.jpeg)
Μερικές φορές επιστρέφει για να νιώσεις θλίψη, ήττα, δυσπιστία, σκοτάδι.
Σε αυτό το συναίσθημα που εμφανίζεται δεν είναι η στιγμή να του αντιταχθείς, αλλά ένας ιερός χώρος όπου σου προσφέρει μια βαθιά ακρόαση.
Η ζωή συμβαίνει, τα πράγματα αλλάζουν, οι καταστάσεις αλλάζουν, οι προκλήσεις εμφανίζονται στην πόρτα σου.
Όλοι οι άνθρωποι αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στο να μείνουν προσκολλημένοι σε κάτι ή να το εγκαταλείψουν. Συνήθως μένουμε προσκολλημένοι στα όνειρά μας, στις ελπίδες μας, στον τρόπο που ζούμε και τη φιλοσοφία που έχουμε για τη ζωή. Όμως μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν ίχνη του Εγώ που τις περισσότερες φορές δεν τα αντιλαμβανόμαστε.
Όταν πρόκειται για κάποια μάχη, η παράδοση συμβαίνει μόνο μία φορά, στο τέλος της. Η παράδοση στο πνευματικό μονοπάτι συμβαίνει ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να παίρνει τέλος. Για τον λόγο αυτό, η παρακολούθηση και η προσμονή δεν είναι παθητικές πράξεις. Δεν είναι ασκήσεις υπομονής ή ένα είδος προλόγου προτού ξεκινήσει το κυρίως γεγονός.
Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε οτι αν σταματήσει να υπάρχει κακία, πείνα, πόνος και πόλεμος στον κόσμο και επικρατήσει η γαλήνη, η ειρήνη και η αγάπη τότε θα ανατείλουν μέρες χαράς και ευδαιμονίας για όλους μας. Και έχοντας αυτή τη σκέψη στο πίσω μέρος του μυαλού μας βλέπουμε τα πράγματα με λάθος οπτική γωνία και εστιάζουμε σε λανθασμένη κατεύθυνση.
Osho: Όλες οι ενοχές δεν είναι τίποτα άλλο από ένα παιχνίδι του εγώ, επειδή υπονοούν ότι έχεις εσύ τον έλεγχο όσων σου συμβαίνουν. Αν όμως δεν έχεις αποκρυσταλλωμένο εγώ, τότε είσαι σαν φτερό στον άνεμο. Πηγαίνεις όπου φυσάει ο άνεμος. Το φτερό δεν μπορεί να πει πως ήθελε να πάει νότια αλλά πήγε βόρεια και νιώθει ενοχές! Οτιδήποτε έχει συμβεί, δεν έγινε εξαιτίας σου, αλλά το έκαναν οι περιστάσεις. Νιώσε ταπεινά, άφησε τα δάκρυα να κυλήσουν, αλλά μη νιώθεις ενοχές. Τα δάκρυα θα ξεπλύνουν και θα καθαρίσουν την καρδιά σου. Παράτα το εγώ και χαλάρωσε. Αν γίνεις συνειδητός, τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Όταν είσαι συνειδητός, δεν μπορείς ποτέ να κάνεις πράγματα για τα οποία να νιώσεις ενοχές.
