Η κόλαση δημιουργείται επειδή περιμένετε τον παράδεισο

Αν αγαπάτε κάποιον πρέπει να καταλάβετε ότι το άτομο που αγαπάτε δεν είναι η σκιά σας, δεν είναι η αντανάκλασή σας στον καθρέφτη, έχει τη δική του ατομικότητα. 

Αν δεν έχετε αρκετά μεγάλη καρδιά ώστε να μπορεί να χωρέσει κάποιον που είναι διαφορετικός από εσάς, που μπορεί να έχει διαφορετικές ιδέες για διάφορα πράγματα, καλύτερα να μην μπαίνετε σε άσκοπο κόπο. Είναι καλύτερα να γίνετε μοναχός ή μοναχή. Γιατί να κάνετε τον κόπο; Γιατί να δημιουργήσετε μια κόλαση για εσάς και για τον άλλο;

Αλλά η κόλαση δημιουργείται επειδή περιμένετε τον παράδεισο. Σας λέω να δεχτείτε ότι η κατάσταση είναι η εξής: το άτομο θα είναι διαφορετικό. Δεν είστε εσείς ο αφέντης, ούτε το άλλο άτομο είναι ο αφέ­ντης· και οι δύο είναι απλά σύντροφοι που έχουν αποφασίσει, παρά τις διαφορές, να είναι μαζί. Και μάλιστα, οι διαφορές νοστιμεύουν την αγάπη σας.

Τάντρα: Σχέσεις και Αυτογνωσία

Μια διαλογιστική άσκηση όπου εκφράζοντας την Αλήθεια σας θα μπορέσετε να αποσαφηνίσετε μισοτελειωμένες καταστάσεις που μπορεί να εχετε με ανθρώπους που υπαρχουν στην ζωής σας.

Ακούστε το σχετικό podcast απο το καναλι μου στο youtube
https://www.youtube.com/watch?v=Lgij7BlgKoA

Κάθε σχέση είναι καθρέφτης που αποκαλύπτει την ταυτότητά μας

Ένας άνθρωπος που δεν έχει ισορροπίες στη ζωή του, που δεν έχει ανακαλύψει τον εαυτό του και βιώνει δυστυχία στην καθημερινότητά του, αν ψάξει να βρει την ευτυχία μέσα στον έρωτα, τότε θα βιώσει διπλά τη δυστυχία. Θα βρει κάποιον που θα ψάχνει κι αυτός κάποιον άλλον για να του δώσει χαρά, ευτυχία. Και όταν δυο δυστυχίες συναντιούνται, δεν μπορούν να μεταμορφωθούν σε ευτυχία.

Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν μια διπλή δυστυχία.

Μόνο ο άνθρωπος που είναι απελευθερωμένος από το παρελθόν του, που έχει ανακτήσει τις ισορροπίες στη ζωή του και νιώθει ευτυχία, μπορεί να μπει μέσα στον έρωτα μετατρέποντας την ευτυχία του σε ευδαιμονία.

Αυτό που μας εμποδίζει να νιώσουμε ευτυχία είναι ότι προσπαθούμε να μην πονέσουμε έχοντας την ψευδαίσθηση ότι οι πληγές μας δεν υπάρχουν. Ακριβώς σαν τη στρουθοκάμηλο κρύβουμε το κεφάλι και πιστεύουμε πως ό,τι δεν βλέπουμε, δεν υπάρχει και ότι και οι άλλοι δεν μπορούν να δουν πάνω μας, μέσα μας, αυτό που εμείς αποφεύγουμε να αντικρύσουμε.

Η Αξία της Ενέργειας της Σύνδεσης

Τι λείπει σήμερα; Η Σύνδεση!!

Η αυθεντική, άνευ όρων παρουσία...

Η ματιά που σε βλέπει αληθινά...
Η αγκαλιά που λέει «είσαι ασφαλής εδώ».

