ΤΟ ΒΡΑΧΩΔΕΣ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Δεν υπάρχει σταθερός δρόμος για τη θεραπεία. Δεν υπάρχει καθορισμένος τρόπος για την ευτυχία, δεν υπάρχει δρόμος για την αφύπνιση.

Υπάρχουν μόνο οι μέρες.

Οι ανάσες. Τα βήματα.

Οι στιγμές του βασανιστικού πόνου.

Οι απογοητεύσεις. Οι νίκες.

Οι καιροί της έκστασης, οι χαρές και όλα τα ενδιάμεσα.

Το μονοπάτι δεν οδηγεί σε έναν προορισμό, αλλά πιο βαθιά στην παρουσία, την ευγνωμοσύνη και την ΜΗ ΓΝΩΣΗ.

H ύπαρξη δεν είναι ιδιοκτησία. Είναι ρεύμα.

Υπάρχει ένας ήχος που προηγείται από κάθε σκέψη, από κάθε λέξη, από κάθε «εγώ». Ένας ήχος που δεν τον ακούμε με τα αυτιά αλλά με την ύπαρξη. Είναι ο παλμός. Πριν μάθουμε τον κόσμο ως έννοια, τον γνωρίζουμε ως ρυθμό. Ως εναλλαγή. Ως κίνηση ανάμεσα στο «μέσα» και στο «έξω». Η καρδιά δεν είναι απλώς όργανο· είναι η πρώτη μας εμπειρία κοσμικής τάξης. Ένα μικρό κέντρο βαρύτητας που οργανώνει το χάος της ύλης σε ζωή...

Και όμως, αυτός ο παλμός δεν ξεκίνησε μέσα μας.

Ξεκίνησε πολύ πριν υπάρξει σώμα για να τον φιλοξενήσει.

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΔΥΝΑΤΗ ΑΥΡΑ

Το φως σου κάνει αυτούς που ζουν στις σκιές να νιώθουν άβολα.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζεται να μιλήσουν για να τους προσέξουν. Η παρουσία τους είναι ενέργεια. Η αύρα τους μπαίνει σε ένα δωμάτιο πριν από αυτούς.

Και αυτού του είδους τα όντα δεν περνάνε απαρατήρητα Από μικρή ηλικία, αυτές οι ψυχές αναπτύσσουν μια εσωτερική δύναμη που δεν έμαθαν από ένα βιβλίο. Είναι διαίσθηση, ευαισθησία, σύνδεση. Μια καθαρή ενέργεια που ακούσια αποκαλύπτει αυτό που προσπαθούν να κρύψουν οι άλλοι. Και εκεί ξεκινάει η σύγκρουση.

5 αντιλήψεις που καλείσαι να αλλάξεις για να μεταμορφώσεις την ζωή σου

Μερικές φορές συμβαίνει, συνειδητά ή ασυνείδητα, κάποιες συγκεκριμένες αντιλήψεις που έχει ο καθένας μας για τον εαυτό του και την ζωή του, να φέρνουν σε δύσκολη θέση όχι μόνο τον ίδιο αλλά και τους γύρω του. Αυτές οι αντιλήψεις τόν εμποδίζουν να ζει μια εξελιγμένη ζωή, μια ευδαιμονική ζωή και τον κρατάνε δέσμιο σε μια "δυστυχισμένη" ζωή.

Οι 5 κυριότερες λαθεμένες αντιλήψεις που μπορεί να έχει κάποιος για να κάνει την ζωή του δυστυχισμένη είναι:

1. Να αισθάνεται ένοχος
Να νιώθει ενοχές για ό,τι μπορεί να του δώσει χαρά στη ζωή έχοντας σαν πεποίθηση βαθιά ριζωμένη μέσα του ότι δεν αξίζει τη χαρά, δεν αξίζει την αγάπη. Και γι΄ αυτό το λόγο δεν αρκείται μόνο στο να κουβαλά τις δικές του ενοχές αλλά παίρνει και την ευθύνη των πράξεων των άλλων γύρω του πολλαπλασιάζοντας το φορτίο των ενοχών του

Η σκιά δεν είναι ο εχθρός μας. Είναι το παιδί μέσα μας που μάθαμε να αγνοούμε.

Μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ένα κομμάτι που δεν θέλει να δει. Το φοβάται, το απορρίπτει, το κρύβει κάτω από στρώματα ενοχών και κοινωνικών προσδοκιών. Ο Carl Jung το ονόμασε σκιά – και δεν είναι τίποτα άλλο από το σύνολο όλων όσων θεωρούμε “απαράδεκτα” για την εικόνα του εαυτού μας. Περιλαμβάνει συναισθήματα όπως θυμό, φθόνο, επιθετικότητα, εγωισμό, αλαζονεία – αλλά και επιθυμίες, ένστικτα ή ακόμα και δυνάμεις που σε κάποια φάση της ζωής μας, μας είπαν ότι “δεν πρέπει” να έχουμε.

Ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσεις την ομορφιά της ζωής

Δεν ήρθες εδώ για να πολεμήσεις τον ίσκιο. Έφτασες να συνειδητοποιήσεις μέσα από αυτό ότι είσαι φως.

Δεν ήρθες εδώ για να αποφύγεις τον πόνο. Ήρθες εδώ για να το βιώσεις και να το ξεπεράσεις.

Δεν ήρθες εδώ για να κυνηγήσεις την καλοσύνη. Ήρθες εδώ για να βιώσεις την κακία, την ψευτιά, τον εγωισμό για να συνειδητοποιήσεις ότι είσαι τα πάντα και είσαι πέρα από αυτό.

Δεν ήρθες σε αυτόν τον πλανήτη για να ζήσεις με πνευματικότητα.

Ήρθες εδώ για να βιώσεις την εμπειρία της ύλης (και να σου υπενθυμίσω ότι είσαι ήδη Πνεύμα) .

Δεν ήρθες εδώ κάτω για να λατρέψεις έναν Θεό και να νιώσεις κατώτερος από αυτόν αλλά είσαι εδώ για να βιώσεις τον χωρισμό από αυτόν και να επιστρέψεις σε αυτόν με επίγνωση.

Πόσα ακόμα θα χωρέσεις κάτω από το χαλί;

"Για χρόνια συμβαίνουν διάφορα πράγματα γύρω σου. Καταστάσεις χρόνιες ή ακόμα και στιγμιαία γεγονότα που σε δυσκολεύουν και εσύ πνίγεσαι. 

Βιώνεις τόσο έντονα συναισθήματα που πολλές φορές σε κατακλύζουν και παγώνεις, αλλά εσύ επιλέγεις την σιωπή. 

Μια σιωπή που ταυτόχρονα δημιουργεί ασφάλεια, αλλά και σε πνίγει. 

Δεν ξέρεις όμως τι το διαφορετικό να κάνεις, οπότε επιλέγεις την πιο οικεία για εσένα λύση, την λύση της απόσπασης προσοχής, μόνο που δεν έχεις καταλάβεις ότι πέφτεις στην παγίδα που εσύ ο ίδιος δημιούργησες.

Tο δένδρο της ζωής μας

Πόσο όμορφο θέαμα είναι ένα δένδρο δυνατό, με γερές ρίζες βαθιά στην γη, πλούσιο θρεπτικό χώμα κατάλληλο για την ανάπτυξη του, με ευωδιαστά, άνθη, ζουμερούς καρπούς, γερούς σπόρους, σε μια περίοπτη θέση σε ένα κήπο, περιποιημένο αρμονικό, με καταπράσινα φύλλα να συλλέγουν την ενέργεια του ήλιου με πλούσια κλαδιά να στηρίζονται σε ένα όρθιο ισχυρό κορμό που έχει προστατευτεί μέχρι να μεγαλώσει με κάποια στηρίγματα, τα οποία μετά χρειάζεται να αφαιρεθούν για να μην το εμποδίζουν!

Πόσο λυπηρό θέαμα είναι ένα δέντρο καχεκτικό ξεριζωμένο, παραπεταμένο ξεχασμένο κάπου με λιγοστά φύλλα και ένα κορμό τσαλαπατημένο, χωρίς άνθη, χωρίς καρπούς, χωρίς προστασία μέχρι να μεγαλώσει, χωρίς λίπασμα, χωρίς φροντίδα, σε ένα κήπο χωρίς αρμονία χωρίς άξιο κηπουρό.

Χρειάζεται να μελετήσουμε το δένδρο της ζωής μας και να γίνουμε καλοί κηπουροί και όμορφα δένδρα προσέχοντας και φροντίζοντας και τον εαυτό μας και τα άλλα δέντρα.

Ότι δεν είναι απαραίτητο για σένα είναι δηλητήριο

Ρώτησαν ένα σαμάνο: – “Τι είναι δηλητήριο;”
– Οτιδήποτε έξω από τα απαραίτητα, είναι δηλητήριο.
Θα μπορούσε να είναι ο φόβος, ο φθόνος, ο θυμός, το μίσος, η ανοχή, η ισχύς, η οκνηρία, η βουλιμία, η αλαζονεία, η ματαιοδοξία, η λαγνεία, η απληστία, η αδολεσχία, οτιδήποτε.
 
