερο 

Εκατομμύρια άνθρωποι δεν κάνουν τη συσχέτιση (ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ —ΕΝΕΡΓΕΙΑ —ΣΩΜΑ) κι έτσι είναι καταδικασμένοι να πολεμούν ενάντια στο ίδιο τους το σώμα. Σκεφτείτε όσα αφορούν τους εθισμούς και την ακα­τάσχετη επιθυμία. Για κάποιους που παίρνουν συνεχώς βάρος, φαίνεται πως μια σωματική βουλιμία τους εξαναγκάζει να τρώνε υπερβολικά. Σε αντίθεση με τη φυσιολογική πείνα, εκεί­νοι νιώθουν μια λαχτάρα για φαγητό που είναι υπερβολική. Όμως, ουσιαστικά, η σωματική παρόρμηση συγκαλύπτει αυτό που πράγματι συμβαίνει. Το σώμα έχει παγιδευτεί σε ένα διαταραγμένο μοτίβο συμπεριφοράς η αρχή του οποίου έγινε σε επίπεδο συνειδητότητας.

Τι συμβαίνει όταν νιώθετε μια ακατάσχετη επιθυμία; Παλεύετε και είστε διχασμένοι μεταξύ δύο κατευθύνσεων: η παρόρμηση να αντισταθείτε αντιπαλεύει την παρόρμηση να παραδοθείτε στον πειρασμό. Ας πούμε πως ξυπνάτε μέσα στη νύχτα και πηγαίνετε ακροπατώντας μέχρι το ψυγείο επειδή έχετε τη λαχτά­ρα να φάτε παγωτό. Εκείνη τη στιγμή, καθώς αναρωτιέστε αν πρέπει να φάτε ένα ολόκληρο μπολ παγωτό με διπλή δόση σοκο­λατένιων νιφάδων, μπορεί να αντισταθείτε στον πειρασμό, αλλά δεν θα αλλάξετε τη συνήθειά σας. Η συνειδητότητά σας παλεύει με τον ίδιο της τον εαυτό. 

Η Συνειδητότητα του Σώματος

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ —ΕΝΕΡΓΕΙΑ —ΣΩΜΑ

Μέρος πρώτο

Η συνειδητότητα δεν θα είχε καμιά δύναμη αν το σώμα δεν ανταποκρινόταν σε αυτήν. Σκεφτείτε όμως πόσο έντονες μπορεί να είναι στην πραγματικότητα αυτές οι αντιδράσεις. Αν νιώσετε έναν ύποπτο σβόλο κάτω από το δέρμα σας, μια επί­σκεψη στον γιατρό θα σας πει αν είστε καλά ή κινδυνεύετε. Αν κινδυνεύετε, ο κίνδυνος μπορεί να είναι μικρός ή μεγάλος. Η καθεμία από αυτές τις καταστάσεις είναι μια κατάσταση συνειδητότητας («Είμαι καλά, δεν χρειάζεται να ανησυχώ για τίποτα», «Έχω πρόβλημα», «Δεν είμαι ασφαλής», «Ίσως δεν τη βγάλω») και η καθεμία προκαλεί εντελώς διαφορετική αντί­δραση. 

Ακόμα κι αν λέγαμε πως η αντίδραση είναι ψυχολογι­κή, όπως είναι η κατάθλιψη στο άκουσμα άσχημων νέων, ανα­πόφευκτα υπάρχει και μια σωματική αντίδραση: η αλλαγμένη χημεία του εγκεφάλου συμβαδίζει με όσα συμβαίνουν μέσα στην ψυχή. Στην πραγματικότητα, το σώμα σας έχει συναί­σθηση των πάντων. Το κάθε κύτταρο γνωρίζει τι σκέφτεται ο εγκέφαλός σας, πώς αλλάζει η διάθεσή σας, ποιες είναι οι βαθύτερες πεποιθήσεις σας. Καθώς αλλάζει η συνειδητότητά σας, αλλάζει η ενέργειά σας και στη συνέχεια αλλάζει το σώμα σας. Η αλυσίδα των γεγονότων κινείται από το αόρατο βασίλειο στο ορατό μέσα από αυτό το μονοπάτι: ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ —ΕΝΕΡΓΕΙΑ —ΣΩΜΑ

Παρατήρηση και Υπομονή

Στη ζωή σας : «Δεν είσαι Εγώ»

Μέρος πέμπτο

Να παρακολουθείτε και να περιμένετε...

