Ένας άνθρωπος που δεν έχει ισορροπίες στη ζωή του, που δεν έχει ανακαλύψει τον εαυτό του και βιώνει δυστυχία στην καθημερινότητά του, αν ψάξει να βρει την ευτυχία μέσα στον έρωτα, τότε θα βιώσει διπλά τη δυστυχία. Θα βρει κάποιον που θα ψάχνει κι αυτός κάποιον άλλον για να του δώσει χαρά, ευτυχία. Και όταν δυο δυστυχίες συναντιούνται, δεν μπορούν να μεταμορφωθούν σε ευτυχία.
Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν μια διπλή δυστυχία.
Μόνο ο άνθρωπος που είναι απελευθερωμένος από το παρελθόν του, που έχει ανακτήσει τις ισορροπίες στη ζωή του και νιώθει ευτυχία, μπορεί να μπει μέσα στον έρωτα μετατρέποντας την ευτυχία του σε ευδαιμονία.
Αυτό που μας εμποδίζει να νιώσουμε ευτυχία είναι ότι προσπαθούμε να μην πονέσουμε έχοντας την ψευδαίσθηση ότι οι πληγές μας δεν υπάρχουν. Ακριβώς σαν τη στρουθοκάμηλο κρύβουμε το κεφάλι και πιστεύουμε πως ό,τι δεν βλέπουμε, δεν υπάρχει και ότι και οι άλλοι δεν μπορούν να δουν πάνω μας, μέσα μας, αυτό που εμείς αποφεύγουμε να αντικρύσουμε.
Με αυτή την ψευδαίσθηση να κυριαρχεί, συνεχίζουμε να χτίζουμε τον περιοριστικό και "ασφαλή" κόσμο μας. Ελέγχουμε τις σκέψεις μας, τις πράξεις μας, τα αισθήματα μας, τις σχέσεις μας…
Αντίθετα, αυτό που μας επιτρέπει να πάρουμε το κλειδί της ευτυχίας στα χέρια μας είναι να έχουμε το θάρρος να αντικρύσουμε ό,τι μας πονά. Να δούμε μέσα στον καθέναν που συναναστρεφόμαστε τα κοινά μας σημεία, είτε μας αρέσουν είτε όχι. Να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε και να επιτρέψουμε στη θεϊκότητα της αγάπης να μας αγγίξει…
Κάθε σχέση είναι καθρέφτης που μας αποκαλύπτει την ταυτότητά μας.
Κάθε σχέση φέρνει στην επιφάνεια κάτι από τον κρυμμένο εαυτό μας, από την εσώτερη γη, που μέχρι τώρα μας ήταν άγνωστο.
Κανένας μας δεν είναι μόνο κακός ή μόνο καλός. Όλοι εχουμε, όλες τις ποιότητες μέσα μας.
Αν το καταφέρουμε αυτό, τότε θα μπορέσουμε να αγαπήσουμε και τον κάθε έναν και το κάθε τι που θα υπάρχει στη ζωή μας και η καρδιά μας θα ξεχειλίζει αγάπη!
Απόσπασμα από το πρώτο μου βιβλίο
"το φιλί της πεταλούδας"
namaste
despoina palamari
