Ένας άνθρωπος που δεν έχει ισορροπίες στη ζωή του, που δεν έχει ανακαλύψει τον εαυτό του και βιώνει δυστυχία στην καθημερινότητά του, αν ψάξει να βρει την ευτυχία μέσα στον έρωτα, τότε θα βιώσει διπλά τη δυστυχία. Θα βρει κάποιον που θα ψάχνει κι αυτός κάποιον άλλον για να του δώσει χαρά, ευτυχία. Και όταν δυο δυστυχίες συναντιούνται, δεν μπορούν να μεταμορφωθούν σε ευτυχία.
Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν μια διπλή δυστυχία.
Μόνο ο άνθρωπος που είναι απελευθερωμένος από το παρελθόν του, που έχει ανακτήσει τις ισορροπίες στη ζωή του και νιώθει ευτυχία, μπορεί να μπει μέσα στον έρωτα μετατρέποντας την ευτυχία του σε ευδαιμονία.
Αυτό που μας εμποδίζει να νιώσουμε ευτυχία είναι ότι προσπαθούμε να μην πονέσουμε έχοντας την ψευδαίσθηση ότι οι πληγές μας δεν υπάρχουν. Ακριβώς σαν τη στρουθοκάμηλο κρύβουμε το κεφάλι και πιστεύουμε πως ό,τι δεν βλέπουμε, δεν υπάρχει και ότι και οι άλλοι δεν μπορούν να δουν πάνω μας, μέσα μας, αυτό που εμείς αποφεύγουμε να αντικρύσουμε.





