Είμαστε αδιαμφισβήτητοι βασιλιάδες της ύπαρξής μας

Τα πας καλά έτσι!
Χρειάζεται κάποιος να σου το  πει το συντομότερο δυνατόν, κάποιος που μπορεί να σου μιλήσει μόνο με την καρδιά και να σου δείξει όλη σου την ομορφιά!

Τα πας καλά έτσι!
Όταν δεν μπορείς να ορθοποδήσεις όταν δεν είσαι κατάλληλος για αυτή τη δουλειά, όταν  τα πράγματα δεν είναι για σένα, όταν όλος ο κόσμος φαίνεται να ακολουθεί έναν δρόμο που δεν είναι δικός σου!

Τα πας καλά έτσι!
Μην προδώσεις ποτέ τον εαυτό σου! Δεν έχεις άδικο, δεν χρειάζεται να βελτιώσεις τον εαυτό σου, μην ακούς αυτούς που θα ήθελαν να είσαι διαφορετικός! Η αποστολή της ψυχής σου είναι γραμμένη στις αδυναμίες σου, που ονομάζω πατημασιές της καρδιάς.

Οι καλλιτέχνες δεν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν χωρίς να πετούν στα σύννεφα, από εκεί αντλούν όλη τους την έμπνευση. Αν είχαν τα πόδια τους γερά πατημένα στο έδαφος δεν θα ήταν πια γόνιμοι της ζωής.

Έτσι, ο καθένας μας βρίσκεται στην τέλεια διάσταση για αυτοπραγμάτωση, που μπορεί να μην συμπίπτει με τις ανάγκες του κόσμου. Αλλά αυτό, αγαπητοί μου, πρέπει να παραμείνει ένα πρόβλημα του κόσμου, όχι δικό μας!

Πρέπει να ξοδέψουμε τον πολύτιμο χρόνο μας να κεντήσουμε τις αδυναμίες μας, να τις τοποθετήσουμε στο θρόνο της ζωής μας, για να τους δώσουμε επιτέλους τη θέση που τους αξίζει:

Αδιαμφισβήτητοι βασιλιάδες της ύπαρξής μας!

Πρέπει να γίνουμε ταπεινοί υπηρέτες της ψυχής μας, ατάραχοι φύλακες των μυστικών των ατελειών μας, σιδερένιοι υπερασπιστές του εσωτερικού μας κόσμου!

Κάνε χώρο, λοιπόν, για τους καθαρούς στην καρδιά, σε αυτούς που δεν υποκύπτουν στον εκβιασμό, σε αυτούς που αγαπούν τα ελαττώματά τους, σε αυτούς που δεν κρίνουν τους άλλους, σε αυτούς που ξέρουν ότι  σε κάθε μόριο της ζωής υπάρχει το ιερό φιτίλι που μπορεί να ανάψει μια υπέροχη, ισχυρή και επαναστατική εσωτερική φωτιά!

Elena Bernabè

Οτι δεν κάναμε χθες, ευτυχώς μπορούμε να το κανουμε ΣΗΜΕΡΑ!

Βαδίζοντας σιγά, σιγά προς την αλλαγή του χρόνου, χρειάζεται να κλείσουμε τις εκκρεμότητες που υπάρχουν στη ζωή μας...

Χρειάζεται να συγχωρήσουμε αυτούς που μας πλήγωσαν και να ζητήσουμε συγνώμη από αυτούς που νιώθουμε ότι χρειάζεται να ζητήσουμε ώστε να ανοίξουμε χώρο μέσα μας για να υποδεχτούμε την Αγάπη και το Φως…

Να πούμε το σ’ αγαπώ εκεί που τόσες φορές θέλαμε να το πούμε αλλά διστάζαμε και το αναβάλλαμε. Να το πούμε χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση ή ανταπόκριση. Να το κάνουμε μόνο και μόνο για μας. Για να νιώσουμε εμείς καλά, για να ολοκληρωθούμε και να απελευθερωθούμε από αυτή την ενέργεια του φόβου που μας κρατάει δέσμιους χωρίς να το καταλαβαίνουμε.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

(Καθώς το διαβάζετε, νιώστε το βαθιά.)

Είμαι ευγνώμων για κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου. Ξέρω ότι όλα όσα λαμβάνω από τη ζωή είναι ένα δωρεάν δώρο, το καταλαβαίνω και το αποδέχομαι.

