Ασκήσεις ενδυνάμωσης της προσωπικής μας δύναμης

Υπάρχουν κάποιες διαλογιστικές ασκήσεις με τις οποίες, χρησιμοποιώντας την αναπνοή και τον οραματισμό, μπορούμε να αυξήσουμε την προσωπική μας δύναμη και να κάνουμε τον προσωπικό μας ήλιο να ακτινοβολεί. Μπορούμε να ενδυναμωθούμε τόσο ώστε κανένας να μην μπορεί να μας βάλει στο περιθώριο και κανένας να μην μπορεί να μας επιβάλλει να κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε. 

Ασκήσεις ενδυνάμωσης της προσωπικής μας δύναμης

(Από το βιβλίο της Margot Anand 

«Η Τέχνη της Καθημερινής Έκστασης»)

Άσκηση 1

Κλείστε τα μάτια, αναπνεύστε βαθιά και χαλαρώστε. Φανταστείτε έναν ήλιο που ακτινοβολεί φως και ενέργεια από το ηλιακό σας πλέγμα. Νιώστε ζεστά και φωτεινά σ’ αυτό το σημείο. 

Ο καλός λόγος είναι το αντίθετο της κατάρας. Όταν λες καλά λόγια ο πρώτος που ωφελείσαι είσαι Εσύ

Όταν «λέω καλά λόγια» στους άλλους, το μυαλό μου γεννά φωτεινές σκέψεις και η καρδιά μου καλλιεργεί ζεστά συναισθήματα. Έτσι ο πρώτος που ωφελείται είμαι εγώ!

Μου είναι αδύνατον να υπολογίσω τις επιπτώσεις που έχει αυτή η πρακτική στους άλλους· αλλά ακόμα κι αν αποδεικνυόταν ότι δεν έχει κάποιο όφελος για αυτούς (κάτι που διαψεύδεται από πολλές μελέτες – για παράδειγμα, σε σχέση με τη δύναμη της προσευχής από απόσταση), το αποτέλεσμα που έχει πάνω μου είναι πολύ πειστικό και αρκεί από μόνο του για να με παρακινήσει να συνεχίσω.

Σας καλώ λοιπόν να κάνετε σκόπιμα μια δοκιμή. Βγείτε από το σπίτι σας και κάντε μια βόλτα για δέκα λεπτά, με μοναδικό σκοπό να απευθύνετε σιωπηρά τα καλά σας λόγια σε κάθε άτομο που συναντάτε. Δοκιμάστε το και δείτε πώς θα αισθάνεστε όταν γυρίσετε.

Ρυπαίνεις τον κόσμο ή καθαρίζεις τη σαβούρα;

Η ρύπανση του πλανήτη δεν είναι παρά μια εξωτερική αντανάκλαση μιας εσωτε­ρικής ψυχικής ρύπανσης

Ρωτάς πώς μπορώ λοιπόν να ελευθερωθώ από το βάσανο της ασυνειδησίας; Κάνοντάς το συνειδητό. 

Παρατήρησε τους πολλούς τρόπους με τους οποίους η δυσφορία, η έλλειψη ικανοποίησης και η ένταση εμ­φανίζονται μέσα σου μέσα από τις περιττές κρίσεις, την αντίσταση σ' αυτό που υπάρχει και την άρνηση του Τώρα. Οτιδήποτε ασυνείδη­το διαλύεται όταν ρίχνεις πάνω του το λαμπερό φως της συνειδητότητας. Όταν ξέρεις πώς να διαλύεις τη συνηθισμένη ασυνειδησία, τότε το φως της παρουσίας σου ακτινοβολεί και σου είναι πολύ πιο εύκολο να αντιμετωπίζεις τη βαθιά ασυνειδησία όποτε αισθάνεσαι το βάρος της να σε τραβάει.

Αν δεν έχεις και λίγη τρέλα τι σόι άνθρωπος είσαι;

Αν δεν έχεις και λίγη τρέλα τι σόι άνθρωπος είσαι;

Αν το καρδιοχτύπι της καρδιάς σου δεν σε παρασύρει να τολμήσεις, να γευτείς, να νιώσεις, να ξεπεράσεις τον εαυτό σου… τι σόι άνθρωπος είσαι;

Αν δεν πηδάς με θάρρος στο άγνωστο χωρίς να σε νοιάζουν τα αποτελέσματα και τα παντοτινά συμβόλαια αγάπης… τι σόι άνθρωπος είσαι;

Αν δεν ξεχνάς τις δηθενιές και δεν αφήνεσαι να νιώσεις σαν παιδί που του ανακαλύπτεται ο κόσμος… τι σόι άνθρωπος είσαι;

Αν παρόλο τον πόνο και τις πληγές που σπαρταράνε μέσα σου δεν παρατάς τις συμβάσεις και τις εκπτώσεις… τι σόι άνθρωπος είσαι; 

Αν τα λόγια σου χτίζουν τις ψευδαισθήσεις σου… τι σόι άνθρωπος είσαι;

«Άμα φοβάσαι τη φωτιά με κάρβουνα γιατί παίζεις;»…

Μονολογώντας

Απόσπασμα από το βιβλίο της δέσποινας παλαμάρη 

"το φιλί της πεταλούδας"

Η Ηδονική σχέση με την θλίψη 

με τραβάει μακριά από τα συνηθισμένα μοτίβα 

μιας άδειας επαναλαμβανόμενης ζωής. 

Δεν υπάρχει κίνδυνος 

όσο το αδηφάγο τέρας της συνήθειας 

δεν ενώνεται, δεν γίνεται ένα με την θλίψη.

_

Οι άνθρωποι φοβούνται πάρα πολύ εκείνους που γνωρίζουν τον εαυτό τους.

Ο νους δεν είναι η πραγματικότητα... 
Ο νους δεν είναι η πραγματικότητα' είναι μια ψευδής ερμηνεία. Δεν είσαι ο νους, ποτέ δεν ήσουν, ποτέ δεν μπορείς να γίνεις. Αυτό είναι το πρόβλημα-έχεις ταυτιστεί με κάτι που δεν υπάρχει. Είσαι σαν τον ζητιάνο, που πιστεύει πως κατέχει βασίλειο. Ανησυχεί τόσο για το βασίλειο-πώς να το διαχειριστεί, πώς να το διοικήσει, πώς να σταματήσει την αναρχία. Δεν υπάρχει βασίλειο και όμως ανησυχεί.

Ο νους είναι σαν το πλήθος, οι σκέψεις είναι τα άτομα. Και επειδή οι σκέψεις υπάρχουν διαρκώς, νομίζεις ότι η διαδικασία είναι αληθινή. Πέταξε κάθε ξεχωριστή σκέψη και δεν θα μείνει τίποτα στο τέλος. Δεν υπάρχει κανένας τέτοιος νους, μόνο σκέψεις.