Η αγκαλιά είναι η μήτρα των πάντων

Η ΑΓΚΑΛΙΑ δεν είναι απλά το άνοιγμα των χεριών, είναι μια αυθόρμητη κίνηση της ψυχής, είναι ο τρόπος της να αγγίξει και να αγγιχτεί από μια άλλη ψυχή

Η Αγκαλιά δεν είναι μία κίνηση του σώματος. Είναι μία κίνηση της ψυχής, που αγκαλιάζει τα σώματα. Το σώμα εκείνου που την προσφέρει κι εκείνου που τη λαμβάνει.

Η αγκαλιά είναι η μήτρα των πάντων. Είναι η προτύπωση της πρωτογενούς Πηγής της Ζωής για ό,τι υπάρχει και ανασαίνει.

Είναι η ανταλλαγή της Αρσενικής με τη Θηλυκή Αρχή και της αρσενικής γραμμής της ζωής με τη θηλυκή.

Είναι η στιγμή της συνάντησης του ανθρώπου με τον Ανώτερο του Εαυτό. Είναι η στιγμή που ενώνονται οι Διαστάσεις και σταματάει ο γήινος χρόνος.

Η αξία της αγκαλιάς

Η ΑΓΚΑΛΙΑ δεν είναι απλά το άνοιγμα των χεριών,  είναι μια αυθόρμητη κίνηση της ψυχής, είναι ο τρόπος της να αγγίξει και να αγγιχτεί από μια άλλη ψυχή!

Η Αγκαλιά δεν είναι μία κίνηση του σώματος. Είναι μία κίνηση της ψυχής, που αγκαλιάζει τα σώματα. Το σώμα εκείνου που την προσφέρει κι εκείνου που τη λαμβάνει. Η αγκαλιά είναι η μήτρα των πάντων. Είναι η προτύπωση της πρωτογενούς Πηγής της Ζωής για ό,τι υπάρχει και ανασαίνει.

Βρείτε μια αγκαλιά, χωθείτε μέσα και κακομάθετε τον εαυτό σας

Όλοι μας κουβαλάμε δισάκια.

Βρείτε μια αγκαλιά, χωθείτε μέσα και κακομάθετε τον εαυτό σας!

Και να γελάτε δυνατά για να γίνονται αυτά ελαφρύτερα!

Να ρισκάρετε, για να φύγουν γρήγορα!

Ζείτε τις στιγμές σας... πριν αυτές τελειώσουν!

"αγνωστος"

Η τρυφερότητα είναι η πιο ταπεινή μορφή αγάπης.

Η τρυφερότητα είναι η πιο ταπεινή μορφή αγάπης. 

Είναι το είδος της αγάπης που δεν εμφανίζεται στις γραφές ή στα ευαγγέλια, κανένας δεν ορκίζεται σ’ αυτήν, κανείς δεν την παραθέτει. 

Δεν έχει ειδικά εμβλήματα ή σύμβολα. 

Δεν οδηγεί σε εγκληματικές πράξεις, ούτε προκαλεί φθόνο. Εμφανίζεται όποτε κοιτάζουμε από κοντά και με προσοχή μια άλλη ύπαρξη, κάτι που δεν είναι ο «εαυτός» μας.

Η τρυφερότητα είναι αυθόρμητη και ανιδιοτελής· 

Υπερβαίνει κατά πολύ τη συγγενή της ενσυναίσθηση. Αντιθέτως, είναι το συνειδητό, αν και ίσως ελαφρώς μελαγχολικό, μοίρασμα του κοινού πεπρωμένου.

Αν η Αγάπη ξεχειλίζει από την καρδιά σου τότε δεν μπορείς να αποφεύγεις το άγγιγμα. Είναι αδύνατον!!

Υπάρχουν κάποιοι που λανθασμένα πιστεύουν πως ό,τι είναι πνευματικό δεν έχει καμία σχέση με το σώμα και υποστηρίζουν πως αν θέλεις να περάσεις την πύλη της πνευματικότητας τότε πρέπει να απαρνηθείς αυτόν τον κόσμο, τον υλικό. Ξεχνάμε όμως όλοι αυτοί, ότι το σώμα μας είναι το εξωτερικό περίβλημα του αθανάτου Πνεύματός μας και ότι όσο αρνιόμαστε την περιφέρεια μας δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βρούμε και να αγγίξουμε το κέντρο μας. 

Ο  Osho έλεγε ότι το κέντρο μας, το Είναι μας, δεν είναι ενάντια στο σώμα μας γιατί δεν μπορεί να επι­βιώσει χωρίς αυτό ούτε για μια στιγμή. Το σώμα είναι η τροφή του.

"Αγκαλιάζοντας την Αγάπη"

Μόνο ένα άγγιγμα με αγάπη φτάνει για να φέρει στα χείλη ένα πλατύ χαμόγελο και μια αγκαλιά γεμάτη αγάπη να θεραπεύσει την ψυχή...

Η Καρδιά μας, είναι η πηγή της Αγάπης και είναι φτιαγμένη με τέτοιον τρόπο ώστε να εκφράζει την ομορφιά, τη συμπόνια και τη συγχώρεση, τις ύψιστες μορφές της αγάπης. Τα χέρια μας όσο περίεργο κι αν φαίνεται είναι η προέκταση της καρδιάς μας και το άγγιγμα είναι μια λειτουργία αγάπης. 

Δυστυχώς μέσα στο πέρασμα του χρόνου οι άνθρωποι έχουμε ξεχάσει πώς να αγγίζουμε, πού να αγγίζουμε, πόσο βαθιά να αγγίζουμε. Έχουμε ξεχάσει να αγγίζουμε γενικώς και δεν επιτρέπουμε και στους άλλους να μας αγγίξουν. Είμαστε δειλοί με το άγγιγμα γιατί σταματήσαμε να το αισθανόμαστε και αρχίσαμε να το σκεφτόμαστε. Δώσαμε σε αυτήν την όμορφη λέξη ένα σεξουαλικό χρώμα και από τότε το φοβηθήκαμε και αποστασιοποιηθήκαμε από το άγγιγμα αφήνοντας το σώμα να διψάει για μια καθαρή, ανθρώπινη, σωματική επαφή.

Η αγκαλιά αν ήταν χρώμα, θα ήταν το δικό σου αγαπημένο

Αν και γένους θηλυκού, η αγκαλιά δεν έχει φύλο. Όλοι τη χρειάζονται, ο καθένας μπορεί να την προσφέρει... 

Ψιθυρίζει και στους δύο τα ίδια λόγια.

Αν ήταν χρώμα, θα ήταν το δικό σου αγαπημένο· γιατί καμιά αγκαλιά δεν είναι ίδια. Κάθε μία είναι ξεχωριστή και μοναδική, σχεδιασμένη για σένα.

Δεν έχει φωνή κι όμως ηχεί σαν την πιο δυνατή χαρμόσυνη καμπάνα. Δεν έχει λέξεις κι όμως απ’ αυτήν θα ακούσεις τις ομορφότερες κουβέντες. 

Αν είχε πάλι άρωμα, θα ήταν αυτό της παιδικής ασφάλειας κι ανεμελιάς, κάτι σαν βανίλια-καραμέλα. Γλυκό και δυνατό!