Το «σε περιμένω» που δεν βιάζεται.
Το «σε ακούω» που δεν χρειάζεται να απαντήσεις.

Η ανθρώπινη ψυχή διψά....
Όχι για διορθώσεις. Όχι για λύσεις.
Αλλά για τόπο. Για εκείνον τον ιερό χώρο που μπορεί να ξεκουραστεί, να μαλακώσει, να αφεθεί.

Αν θες να βρεις τον εαυτό σου χρειάζεται να καταστρέψεις το εγώ σου!

Παίρνουμε τους ανθρώπους σαν δεδομένα. Όταν πρόκειται για τη γυναίκα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Όταν πρόκειται για τον άντρα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Δεν υπάρχει πια περιπέτεια. Ο άλλος έχει γίνει ένα πράγμα, μία ευκολία. Ο άλλος έπαψε να είναι ένα μυστήριο για έρευνα. Ο άλλος έχει παλιώσει. Και μην ξεχνάς πως τα πάντα νεκρώνονται με τον καιρό. Στην περιφέρεια τα πράγματα παλιώνουν, αλλά το κέντρο είναι πάντα νέο. Στην περιφέρεια τίποτα δεν μένει νέο, επειδή κάθε λεπτό που περνά παλιώνει, τελματώνεται. Το κέντρο είναι πάντα νέο και φρέσκο. Η ψυχή σου δεν είναι παιδί ούτε νέος ούτε γέρος. Η ψυχή σου είναι απλώς αιώνια καινούργια. Δεν έχει ηλικία.

Αγαπώ δεν σημαίνει ότι γίνομαι ένα με τον άλλο.

Για να διαρκέσει μια σχέση, όχι μόνο χωρίς να μετατραπεί σε απολίθωμα, αλλά και για να συνεχίσει να είναι τόπος αμοιβαίας ανάπτυξης και πηγή ανανέωσης για τους δυο συντρόφους, χρειάζεται να παραμείνει υγιής, ρευστή και ταυτόχρονα στέρεα και ευλύγιστη. Πράγματι, σαν την καλαμιά, η ευλυγισία της αντιπροσωπεύει τη στερεότητά της.

Όταν λέμε σχέση εννοούμε (τουλάχιστον) δυο πρόσωπα. Ο δεσμός συνεπάγεται τη διαφορετικότητα. Και η διαφορετικότητα οδηγεί αναπόφευκτα στη σύγκρουση.

Η επικοινωνία και το μοίρασμα των συναισθημάτων είναι τα υποχρεωτικά συστατικά μιας υγιούς σχέσης. Οι ικανότητες να ακούμε, να μαθαίνουμε ο ένας τον άλλο, να λύνουμε τις διαμάχες, κάνουν την ποιότητα της σχέ­σης.

Ποια ανάγκη υπάρχει να κατανοήσεις το άλλο φύλο;

Αν απολαμβάνεις το να βρίσκεσαι μαζί με κάποιον, θα ήθελες να το απολαμβάνεις ολοένα και περισσότερο. Αν απολαμβάνεις την οικειότητα, θα ήθελες να εξερευνήσεις την οικειότητα ολοένα και περισσότερο. 

Υπάρχουν και εποχιακά λουλούδια. Μέσα σε έξι εβδομάδες βγαίνουν στον ήλιο, αλλά και μέσα σε έξι εβδομάδες φεύγουν για πάντα. Υπάρχουν λουλούδια που χρειάζονται μήνες για να ανθίσουν και υπάρχουν λουλούδια που χρειάζονται χρόνια για να ανθίσουν. 

Όσο περισσότερο χρόνο παίρνει, τόσο πιο βαθιά πηγαίνει. Πρέπει όμως να υπάρχει εμπιστοσύνη από μια καρδιά σε μια άλλη καρδιά.

Πότε μια σχέση έχει νόημα

Όταν εκφράζονται αλήθειες σε αυτήν κι ο ένας δεν λέει ψέματα στον άλλον.

