Οι ενοχές δεν αφήνουν την ψυχή σου να αναπνεύσει

Ισως σήμερα, κάτι μέσα σου άρχισε να αλλάζει. Ίσως δειλά στην αρχή — σαν ψίθυρος που μπαίνει σιγά-σιγά σε λέξεις. Ίσως όχι ξεκάθαρα ακόμα — αλλά αληθινά. Άρχισες να ακούς τη δική σου φωνή. Όχι αυτή που έμαθες να υιοθετείς για να μην ενοχλείς, αλλά τη δική σου. Εκείνη που ήταν πάντα εκεί, περιμένοντας να την ακούσεις.

Μην τη φοβάσαι.

Η φωνή σου δεν είναι απειλή. Είναι παρουσία.

Η δύναμή σου, όταν συνοδεύεται από σεβασμό, από ενσυναίσθηση, από επίγνωση, δεν πληγώνει. Θεραπεύει. Δεν περιορίζει. Ελευθερώνει.

Γνωρίζοντας την ντροπή μας ενισχύουμε την Αυτοαγάπη και την Αυτοπεποίθηση μας

Το συναίσθημα της ντροπής αποτελεί ένα αρκετά περίπλοκο και διαβρωτικό συναίσθημα. Αυτός  που ντρέπεται, καταστέλλει την επιθυμία του να εκφράσει τα συναισθήματα του γιατί φοβάται ότι θα ρεζιλευτεί περιορίζοντας με αυτόν τον τρόπο την ικανότητα του να αισθανθεί  ελεύθερο και χαρούμενο για αυτό που πραγματικά είναι. 

Το αίσθημα της ντροπής δεν καταπιέζει μόνο τις επιθυμίες αλλά και τα αρνητικά συναισθήματα όπως είναι ο φόβος, η λύπη, η ανησυχία, στερώντας στον άνθρωπο που ντρέπεται την δυνατότητα να αποφορτιστεί συναισθηματικά. Ζει λοιπόν, σε μια καθημερινότητα όπου επικρατεί έντονο άγχος το οποίο πηγάζει από τον έντονο φόβο της απόρριψης από τους άλλους.

ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΩΤΗΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΣΩΣΕΙ...

Πως περιμένεις να σε καλέσει η Ζωή, η Αγάπη όταν έχεις κατεβάσει το ακουστικό σου κι έχεις αποσυρθεί στις σκοτεινές χαράδρες του Δεν…

Δεν θέλω, δεν μπορώ, δεν αξίζω… Δεν, δεν, δεν όλες οι αρνητικές νότες της ζωής έξυπνα δεμένες μεταξύ τους που δημιουργούν όχι μια όμορφη αλλά μια αρνητική συμφωνία ζωής που φαλτσάρει στ΄ αυτιά σου και συρρικνώνει τις ανάσες σου…

Παγώνει και ακινητοποιείται εξαιτίας της το σώμα σου και σε βάζει σε μια μόνιμη αναμονή. Γίνεσαι με τη σειρά σου η ωραία κοιμωμένη ή για να είμαι πιο ακριβής η ωραία παγωμένη κοιμωμένη της ζωής... ο ωραίος μαρμαρωμένος βασιλιάς…

Να χαίρεσαι και να χαμογελάς όταν δεν μοιάζεις με τους πολλούς

Όταν έρθει ο καιρός που θα νιώσεις τη μοναξιά να βαραίνει τα βήματά σου και να πλακώνει το στήθος σου…

Όταν εξακολουθείς να νιώθεις μόνος ακόμα κι όταν περιτριγυρίζεσαι από μια πληθώρα ανθρώπων…

Όταν νιώσεις ότι κανένας δεν σε καταλαβαίνει…

Όταν ακόμα κι εσύ ο ίδιος νιώσεις ότι δεν μπορείς να καταλάβεις τον εαυτό σου… όταν νιώσεις μπερδεμένος… όταν δεν ξέρεις τι θες… δεν ξέρεις που να ψάξεις… που να στραφείς…

Όταν έχει εξαφανιστεί η χαρά από τη ζωή σου, το γέλιο βγαίνει ξεκούρδιστο και ξεχαρβαλωμένο από τα χείλη σου κι εσύ χάνεσαι στη θάλασσα της λύπης…

Βιωματική εμπειρία: Αν νιώθεις κι εσύ την εσωτερική ακινησία μην νομίζεις ότι είσαι μόνος/η…

Από πολύ μικρή είχα να επιλέξω ανάμεσα στο θυμό και τη θλίψη για να επιβιώσω και επέλεξα τον θυμό.

Βλέπεις η εγκατάλειψη κτύπησε την πόρτα της καρδιάς μου στα πρώτα μου βήματα… όχι ότι στην πραγματικότητα με εγκατέλειψε κάποιος, απλά έτσι βίωνα την αναγκαστική απουσία του μπαμπά μου από το σπίτι.

Και ο θυμός, με άρπαξε βάναυσα και με πέρασε από συμπληγάδες…

Μου έδωσε την όψη της δυνατής και τον τσαμπουκά του ατρόμητου άνθρωπου. Έκανε τη φωνή μου να ακούγεται ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα… και καθώς μεγάλωνα, μεγάλωνε μέσα μου και η απόσταση με την κάρδια μου και μέρα με τη μέρα εξαφανιζόταν η αγάπη για τον ευαίσθητο εαυτό μου …

Ώσπου έφτασε η στιγμή που δεν μπορούσα να μου κρυφτώ άλλο και ένιωθα ότι κάτι έπρεπε να κάνω για μένα, γιατί μια ταφόπλακα που έγραφε το όνομά μου και καραδοκούσε για να με σκεπάσει, πλησίαζε επικίνδυνα…

Αγαπάς το σώμα σου; Αγαπάς τον εαυτό σου;

Το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να προσφέρεις στον εαυτό σου και τους άλλους ανθρώπους είναι να επιτρέψεις στην πλήρη έκφρασή σου να εκδηλωθεί.

Είναι τόσο μοναδικά πολύτιμο το να είσαι ολοκληρωτικά παρών. Να έχεις πλήρη παρουσία στο σώμα σου…

Αυτός είναι ο τρόπος για να επιτρέψεις να σε πλημμυρήσει η δύναμη της Μάνας Γης. Για να ακούσεις την ψυχή σου να τραγουδά με ιερότητα το τραγούδι Της που αναδύεται μέσα από τα βάθη σου…

Το σώμα σου ξέρει το δρόμο για την αληθινή ζωή και αν αφεθείς και το ακολουθήσεις, αν παραδοθείς στο μυσταγωγικό του κάλεσμα που έρχεται από το γόνιμο σκοτάδι του βυθού σου, τότε θα επιτρέψεις να ξυπνήσει μέσα σου ολοκληρωτικά η δύναμη της δημιουργίας και συνειδητά θα σύρεις τον χορό της Ύπαρξης γιορτάζοντας την Ζωή σου…