– “Τι είναι φόβος;”
– Η μη αποδοχή της αβεβαιότητας.
Αν την αποδεχτούμε, τότε μετατρέπεται σε περιπέτεια. Ο φόβος είναι ένδειξη εκφυλισμένου μυαλού.

– “Τι είναι φθόνος;”
– Η μη αποδοχή του καλού στον άλλο.
Αν το αποδεχτούμε, τότε μετατρέπεται σε έμπνευση. Όπως από τη σκουριά ο σίδηρος, έτσι κι οι φθονεροί απ’ το έλκος του φθόνου κατατρώγονται.

Όταν αλλάζουν οι αντιλήψεις μας, αλλάζει και η χημεία του σώματός μας

Οι αντιλήψεις σου έχουν να κάνουν με τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τις εμπειρίες της ζωής σου. Αυτές οι αντιλήψεις επηρεάζονται από τις πεποιθήσεις και τις συμπεριφορές που έχεις αναπτύξει με τον καιρό.

Ο Bruce Lipton αποκαλύπτει μια συναρπαστική προοπτική: Η πραγματικότητά μας είναι σαν ένας καμβάς, βαμμένος από τις αντιλήψεις μας. Οι σκέψεις και πεποιθήσεις που έχουμε συσσωρεύσει στη διάρκεια της ζωής μας λειτουργούν σαν πινέλα, δίνοντας χρώμα και μορφή στον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύουμε τον κόσμο. Αυτό το πλαίσιο μετατρέπει κάθε ανθρώπινη εμπειρία σε μια υποκειμενική δημιουργία, υπογραμμίζοντας τη δύναμη της προσωπικής μας οπτικής να διαμορφώνει την αντίληψη της πραγματικότητας.

Όταν αλλάζουν οι αντιλήψεις σου, αλλάζει και η χημεία του σώματός σου

Θα ήθελες να απολαύσεις όλα τα δώρα που σου προσφέρει η Ύπαρξη;

Η αλλαγή, η μεταμόρφωση χρειάζεται συνειδητότητα. Χρειάζεται να βουτήξεις βαθιά μέσα στη λίμνη της ζωής σου για να βρεις ποιος είσαι. Και λέω λίμνη την ζωή σου  γιατί πιστεύεις ότι είναι περιορισμένη. Γέννηση – Ζωή – Θάνατος. Έτσι το έχεις στο μυαλό σου. Έτσι εκπαιδεύτηκες να το έχεις. 

Μέσα στο μυαλό σου  περιορισμένες είναι και οι δυνατότητες σου. Όλα αυτά που μπορείς να κάνεις ακόμα και ο τρόπος που μπορείς να ανυψωθείς γιατί έχεις μάθει να σε βλέπεις μέσα από τα κατασκευασμένα μάτια της ύλης κι όχι από τα αετίσια μάτια του Πνεύματος. Έχεις μάθει να κοιτάς το δέντρο και να πιστεύεις ότι αυτό είναι όλο το δάσος.

Η σχέση του χρόνου με το εγώ

 «Δεν υπάρχει απόσταση σ’ εσένα όπως είσαι και σ’ εσένα όπως θα είσαι. Δε υπάρχει απόσταση. Το ιδανικό, το τέλειο, είναι ήδη εκεί.»

Η σχέση του χρόνου με το εγώ
Tο εγώ δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το χρόνο. Το εγώ αναπνέει μέσα στα περιθώρια του χρόνου. Ο χρόνος είναι η ανάσα του εγωισμού. Όσο περισσότερος χρόνος λοιπόν τόσο περισσότερες πιθανότητες για το εγώ. 

Στην Ανατολή, ερεύνησαν πολύ κι έκαναν πολλά, για να καταλάβουν το εγώ, μέχρι που ξεκαθάρισαν πολλά πράγματα. Ένα από τα πράγματα που βρήκαν είναι ότι, αν δεν ξεφύγεις από το χρόνο, το εγώ δεν πρόκειται να πέσει. Όσο υπάρχει αύριο, θα υπάρχει και εγώ. Όταν δεν υπάρχει αύριο, πώς θα πλεύσει το εγώ; Όταν δεν υπάρχει ποτάμι, πώς θα πλεύσει η βάρκα; Για να πλεύσει η βάρκα, χρειάζεται ποτάμι. 