Όταν υπάρχει εμπιστοσύνη στη σχέση, με την έννοια ότι νιώθουμε ασφάλεια και οι δυο να εκφραστούμε σε αυτήν. Ο ένας δεν προσπαθεί να ελέγξει τον άλλον, ούτε να του επιβληθεί, ούτε να απαιτήσει πράγματα για την προσωπική του ικανοποίηση.

Όταν δεσμευόμαστε και οι δυο με τα συναισθήματά μας και ο ένας με τον άλλον.

Όταν αναλαμβάνουμε τις προσδοκίες μας και κάνουμε τα πένθη μας για αυτό που δεν χρειάζεται να είμαστε, εκτιμώντας την αλήθεια μας. Αξιολογούμε την αλήθεια του ανθρώπου που επιλέγουμε και αυτό που εκτιμάμε είναι η ικανότητα και των δυο να είμαστε ουσιαστικά μαζί.

ΦΙΛΕ ΜΟΥ, ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΦΤΙΑΞΕΙΣ

Αντί να το κάνεις  αυτό ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΕ

Σε παρακαλώ, μην προσπαθείς να με διορθώσεις.

Δεν είμαι "χαλασμένη". Δεν σου ζήτησα λύσεις.

Όταν προσπαθείς να με διορθώσεις ενεργοποιείς, άθελά σου, βαθιά συναισθήματα αναξιοπρέπειας, ντροπής και αποτυχίας μέσα μου. 

Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.

Νιώθω σαν να πρέπει να αλλάξω για να σε ευχαριστήσω. Να μεταμορφωθώ απλά για να πάρω μακριά το άγχος σου. Να θεραπευτώ για να σταματήσω την αντίστασή σου όπως είμαι.

Ξέρω ότι δεν μπορώ να το κάνω αυτό, αυτήν την στιγμή. Με φέρνεις σε δύσκολη θέση. Νιώθω τόσο αδύναμη.

Μην ξεχνάς, Ζωή είναι ό,τι δημιουργούμε…

Καθετί που γίνεται στη ζωή μας, για κάποιο λόγο γίνεται. Κάτι θέλει να μας πει που χρειάζεται να το ακούσουμε. Να νιώσουμε το νόημά του. Έρχεται ως δώρο και ως δώρο πρέπει να το δούμε. Κάπου θέλουμε να πάμε μαζί με αυτό. Νιώθοντας το νόημά του, αξιοποιούμε το συμβολισμό του.

Αυτό που μας κάνει να μην αφουγκραζόμαστε το μήνυμά του είναι γιατί φοβόμαστε ότι ήρθε ως απειλή. Το μικρό παιδί μέσα μας περιμένει την τιμωρία, νομίζοντας πως είναι αυτή που του αξίζει.

Ο θάνατος ενός αγαπημένου ζώου, για παράδειγμα, αν νιώσουμε το μήνυμα που μας φέρνει, σημαίνει ότι κάτι πρέπει να αποχωριστούμε, κάτι οικείο και αγαπημένο που ήρθε στη ζωή μας ως ευλογία, όπου όμως ανήκει στο παρελθόν, ενώ το παρόν μας είναι γεμάτο από παρουσία συναισθημάτων.

Στον έρωτα, μπορούμε να εκφράσουμε τον πόνο μας και να μεταμορφωθούμε, χωρίς να χάσουμε τον έρωτα.

Κάθε φορά που ερωτευόμαστε, ερωτευόμαστε τη ζωή. 

Γινόμαστε δημιουργικοί, ζωντανεύουμε και ενθουσιαζόμαστε με τις άπειρες δυνατότητες που βλέπουμε να ανοίγονται μπροστά μας. 
Πετάμε! Γινόμαστε Ουράνιοι Χορευτές!

