Η αληθινή αξία του δαχτυλιδιού

Να σου πω μια ιστορία;

Υπάρχει μια παλιά ιστορία για ένα παιδί που πήγε να ζητήσει τη βοήθεια ενός σοφού:

- Ήρθα, δάσκαλε, γιατί νοιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Πως μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;

Ο δάσκαλος, χωρίς να τον κοιτάξει, του είπε:

- Πόσο λυπάμαι, αγόρι μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί πρώτα πρέπει να λύσω ένα δικό μου πρόβλημα. Μετά, ίσως... 
Και ύστερα από μια παύση συνέχισε: 
- Αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω.

-Ε! …μετά χαράς, δάσκαλε, είπε διστακτικά ο νεαρός, νοιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν για άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντα

Να σου πω μια ιστορία;

Ο Χοντρός κάθισε σαν το Βούδα πάνω σ΄ εκείνες τις φριχτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του. Χαμογέλασε, με κοίταξε στα στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε:

Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του...

Οι κακοτυχιές είναι μεταμφιεσμένες ευκαιρίες

Μείνε απλώς στο γεγονός! Μη σκέφτεσαι ποτέ πως είναι κατάρα ή ευλογία. Μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα. Περίμενε και ξαφνικά θα δεις ότι το καθετί είναι όμορφο.

Οι καλοτυχιές και οι κακοτυχιές του χωρικού

Κάποτε ένας γέρος, φτωχός χωρικός, είχε ένα πολύ όμορφο άλογο, τόσο σπάνιο που όλοι οι βασιλιάδες ζητούσαν από τον άνθρωπο αυτόν να τους το πουλήσει, όποιο κι αν ήταν το κόστος, μα εκείνος αρνιότανε... 
Ενα πρωί είδε ότι το άλογο είχε κλαπεί. 

Ολόκληρο το χωριό μαζεύτηκε για συμπαράσταση και είπαν: «Τι άτυχος που είσαι. Μπορούσες να είχες καλύτερη τύχη. Οι άρχοντες σου προσέφεραν πολλά. Όμως εσύ ήσουν ξεροκέφαλος και ανόητος. Τώρα σου το έκλεψαν το άλογο!»

Όμως ο γέρος γέλασε και είπε: «Μη λετε ανοησίες! Πείτε απλώς ότι το άλογο δεν είναι πια στο στάβλο. Αφήστε το μέλλον να έρθει. Τότε θα δούμε.»