Κράτα μου το χέρι μέχρι να επιστρέψω πάλι

Κράτα το χέρι μου για λίγο!!
Δεν χρειάζεται να με σώσεις
Δεν χρειάζεται να διορθώσεις τίποτα
Δεν χρειάζεται να κρατήσεις τον πόνο μου
Απλά, θα κρατήσεις το χέρι μου για λίγο;

Δεν χρειάζομαι τα λόγια σου
Δεν χρειάζομαι τις σκέψεις σου
Ούτε τους ώμους σου να με κουβαλήσουν
Απλά θα καθίσεις εδώ, για λίγο μαζί μου;

Ενώ τα δάκρυά μου τρέχουν
Ενώ η καρδιά μου σπάει
Ενώ το μυαλό, μου παίζει παιχνίδια
Θα μου δείξεις με την παρουσία σου ότι δεν είμαι μόνη, 

ενώ περιπλανιέμαι στο εσωτερικό μου άγνωστο;

ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Θα κοιμάστε για πάντα, εκτός αν σας λυπηθεί ο ο Θεός και σας στείλει κάποιον άλλον, που θα σας πει γιατί ζείτε.

Σωκράτης:  διατελείτε, αν ει μη τινά άλλον ο θεός επιπέμψει εν υμίν κηδόμενος υμών

Γ. Γκουρτζίεφ: Για να ξυπνήσει κανείς πρέπει πρώτα απ' όλα να συνειδητοποιήσει ότι κοιμάται. Για να συνειδητοποιήσει κανείς ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση ύπνου, πρέπει να αναγνωρίσει και να κατανοήσει πλήρως τη φύση των δυνάμεων που τον κρατούν στην κατάσταση της ύπνωσης. Και είναι ανόητο να νομίζει ότι αυτό μπορεί να γίνει αναζητώντας πληροφορίες από την ίδια την πηγή που προκαλεί την ύπνωση.

ΕΙΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗΙΝΗ ΑΜΝΗΣΙΑ;

Ασφαλώς και είστε. Πολλοί από εσάς είστε στο πρώτο στάδιο της αποκάλυψης του πέπλου. «Πέπλο» νοείται ως διαχωρισμός ψυχής, ξόρκι, τρισδιάστατη ύπνωση, λήθη, άγνοια, αποσύνδεση από τον εαυτό.

Το πρώτο στάδιο είναι απλώς το τελευταίο στάδιο της συνεχιζόμενης καρμικής κάθαρσης. Που περιλαμβάνει την οριστική αφαίρεση όλων των σκοτεινών προγραμμάτων, όλων των μοσχευμάτων που προέρχονται από αυτά, όλων των πεποιθήσεων που είναι οι προεκτάσεις τους, και όλου του πόνου ... που είναι η φυσική του εκδήλωση.

Σε αυτή την πρώτη φάση, λαμβάνει χώρα διπλή εργασία στο ενεργειακό σας πεδίο: Το έργο λοιπόν της αφαίρεσης για ό,τι μπαίνει εμπόδιο στην ΑΥΤΟΘΥΜΗΣΗ και παράλληλα η ενεργοποίηση των ΠΡΩΤΟΤΥΠΩΝ ελίκων του κατεστραμμένου DNA. Που δεν είναι πια.

Ποιο είναι το θεμελιώδες πρόβλημα κάθε ατόμου;

Η μέση πνευματική ηλικία της ανθρωπότητας είναι τα δώδεκα. Είναι απίστευτο το ότι οι άνθρωποι μένουν κολλημένοι σε τέτοια μικρή ηλικία. Τί συμβαίνει, και γιατί στα δώδεκα, δε­κατρία, δεκατέσσερα; Επειδή αυτή είναι η ηλικία κατά την οποία το σεξ ωριμάζει μέσα σας, και καμία κοινωνία δεν θέλει να προχωρήσετε πέρα από αυτό το σημείο.

Κάθε κοινωνία θέλει να παραμείνετε σεξουαλικά πεινασμένοι, επειδή ένα σεξουαλικά πεινασμένο άτομο είναι πολύ χρήσιμο γι’ αυτή την αρρωστημένη κοινωνία.

Ένα σεξουαλικά πεινασμένο άτομο μπορεί να καθοδηγηθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση πολύ εύκολα επει­δή βράζει μέσα του. Μπορείτε να τον κάνετε να κυνηγήσει τα χρήματα: τα χρήματα θα είναι το σεξ του, και όλη του η σεξου­αλική ενέργεια, η οποία είναι πεινασμένη, θα στραφεί προς τα χρήματα. Μετά τα χρήματα θα γίνουν ο αγαπημένος του, ο Θεός του, και για όλη του τη ζωή, θα τρέχει πίσω από τα χρήματα. Και φυσικά, το σεξ θα τον στοιχειώνει επειδή τα χρήματα δεν μπο­ρούν να το ικανοποιήσουν.