🦋Ο έρωτας μας εμπνέει να συνδημιουργήσουμε με μια ζωή που μοιάζει με έργο τέχνης. 

Ο έρωτας μας εμπνέει να παρασύρουμε, να υπηρετήσουμε, να γοητεύσουμε, να προκαλέσουμε, να καταπλήξουμε και να μαγέψουμε όχι μόνο στην κρεβατοκάμαρα, αλλά κάθε στιγμή.

Η επόμενη αγάπη είναι η καλύτερη λένε και δεν το λένε τυχαία.

Αγάπησες... Έδωσες την ψυχή σου…
Έκανες όνειρα… Προδόθηκες... Μάτωσες…
Πόνεσες… έκλαψες… Ε! Και;

Η πρώτη φορά είναι ή η τελευταία;

Γιατί κάνεις σαν να μην πρόκειται να ξαναγαπήσεις;

Σαν να μην πρόκειται να ξανανιώσεις το ξεσηκωτικό καρδιοχτύπι της καρδιάς σου;

Ο θεός του έρωτα πάντα θα είναι δίπλα σου και πάντα θα περιμένει την ευκαιρία να σε ξελογιάσει με τα τερτίπια του. Αρκεί να το θες. Αρκεί να είσαι ανοικτός να τα ζήσεις…

Αυτοί που αγαπιούνται μεταξύ τους, ενισχύουν τα αισθήματα ο ένας του άλλου ό,τι κι αν συμβαίνει.

Όταν συναναστρέφεστε με έναν άνθρωπο όλο το 24ωρο, με άνδρα ή γυναίκα, μαθαίνετε όλα τα ελαττώματά τους, όλα τα καλά και τα στραβά, όλα τα όμορφα και τα άσχημα, όλα που μοιάζουν με τις ακτίνες του ήλιου και όλα που μοιάζουν με τη μαύρη νύχτα. Μαθαίνετε τον άνθρωπο στο σύνολό του. 

Η αγάπη είναι αρκετά δυνατή για να παραμείνει αγάπη, ακόμη και με την γνώση όλων των ελαττωμάτων, περιορισμών, αδυναμιών, στις οποίες είναι ευάλωτη η ανθρώπινη φύση. 

Αγάπη σημαίνει να αγαπάς ασχέτως της πραγματικότητας. Ναι, η πραγματικότητα έχει τα ελαττώματά της, αλλά τα ελαττώματα αυτά είναι η πρόκληση για την ανάπτυξη. Το κάθε ελάττωμα είναι η πρόκληση της μεταμόρφωσής του.

Αν θέλεις μια υγιή σχέση με τον σύντροφο σου οφείλεις να έχεις μια υγιή σχέση με τον εαυτό σου

Όλοι οι άντρες φοβούνται τις γυναίκες και όλες οι γυναίκες φοβούνται τους άντρες κι ο φόβος αυτός δεν είναι ένα φαινόμενο προσωπικό αλλά παγκόσμιο, σχεδόν συμπαντικό. Αυτό συμβαίνει γιατί και οι άντρες και οι γυναίκες φοβούνται τον Έρωτα. Φοβούνται μην χάσουν τον εαυτό τους μέσα στον έρωτα. Μην γίνουν κάτι άλλο από αυτό που “πιστεύουν”  ότι είναι.

0 έρωτας απαιτεί οι δυο σύντροφοι να παραδοθούν ο ένας στον άλλον. Να βγάλουν τη στολή του Εγώ, να σκοτώσουν την προσωπικότητα τους και να παρουσιαστούν γυμνοί ο ένας στον άλλον μόνο με την αλήθεια τους. Τον αληθινό εαυτό τους.

Μα πώς να συμβεί αυτό όταν οι περισσότεροι από εμάς φοβούνται τον εαυτό τους; Φοβούνται να αντικρύσουν την αλήθεια τους γιατί, κάνοντας το αυτό, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να γκρεμιστούν εκείνα που με πολύ κόπο και πολύ μυαλό έχτιζαν όλα αυτά τα χρόνια. 