Όταν πρόκειται για κάποια μάχη, η παράδοση συμβαίνει μόνο μία φορά, στο τέλος της. Η παράδοση στο πνευματικό μονοπάτι συμβαίνει ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να παίρνει τέλος. Για τον λόγο αυτό, η παρακολούθηση και η προσμονή δεν είναι παθητικές πράξεις. Δεν είναι ασκήσεις υπομονής ή ένα είδος προλόγου προτού ξεκινήσει το κυρίως γεγονός. Τη στιγμή που εγκατα­λείπετε κάποια συνήθεια του παρελθόντος ή τον τρόπο με τον οποίο έχετε μάθει να κάνετε τα πράγματα, τη στιγμή που συλ­λαμβάνετε τον εαυτό σας να έχει μια προγραμματισμένη αντίδραση, ο εαυτός σας αλλάζει. 
Χρησιμοποιούμε κάπως πρόχει­ρα ή τυχαία μερικές φορές τη λέξη εαυτός, μα ο εαυτός δεν είναι κάτι απλό· είναι ένα πολύπλοκο, δυναμικό σύστημα. Ο εαυτός σας είναι ένα σύμπαν σε μικρογραφία που καθρεφτίζει το μεγάλο σύμπαν γύρω σας. Αμέτρητες δυνάμεις κινούνται μέσα του. Ρευστός σαν τον αέρα, ο εαυτός αλλάζει με κάθε μεταστροφή της συνειδητότητας.

Αντιμετωπίζοντας την κατάθλιψη

Στη ζωή σας : «Δεν είσαι Εγώ»

Μέρος τεταρτο

Να είστε διαυγείς.
Απαιτείται πνευματική διαύγεια για να εγκαταλείψετε όσα δεν σας εξυπηρετούν πραγματικά. Πρέπει να μπορείτε να διακρίνετε την αλήθεια από το ψέμα, έτσι ώστε να αναγνωρίσετε τι είναι αυτό που θέλετε να αφήσετε πίσω σας. Όταν φοβάστε, ο φόβος δίνει την εντύπωση πως είναι εσείς. Όταν θυμώνετε, ο θυμός σάς καταλαμβάνει. Όμως πίσω από αυτό το δράμα και τη συναισθηματική αναταραχή, ο αληθινός εαυτός σας βρίσκεται ακόμα εκεί και περιμένει να συνδεθείτε μαζί του.

Μπορώ να σας δείξω καλύτερα αυτό το τελευταίο μέσα από την ιστορία του Τζέικομπ, ενός άνδρα ο οποίος ήρθε να με δει επειδή υπέφερε από κατάθλιψη καθ’ όλη τη διάρκεια της ενή­λικης ζωής του τώρα είναι γύρω στα πενήντα. Ο Τζέικομπ δεν ζητούσε θεραπεία. Ήθελε κάποιες συμβουλές σχετικά με το πώς θα πετύχει μια πραγματική αλλαγή.

Να αναμένετε το καλύτερο

Στη ζωή σας : «Δεν είσαι Εγώ»

Μέρος τρίτο

Δεν εγκαταλείπετε την προ­σκόλληση έτσι ώστε να σας συμβεί κάτι καλό. Την εγκαταλεί­πετε έτσι ώστε το καλύτερο κομμάτι σας, η ψυχή σας, να μπο­ρέσει να ενωθεί μαζί σας. Από μόνη της, η απελευθέρωση λίγου θυμού, λίγου φόβου, λίγης κακίας μπορεί να φαίνεται επουσιώδης. Ας δούμε λίγο την ακόλουθη κατάσταση. 
Φαντα­στείτε πως κάποτε ζούσατε σε ένα μικρό, στενόχωρο σπίτι. Έχετε συνηθίσει τόσο πολύ σε αυτόν τον κλειστοφοβικό χώρο που σχεδόν ποτέ δεν βγαίνετε έξω. Κι όμως, υπάρχουν κάποιες στιγμές ανεμελιάς κατά τις οποίες σκέφτεστε πως θα ήταν ωραία αν μπορούσατε να ζήσετε σε έναν πιο ευρύχωρο κόσμο. Έτσι, ανοίγετε την πόρτα και καθώς βγαίνετε έξω αντικρίζετε ένα απέραντο τοπίο, γεμάτο φως, που απλώνεται στο άπειρο προς όλες τις κατευθύνσεις.