Ευγνωμονώ τη ζωή που με εμπνέει, με ανανεώνει και μου δίνει την ευκαιρία να εξελιχθώ σε καθημερινή βάση.

Ευγνωμονώ το μέρος όπου είμαι εδώ και τώρα, γιατί αυτό το μέρος με χρειάζεται και το χρειάζομαι.

Ευγνωμονώ όλα τα όργανα του σώματός μου, τα οποία λειτουργούν σε πλήρη αρμονία και τελειότητα.

Σκέψεις πάνω στις δέκα αρχές του Γκάντι

 Οι δέκα αρχές του Γκάντι

1. «Πρέπει εσύ να αποτελείς την αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.»

2. «Κανείς δεν μπορεί να με πειράξει χωρίς την άδειά μου»

3. «Ο αδύναμος δεν μπορεί ποτέ να συγχωρήσει. Η συγχώρεση είναι το χαρακτηριστικό του ισχυρού»

4. «Δεν θέλω να προβλέπω το μέλλον. Είμαι αφοσιωμένος στην παρούσα στιγμή. Ο Θεός δεν μου έδωσε τον έλεγχο της επόμενης στιγμής, αλλά αυτής» 

5. «Μια ουγκιά δράσης αξίζει περισσότερο από ένα τόνο διδασκαλίας» 

6. «Είναι ανόητο να είσαι πολύ σίγουρος για την σοφία σου. Είναι υγιές να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι και οι ισχυρότεροι μπορεί να αποδυναμωθούν και οι σοφότεροι μπορεί να σφάλλουν» 

ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΣΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ

Κάποτε, όσο έτρεχα από φόβο τόσο ο φόβος με έλεγχε.

Μέχρι που έμαθα να κρατάω τον φόβο σαν νεογέννητο.

Τον άκουγα αλλά δεν ενέδιδα σε αυτόν.

Τον τιμούσα, αλλά δεν τον λάτρευα.

Ο φόβος δεν μπορεί να με σταματήσει πια.

Περπατάω με θάρρος μέσα στην καταιγίδα.

Έχω ακόμα φόβο, μα εκείνος δεν με έχει.

👑🦋🔥

Κάποτε, ντρεπόμουν γι' αυτό που ήμουν.

Προσκάλεσα λοιπόν την ντροπή στην καρδιά μου. Την άφησα να καεί.

Η κατάρα του βολέματος και πώς να την ξεπεράσουμε

Περνούν οι μέρες, οι εβδομάδες, οι μήνες, τα χρόνια και διαπιστώνεις ότι βρίσκεσαι εκεί όπου ήσουν και πριν, ή σε μία περίπου παρόμοια κατάσταση. Έλεγες ότι θα κάνεις το ένα, το άλλο, ότι θα αλλάξεις την κατάσταση, ότι θα αλλάξεις τον εαυτό σου, αλλά αφέθηκες στην κατάσταση, παράτησες τον εαυτό σου, δεν τόλμησες, δεν έκανες, δεν…

Κι έμεινες πρακτικά εκεί όπου ήσουν. Στην ίδια σχέση, στην ίδια δουλειά, στο ίδιο σπίτι, στους ίδιους φίλους, στην ίδια προβληματική θέση και κατάσταση.

Είναι πολύ ανθρώπινο το βόλεμα. Πολύ! Ο εγκέφαλος από τη φύση του θέλει να κάνει οικονομία δυνάμεων και ενέργειας και θα κάνει ό,τι μπορεί λιγότερο και πιο τεμπέλικα για να περάσει η ώρα, η μέρα, ο χρόνος. Θα κοπιάσει πρώτα για να μας κρατήσει ζωντανούς, μετά για να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας και μετά τις επιθυμίες μας. Αλλά θα κοπιάσει όσο λιγότερο μπορεί. Έτσι, μπορεί να θέλουμε, να ονειρευόμαστε, να επιθυμούμε, να σχεδιάζουμε, αλλά να μην κάνουμε.

Τι προτιμάς μια ευδαιμονική ζωή ή μια "δυστυχισμένη" ζωή.

Μερικές φορές συμβαίνει, συνειδητά ή ασυνείδητα, κάποιες συγκεκριμένες αντιλήψεις που έχει ο καθένας μας για τον εαυτό του και την ζωή του, να φέρνουν σε δύσκολη θέση όχι μόνο τον ίδιο αλλά και τους γύρω του. 