Όταν ερωτεύονται δύο άνθρωποι ένας νέος εαυτός αναδύεται από μέσα τους, που αγωνιούσε να φανερωθεί, αλλά δεν τον άφηναν οι ανασφάλειες τους.

Όταν ερωτεύεται ένα ζευγάρι, ένας πίδακας ζωής αναβλύζει μέσα τους, από τον οποίο  αντλούν τη ζωή που προσμένουν. Ξεδιψούν από την πηγή κι όχι από το πρόσωπο του έρωτά τους. Διατηρούν αυτήν την πηγή ανεξάντλητη με το μεράκι τους και την αμοιβαία τους συμβολή. Γίνονται μια κοίτη που κουρνιάζουν το νερό του έρωτά τους και εκείνο συνεχίζει να κυλά γάργαρα, όσο η αμοιβαία τους προσπάθεια το βοηθά να εκτοξεύει δέσμες αγάπης. Ξεπροβοδίζει την επιθυμία του ο ένας στην επιθυμία του άλλου. Ακολουθούν το ερωτικό του κάλεσμα  και ντύνονται με το βελούδο του πόθου. Παραδίδονται σε ένα μαγευτικό ταξίδι μαζί και από την ένωση επέρχεται ένας εαυτός αναγεννημένος. Στο βλέμμα του ανθρώπου που αγαπούν και τους αγαπά, αναδημιουργούν τον εαυτό τους.

Ξέρεις γιατί στις μακροχρόνιες σχέσεις χάνεται η ερωτική φλόγα που υπάρχει στην αρχή;

Η σεξουαλικότητα της γυναίκας είναι ολοκληρωτική. Ολόκληρο το σώμα της δίνεται στην ερωτική πράξη κι αν δεν προηγηθεί το ερωτικό παιχνίδι μια γυναίκα ποτέ δεν θα μπει βαθιά στην επαφή. 
Αντίθετα ο άντρας συνήθως, δεν ενδιαφέρεται για τα προκαταρκτικά επειδή από φύση ο θετικός του πόλος (πέος) είναι πάντα έτοιμος. Προτιμά να διεισδύει στη γυναίκα αμέσως. Η σεξουαλικότητά του είναι περισσότερο τοπική. Όμως οι γυναίκες θέλουν να τις αγγίζουν οι εραστές τους σε όλο το σώμα και ειδικά στο στήθος (θετικός πόλος της γυναίκας). Να παίζουν και να αγαπήσουν το στήθος τους.

"Μήπως ψάχνεις την μαγεία μέσα στη σχέση σου;"

Μήπως νιώθεις ότι "κάτι" δεν πάει καλά στην ζωή σου και αυτό το "κάτι" επεκτείνεται και στην ερωτική σου ζωή; Μήπως αναρωτιέσαι τι φταίει; Ποιος φταίει; Φταις εσύ; Φταίει ο άλλος;

Αλήθεια, έχεις ακόμα επιθυμία να κάνεις έρωτα ή μήπως η ρουτίνα κάταπιε μαζί με την επιθυμία και τις ερωτικές σου ικανότητες; Ξέρεις τον τρόπο να συναντήσεις πάλι τον σεξουαλικό, τον εκστατικό εαυτό σου;

Άραγε έχεις ανακαλύψει την σεξουαλικότητά σου; Την έχεις αφήσει να απλωθεί σε κάθε κύτταρο του κορμιού σου; Έχεις ανακαλύψει πόσο ερωτικός άνθρωπος είσαι; Έχεις περπατήσει σε εκείνες τις ερωτικές διαδρομές όπου νιώθεις ότι σταματά ο χρόνος, ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός και ότι όλα είναι ένα; Ότι με κάποιο τρόπο ολοκληρώνεσαι μέσα σου;

Αν θες να βρεις τον εαυτό σου χρειάζεται να καταστρέψεις το εγώ σου!