Προσοχή στα σημάδια!

Αγαπημένοι!

Από το παράθυρό μου, βλέπω μια καρυδιά στη γη του γείτονα. Φυλλώδες δέντρο, τεράστια κλαδιά, είναι το ψηλότερο στο τετράγωνο. Ανέκαθεν παρήγαγε μια καλή ποσότητα καρυδιών, τα οποία τώρα συλλέγονται τον Μάιο και τον Ιούνιο.

Παρατήρησα ότι τα φύλλα κιτρινίζουν, γιατί είμαστε στην αρχή του χειμώνα, και είναι φυσιολογικό, κάθε χρόνο ρίχνει τα φύλλα της και φαίνεται να έχει στεγνώσει. Χαρακτηριστικό των δέντρων που πέφτουν σε χειμερία νάρκη αυτή την κρύα εποχή. Ωστόσο, όταν φτάνει η άνοιξη, αυτά τα δέντρα ανανεώνονται και γίνονται πιο ζωντανά και αναζωογονημένα, γεμίζοντας με φρέσκα φύλλα και καρπούς.

Στην Αληθινή Πνευματικότητα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ βεβαιώσεις που να πιστοποιούν οτιδήποτε.

Σήμερα είναι πολύ της μόδας να επιδεικνύεται το τελευταίο πιστοποιητικό που ελήφθη, επειδή ολοκληρώθηκε ακόμη ένα άλλο μάθημα ή ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο. Ακόμα και μπροστά στα μάτια των άλλων, είμαστε περήφανοι για αυτό που θα έπρεπε να έχουμε επιτύχει στις καρδιές μας.

Είναι προφανές να πούμε ότι σε αυτή τη στάση υπάρχει μια σημαντική ψυχολογική ώθηση εγωικού τύπου, που στοχεύει στο να επιδειχθεί και να δημοσιοποιηθεί κάτι που κάνει τη φιγούρα σας να φαίνεται πιο αξιόπιστη και άξια εκτίμησης... ίσως επειδή ασυνείδητα δεν θεωρούμε τον εαυτό μας ως τέτοιο.

Αν κάποια φορά νομίζετε ότι είστε ένας μεγάλος αμαρτωλός - αυτό είναι το παρελθόν σας. Ο Θεός δεν σκέφτεται το παρελθόν. Αυτός είναι ο ανθρώπινος κόσμος ...

Λίγοι είναι έτοιμοι για την εσωτεριστική επιστήμη. 

Ο λόγος, για τον οποίον δεν γνωστοποιούνται σε πολλούς οι γνώσεις ενός υψηλότερου επιπέδου, είναι ότι μερικοί θα μπορούσαν να καταχραστούν αυτά για προσωπικούς σκοπούς. Γι 'αυτό είναι απαραίτητο να επιλέξουμε τέτοιες δοκιμασμένες ψυχές που δεν θα καταχραστούν αυτές τις υψηλότερες αλήθειες...

Ο καθένας πρέπει να αναπτυχθεί στο μονοπάτι που δείχνει η ψυχή του. 

ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ

Μια εξευτελιστική κοινωνία
Όλα μας καλούν να συναναστραφούμε με το πλήθος, να γίνουμε πιόνια, δήμιοι και θα έλεγα ακόμη και σκλάβοι. Θεωρούμαστε καταναλωτές, εργαζόμενοι ή άνεργοι, ψηφοφόροι, φορολογούμενοι ή τηλεθεατές… 

Η κοινωνία πρέπει να βάλει τους ανθρώπους σε κουτιά και σε ομάδες για να τους αναγνωρίσει καλύτερα (ή να ελέγξει καλύτερα).

Όταν ξεχωρίζουμε, μας λένε παρίες, ιδεαλιστές ή τρελούς.
Η κοινωνία κρίνει, αλλά η κοινωνία είμαστε ο εαυτός μας. Κρίνουμε όλη την ώρα: ποιος είναι πολύ χοντρός και ποιος είναι πολύ αδύνατος, ποιος έχει δουλειά και ποιος όχι, ποιος έχει κατάθλιψη και ποιος είναι χαρούμενος, ποιος είναι όμορφος και ποιος όχι...