Αυτές οι αντιλήψεις τόν εμποδίζουν να ζει μια εξελιγμένη ζωή, μια ευδαιμονική ζωή και τον κρατάνε δέσμιο σε μια "δυστυχισμένη" ζωή.

Οι 5 κυριότερες λαθεμένες αντιλήψεις που μπορεί να έχει κάποιος για να κάνει την ζωή του δυστυχισμένη είναι:

Φοβάμαι μήπως είμαστε υπερβολικά υπάκουοι για ν’ αλλάξουμε τον κόσμο

Φοβάμαι όσα βολέματα βαφτίσαμε ευτυχία, τις σκηνές με δανεικά κοστούμια και τους ηθοποιούς που απαγγέλουν μηχανικά τα λόγια τους. 

Φοβάμαι τους σεμνότυφους, που σκορπούν με το τσουβάλι την ηθική τους αλλά μυστικά φθονούν τους Ζορμπάδες του κόσμου μας.

Φοβάμαι τον χρόνο που τρέχει, τις κυλιόμενες σκάλες που μας οδηγούν πιο γρήγορα στη δύση, τους επιβάτες που σπρώχνονται για ένα κάθισμα στο μετρό και για μια θέση στο δημόσιο.

Φοβάμαι τα μάτια που δεν συνοδεύουν τα χαμόγελα, τους τέλειους που πνιγμένοι στο αψεγάδιαστο ποτάμι τους δεν αναθεωρούν, δεν αλλάζουν και δεν βλέπουν πέρα από τη μικροαστική τους μύτη.

Καμιά εξωτερική δύναμη δεν μπορεί να πυροδοτήσει την δύναμή σου. Εσύ όμως Μπορείς!

Αν φοβόμαστε τις ευθύνες και τους κινδύνους, αν φοβόμαστε τα λάθη, την κριτική, την απόρριψη και αποφεύγουμε να πάρουμε ρίσκα στη ζωή μας, αν αναζητάμε κάποιον άλλον να σηκώσει τα βάρη μας, να μας σώσει, να σταθεί εκείνος δυνατός στη δική μας θέση τότε θα υπάρχει πάντα κάποιος επιτήδειος "δάσκαλος", γκουρού, καθοδηγητής, ακόμα και εραστής ή "φίλος" που ενώ θα νομίζουμε ότι μπορεί δίπλα του να ενδυναμωθούμε και να πάρουμε λίγο από τη ζεστασιά και τη λάμψη του αντίθετα θα τον τρέφουμε με τη δική μας ενέργεια και θα αποδυναμώνουμε ολοένα και περισσότερο τον εαυτό μας. 

Ένας δάσκαλος ανοίγει δρόμους για να τους περπατήσουμε εμείς φορώντας τα δικά μας παπούτσια, βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις, τρέφοντας και ενδυναμώνοντας τον εαυτό μας μέσα από την εμπειρία, το βίωμα…

Οι άνθρωποι φοβούνται πάρα πολύ εκείνους που γνωρίζουν τον εαυτό τους.

Ο νους δεν είναι η πραγματικότητα... 
Ο νους δεν είναι η πραγματικότητα' είναι μια ψευδής ερμηνεία. Δεν είσαι ο νους, ποτέ δεν ήσουν, ποτέ δεν μπορείς να γίνεις. Αυτό είναι το πρόβλημα-έχεις ταυτιστεί με κάτι που δεν υπάρχει. Είσαι σαν τον ζητιάνο, που πιστεύει πως κατέχει βασίλειο. Ανησυχεί τόσο για το βασίλειο-πώς να το διαχειριστεί, πώς να το διοικήσει, πώς να σταματήσει την αναρχία. Δεν υπάρχει βασίλειο και όμως ανησυχεί.

Ο νους είναι σαν το πλήθος, οι σκέψεις είναι τα άτομα. Και επειδή οι σκέψεις υπάρχουν διαρκώς, νομίζεις ότι η διαδικασία είναι αληθινή. Πέταξε κάθε ξεχωριστή σκέψη και δεν θα μείνει τίποτα στο τέλος. Δεν υπάρχει κανένας τέτοιος νους, μόνο σκέψεις.