Παίρνουμε τους ανθρώπους σαν δεδομένα. Όταν πρόκειται για τη γυναίκα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Όταν πρόκειται για τον άντρα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Δεν υπάρχει πια περιπέτεια. Ο άλλος έχει γίνει ένα πράγμα, μία ευκολία. Ο άλλος έπαψε να είναι ένα μυστήριο για έρευνα. Ο άλλος έχει παλιώσει. Και μην ξεχνάς πως τα πάντα νεκρώνονται με τον καιρό. Στην περιφέρεια τα πράγματα παλιώνουν, αλλά το κέντρο είναι πάντα νέο. Στην περιφέρεια τίποτα δεν μένει νέο, επειδή κάθε λεπτό που περνά παλιώνει, τελματώνεται. Το κέντρο είναι πάντα νέο και φρέσκο. Η ψυχή σου δεν είναι παιδί ούτε νέος ούτε γέρος. Η ψυχή σου είναι απλώς αιώνια καινούργια. Δεν έχει ηλικία.

Το σεξ γίνεται με όλους. Οι γνωριμίες γίνονται με όλους. Όχι όμως και η αγάπη.

Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του κόσμο, ένα σύνθετο μυστήριο, με ένα μεγάλο παρελθόν και ένα αιώνιο μέλλον. Στην αρχή, συναντιόνται στην περιφέρεια. Αν η σχέση γίνει στενή, αν βαθύνει περισσότερο, τότε σιγά, σιγά, τα δύο κέντρα θ’ αρχίσουν να συναντιόνται. Η συνάντηση των κέντρων λέγεται αγάπη. Η συνάντηση των περιφερειών είναι η γνωριμία. Το να αγγίζεις τον άλλο εξωτερικά, στα σύνορά του, αυτό είναι σχέση. Πολλές φορές, ονομάζετε την γνωριμία σας αγάπη, αλλά αυταπατάστε. Η γνωριμία δεν είναι αγάπη. Η αγάπη είναι πολύ σπάνια. 
Για να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, πρέπει να περάσεις ο ίδιος από μία επανάσταση, επειδή, αν θέλεις να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, θα πρέπει ν’ αφήσεις εκείνον τον άνθρωπο να φτάσει στο δικό σου κέντρο. Θα πρέπει να γίνεις ευάλωτος, απόλυτα ευάλωτος, ανοιχτός.

Τα 18 στάδια της σχέσης ανάμεσα σε έναν ναρκισσιστή και έναν ενσυναισθητικό

Ενσυναισθητικοί και ναρκισσιστές: Δύο πολύ διαφορετικοί τύποι ανθρώπων, κι όμως, οι ενσυναισθητικοί συχνά βρίσκονται παγιδευμένοι σε μια τέτοια σχέση. Οι ενσυναισθητικοί είναι άνθρωποι εξαιρετικά ευαίσθητοι με τον κόσμο και τα συναισθήματά του και μπορούν να εσωτερικεύσουν τις συναισθηματικές εμπειρίες άλλων, σαν να ήταν δικές τους.

Οι ναρκισσιστές, από την άλλη πλευρά, είναι άνθρωποι εξαιρετικά απορροφημένοι στον εαυτό τους και έχουν την τάση να χειραγωγούν τους άλλους ώστε να εξυπηρετούν τις δικές τους, εγωιστικές ανάγκες. Χρειάζονται να τους φροντίζουν και να τους θαυμάζουν. Οι λόγοι που ο ένας καταλήγει με τον άλλο είναι περίπλοκοι, αλλά συχνά σχετίζεται με το γεγονός ότι οι ναρκισσιστές είναι πληγωμένοι άνθρωποι που χρειάζονται την προσοχή των άλλων και οι ενσυναισθητικοί είναι κατευθείαν πρόθυμοι να βοηθήσουν.