Πού μπορείτε να βρείτε ακλόνητη ηρεμία και γαλήνη

Στη ζωή σας : «Δεν είσαι Εγώ»

Μέρος δεύτερο

Να είστε πάντα σε επαφή με τον πυρήνα της ύπαρξής σας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ως τώρα πόσο σημαντι­κό είναι να έχουν επαφή με τον πυρήνα της ύπαρξής τους είναι μια κατάσταση ηρεμίας και σταθερότητας. Όταν δεν είστε σε επαφή με το κέντρο του είναι σας, νιώθετε σκόρπιοι και αποδιοργανωμένοι. Τα συναισθήματά σας αντιπαλεύουν μεταξύ τους. Δεν υπάρχει σταθερότητα στις αντιδράσεις σας, επειδή το επόμενο συμβάν μπορεί να σας τραβήξει προς τη μια ή την άλλη μεριά. Ο πανικός είναι η υπέρτατη κατάληξη της έλλειψης επαφής με το κέντρο του είναι σας, μα υπάρχουν και πολλές ηπιότερες καταστάσεις, όπως η αφηρημάδα, η νευ­ρικότητα, η σύγχυση, το άγχος και ο αποπροσανατολισμός. Δυστυχώς, το να γνωρίζεις πως είναι προτιμότερο να είσαι σε επαφή με το κέντρο του είναι σου δεν σημαίνει και πως θα κατορθώσεις τόσο εύκολα να το πετύχεις.

Εσύ δεν είσαι το Εγώ

Στη ζωή σας : «Δεν είσαι Εγώ»

Μέρος πρώτο

Η ζωή φέρνει πολλές καταστάσεις στις οποίες η ¨παράδοση¨ δεν είναι εύκολη. Ευτυχώς υπάρχει μια στρατηγική που έχει πάντα αποτέλεσμα. Αντί να εστιάζετε την προσοχή σας στην αντίδραση της στιγμής, κάντε ένα βήμα πίσω και επιβε­βαιώστε ποιοι στ’ αλήθεια είστε. Ο αληθινός σας εαυτός δεν έχει στόχους. Ζει στο παρόν ανταποκρίνεται στη ζωή ανοιχτά. Έτσι, η στάση που πρέπει να κρατάτε απέναντι σε οποιαδή­ποτε προγραμματισμένη αντίδραση -που είναι το μόνο πράγ­μα το οποίο έχει να σας προσφέρει το εγώ- είναι πάντα η ίδια: «Δεν είσαι εγώ». Αφήστε τον φόβο, τον θυμό, τη ζήλια, την αγανάκτηση, τη θυματοποίηση ή οποιαδήποτε άλλη προ­γραμματισμένη αντίδραση να εμφανιστούν. Μην τους αντι­στέκεστε. Όμως, τη στιγμή που θα τις αισθανθείτε μέσα σας, πείτε: «Εσύ δεν είσαι εγώ».
Με ένα σμπάρο πετυχαίνετε δυο τρυγόνια. Κάνετε το εγώ σας να καταλάβει πως έχετε αντιληφθεί το παιχνίδι του και καλείτε τον αληθινό σας εαυτό να σας βοηθήσει. Αν η ψυχή σας είναι ο αληθινός σας εαυτός, τότε έχει τη δύναμη vα σας μεταμορφώσει, αρκεί να της ανοιχτείτε. 

"Εγώ", φίλος ή εχθρός;

Η ψυχή σας είναι κι αυτή κομμάτι σας, όπως και το εγώ σας. Αν μας δινόταν μια απλούστερη επιλογή, όλοι μας θα επιλέγαμε τον δρόμο της ψυχής, θα προτιμούσαμε να αποδεχό­μαστε παρά να απορρίπτουμε- θα θέλαμε να νιώθουμε γαλή­νη και όχι ταραχή. Όμως η ζωή φέρνει δυσκολίες και για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες αυτές είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε επιλογές που δεν είναι απλές. 

Τι θα γινόταν αν γινόταν διάρρηξη στο σπίτι σας και η αστυνομία έπιανε δυο νεαρούς με μια καινούργια τηλεόραση, την οποία είχαν κλέψει από σας; Η περιουσία σας θα επέστρεφε στα χέρια σας. Θα επιλέγατε να μην ζητήσετε τη δίωξή τους; Τι θα γινόταν αν έπιαναν τους νεαρούς, μα αυτοί είχαν ήδη πουλήσει σε κλεπταποδόχους την τηλεόρασή σας; Μήπως τότε θα είχατε μεγαλύτερη επιθυμία να ζητήσετε την ποινική τους δίωξη; 

Αυτές οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο έλεος και την τιμωρία είναι συμβολικές της διχάλας που εμφανίζεται κάθε φορά που το εγώ θέλει να ακολουθήσει ένα δρόμο και η ψυχή έναν άλλο. Οι πιο συνηθισμένες καθημερινές ενέργειες σάς απομακρύνουν από τον δρόμο της ψυχής.