Τι λες, θέλεις να γίνεις ο Θαυματοποιός της ζωής σου;

Στη δημιουργική Σιωπή ανασταίνεται η Ψυχή…

Νιώθεις μετέωρος… είσαι μετέωρος… αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι ζούσες ένα ψέμα… πίστευες ότι τα πράγματα, οι καταστάσεις ήταν όπως θα ήθελες να είναι, δεν έβλεπες καθαρά… εμπιστεύτηκες "λάθος" ανθρώπους… παραδόθηκες σε "λάθος" αγάπες και τώρα παραδίνεσαι στη θλίψη…

Τυλίγεσαι με το πέπλο της προδοσίας, της εγκατάλειψης και περιφέρεσαι ανάμεσα στις στιγμές σου… 

Λυπάσαι τον εαυτό σου και εκλιπαρείς όλα να είναι "λάθος", ένας εφιάλτης που μόλις ξυπνήσεις θα φύγει κι εσύ θα ξαναγυρίσεις στην ψεύτικη ζωούλα σου…

Ξύπνα Άνθρωπε… αυτή η στιγμή είναι μια Μαγική στιγμή… Είναι η ώρα να αντικρίσεις την Αλήθεια! Να δεις ποια ανάγκη σε έφερε εδώ σε αυτή τη θλίψη… ποια πληγή αφυπνίστηκε… ποιος είσαι πραγματικά και τι χρειάζεσαι για να έχεις χαρά, αγάπη, αφθονία…

Ζώντας την "έβδομαδα" των Παθών

Όταν πνιγόμαστε μέσα στις ανάγκες και τα πρέπει χωρίς να αντιδράμε αναζητώντας την αφύπνιση τότε γινόμαστε ο Πόντιος Πιλάτος προδίδοντας τον εαυτό μας...

Όταν δεν χαρίζουμε τα ταλέντα μας στους άλλους αλλά φοβούμενοι να δείξουμε την αξία μας, να μοιραστούμε την ψυχή μας, τα κρύβουμε μέσα σε ένα σκοτεινό και μουχλιασμένο ντουλάπι τότε γινόμαστε ο Ιουδαίος που έσωσε τον Βαραββά. 

Σκοτώνουμε με αυτόν τον τρόπο τον Ανώτερο Εαυτό μας επιτρέποντας να επικρατήσει ο φόβος και το σκοτάδι... 

Όταν φοβόμαστε την μαλακότητα που προσφέρει το άγγιγμα και η αγκαλιά αλλά και την απαλή αλλαγή που φέρνει η Αγάπη τότε γινόμαστε ο Ιούδας του εαυτού μας...

Σκοτείνιασα και δεν μπορώ να ακούσω την φωνή μου

H Ζωή έχει δίκιο παντού και πάντα…

Αν αλλάξεις τη λύπη σου σε γλέντι τότε θα είσαι σε θέση να αλλάξεις το θάνατο σου σε καινούριο ξεκίνημα... 
Μάθε λοιπόν την τέχνη όσο είναι ακόμα καιρός...

Osho

Πόσες φορές έχει συμβεί να βρισκόμαστε στο κέντρο των προβλημάτων, μια συναισθηματικής καταιγίδας και νιώθουμε ανήμποροι να διαχειριστούμε την κατάσταση. Μερικές φορές αναρωτιόμαστε γιατί να συμβεί αυτό σε μας και παραπονιόμαστε ολοένα και περισσότερο ότι η Ζωή είναι άδικη μαζί μας και ότι μας κατατρέχει.

Αυτό συμβαίνει γιατί συνήθως βλέπουμε το δέντρο και όχι ολόκληρο το δάσος… 
Γιατί έχουμε περιορισμένη εικόνα γι΄αυτό που μας συμβαίνει κάθε φορά και η ματιά μας είναι τυφλωμένη από τα συναισθήματα… Γιατί δεν έχουμε τη δυνατότητα να κοιτάξουμε την κατάσταση συνολικά και να δούμε τις προοπτικές που μας ανοίγονται σε βάθος χρόνου…

Γιατί δεν μπορώ να βελτιωθώ; Γιατί νιώθω τέτοια έλλειψη αυτοπεποίθησης;

Ερώτηση: Δεν ξέρω γιατί δεν μπορώ να βελτιωθώ. Μπορεί να ξέρω, αλλά δεν είναι πολύ ωραίο... Να νιώθω τέτοια έλλειψη αυτοπεποίθησης... Δεν ξέρω. Πάντοτε ένα μέρος του εαυτού μου εναντιώνεται στο άλλο. Πάντοτε! Έχω μπουχτίσει πια.

Osho: Όχι πραγματικά. Αλλιώς δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα!


- Μα, γιατί συνεχίζεται;

Επειδή δεν έχεις μπουχτίσει πραγματικά. Αν όντως είχες, τότε δεν δα χρειαζόταν τίποτε άλλο. Αυτό δα ήταν αρκετό από μόνο του. Αν είσαι πραγματικά μπουχτισμένη, το εγκαταλείπεις, δεν υπάρχει τί­ποτε άλλο να κάνεις! Ακόμη και η προσπάθεια να το εγκαταλείψεις, δείχνει ότι εξακολουθείς να είσαι προσκολλημένη. Μιλάει κανείς για αλλαγή, αλλά δεν θέλει πραγματικά να αλλάξει.

Πώς το πληγωμένο παιδί μέσα μας μολύνει τη ζωή μας

«Πιστεύω ότι αυτό το παραμελημένο, πληγωμένο μέσα παιδί του παρελθόντος είναι η μεγαλύτερη πηγή της ανθρώπινης δυστυχίας. Μέχρι να διεκδικήσουμε και να προασπίσουμε εκείνο το παιδί, αυτό θα συνεχίσει να κάνει εκδραμάτιση και να μολύνει την ενήλικη ζωή μας». 

Bradshaw

Πολλά άτομα ενηλικιώνονται έχοντας μέσα τους ένα θυμωμένο και πληγωμένο παιδί, το οποίο χωρίς αιτία και ασυνείδητα μολύνει την ενήλικη συμπεριφορά του ατόμου. Για να γίνει κατανοητό πώς μας επηρεάζει το πληγωμένο μέσα μας παιδί θα πρέπει να δούμε τα βασικά χαρακτηριστικά με τα οποία εκφράζεται και επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη ζωή μας.

Σαρακοστή, προετοιμασία για την Αναγέννηση του Εαυτού

Σαράντα μέρες πριν το Πάσχα, της μεγαλύτερης γιορτής της χριστιανοσύνης γιατί συμβολίζει τον Θάνατο και την Αναγέννηση του Κυρίου...
Ανεξάρτητα όμως που και τι πιστεύει ο καθένας μας αυτές τις μέρες της Σαρακοστής, δίνεται σε όλους μας η ευκαιρία να προετοιμαστούμε για τον θάνατο και την αναγέννηση του εαυτού μας συμβολικά και να απελευθερώσουμε το σώμα, το νου και την ψυχή μας από όλα αυτά που μας περιορίζουν και μας κρατάνε φυλακισμένους σε παλιές πεποιθήσεις και στερεότυπα.
Αν ζητάτε την αλλαγή, τώρα είναι η ευκαιρία να αρχίσετε με συνειδητά βήματα την μεταμόρφωση σας.

¨Ουδείς αναμάρτητος¨ απέναντι στον Εαυτό του

Καθημερινά ο καθένας από εμάς κινείται με τέτοιο τρόπο στη ζωή του που μπορεί συνειδητά ή ασυνείδητα να «πέφτει¨ σε κάποια ¨παραπτώματα¨ που φέρνουν σε δύσκολη θέση όχι μόνο τους γύρω του αλλά και τον ίδιο. Αυτά τον εμποδίζουν να ζει μια εξελιγμένη ζωή, μια ευδαιμονική ζωή και τον κρατάνε δέσμιο σε μια δυστυχισμένη ζωή.

Τα 5 κυριότερα  ¨παραπτώματα¨ που μπορεί να κάνει κάποιος για να έχει μια δυστυχισμένη ζωή είναι:

1. Να  αισθάνεται ένοχος

Να νιώθει ενοχές για ότι μπορεί να του δώσει χαρά στη ζωή έχοντας σαν πεποίθηση βαθιά ριζωμένη μέσα του ότι δεν αξίζει τη χαρά, δεν αξίζει την αγάπη. Και γι΄ αυτό το λόγο δεν αρκείται μόνο στο να κουβαλά τις δικές του ενοχές αλλά παίρνει και την ευθύνη των πράξεων των άλλων γύρω του πολλαπλασιάζοντας το φορτίο των ενοχών του  

Γιατί ήρθες στον κόσμο αυτόν;

Ανακάλυψε τον σκοπό σου
.

Μερικά πρωινά αισθάνεσαι ότι υπάρχει κάτι βαθύτερο που θα μπορούσες να είσαι μέρος του. Νιώθεις την έλξη προς κάτι, αλλά δεν μπορείς να το βρεις και να το υλοποιήσεις. Θυμάσαι ιστορίες από συγγραφείς ή μουσικούς που έχουν αισθανθεί το κάλεσμα νωρίς στη ζωή. Βαθιά μέσα σου επιθυμείς να είχες και εσύ αυτό το “χάρισμα” της συνειδητοποίησης του λόγου της ύπαρξής σου. Υπάρχει τρόπος να αποκαλυφθεί;

Όπως ένας γλύπτης σμιλεύει το έργο του και σιγά, σιγά παίρνει μορφή έτσι και εσύ δεν έχεις παρά να σκάψεις για να αποκαλύψεις το αριστούργημα. Σκοπός της ζωής σου είναι αυτό το αριστούργημα που απλά περιμένει κάτω από την επιφάνεια να απελευθερωθεί.

Η τέχνη της ενδοσκόπησης

Ο πιο γρήγορος τρόπος για την αποκάλυψη του σκοπού της ζωής σας είναι μέσα από την τέχνη της ενδοσκόπησης. Η κατάδυση στα βαθύτερα αποστάγματα του εαυτού προϋποθέτει να συναρμολογήσετε τα κομμάτια του παζλ με τίτλο: «Ο σκοπός της ζωής μου». Σκεφτείτε το σκοπό της ζωής σας ως μια χρυσή κλωστή. Για κάποιους το νήμα παίρνει τη μορφή μιας συγκεκριμένης καριέρας, ενώ για άλλους μοιάζει με έναν τρόπο ύπαρξης ή έκφρασης.

Ζώντας την Εβδομάδα των Παθών

Όταν πνιγόμαστε μέσα στις ανάγκες και τα πρέπει χωρίς να αντιδράμε αναζητώντας την αφύπνιση τότε γινόμαστε ο Πόντιος Πιλάτος προδίδοντας τον εαυτό μας...

Όταν δεν χαρίζουμε τα ταλέντα μας στους άλλους αλλά φοβούμενοι να δείξουμε την αξία μας, να μοιραστούμε την ψυχή μας, τα κρύβουμε μέσα σε ένα σκοτεινό και μουχλιασμένο ντουλάπι τότε γινόμαστε ο Ιουδαίος που έσωσε τον Βαραββά. Σκοτώνουμε με αυτόν τον τρόπο τον Ανώτερο Εαυτό μας επιτρέποντας να επικρατήσει ο φόβος και το σκοτάδι... 

Όταν φοβόμαστε την μαλακότητα που προσφέρει το άγγιγμα και η αγκαλιά αλλά και την απαλή αλλαγή που φέρνει η Αγάπη τότε γινόμαστε ο Ιούδας του εαυτού μας...

Ελευθερία ή Θάνατος

Πόσες φορές χρειάζεται να φωνάξεις ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ; 

Ελευθερία ή Θάνατος φώναζαν οι πρόγονοι μας και πολέμησαν για τις αξίες τους τα ιδανικά και τα πιστεύω τους. Πολέμησαν γιατί ήθελαν να αναπνέουν ελεύθερα χωρίς κανένα δυνάστη πάνω από το κεφάλι τους ...

Πολλοί θυσίασαν τότε τη ζωή τους για να αναπνέουν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους μόνο τον αέρα της ελευθερίας....

Και σήμερα φόβος και ανελευθερία μολύνουν την ατμόσφαιρα και ο αέρας που αναπνέουμε μυρίζει θάνατο. Κι εσύ πιστεύεις ότι φταίνε οι άλλοι. Οι πολιτικοί, οι Γερμανοί, η τρόικα... πάντα φταίει κάποιος άλλος...

Κανένας δεν μπορεί να διαφεντέψει κανέναν αν αυτός δεν είναι ήδη σκυμμένος. Αν δεν έχει χαμηλώσει ήδη το κεφάλι στο χώμα...