Πώς το μυαλό κατασκευάζει μια ψευδή αίσθηση ελέγχου

Η ψευδαίσθηση της ελεύθερης βούλησης

Η έννοια της ελεύθερης βούλησης προκύπτει από μια θεμελιώδη εσφαλμένη ταύτιση με το μυαλό και το περιεχόμενό του. Το μυαλό, στη συνήθη τάση του να δημιουργεί αφηγήσεις, κατασκευάζει μια απατηλή αίσθηση συγγραφικής ικανότητας πάνω από σκέψεις και πράξεις. 

Λειτουργεί υπό την βαθιά ριζωμένη υπόθεση ότι υπάρχει ένας ανεξάρτητος στοχαστής πίσω από κάθε σκέψη, ένας πράττων πίσω από κάθε πράξη και ένας επιλεκτικός πίσω από κάθε απόφαση. Αυτή η υπόθεση, όταν δεν εξετάζεται, οδηγεί στην επίμονη αλλά λανθασμένη πεποίθηση ότι ένας αυτόνομος εαυτός ενορχηστρώνει τη ζωή.

Πώς ο Νους Κατασκευάζει την Ψευδαίσθηση της Ελεύθερης Βούλησης

Ο Αυτοαναφερόμενος Βρόχος της Σκέψης
Η σκέψη είναι αυτοαναφορική· προκύπτει και αμέσως προσκολλάται σε έναν υποτιθέμενο στοχαστή. Όταν εμφανίζεται μια σκέψη -όπως "θα πάω μια βόλτα"- το μυαλό αμέσως αποδίδει αυτό σε μια εσωτερική οντότητα, τον "εγώ" που υποτίθεται ότι πήρε την απόφαση. Ωστόσο, μετά από πιο προσεκτική εξέταση, η σκέψη απλά προέκυψε, απρόσκλητη, όπως κάθε άλλη αίσθηση ή αντίληψη. Η αίσθηση της ιδιοκτησίας πάνω από τις σκέψεις είναι δευτερεύουσα νοητική κατασκευή, που επιβάλλεται μετά το γεγονός.

Ο Rupert Spira λέει:
"Υποθέτουμε ότι ένας ξεχωριστός εαυτός είναι πίσω από τις σκέψεις μας, κάνοντας επιλογές, αλλά όταν ψάχνουμε για αυτόν τον εαυτό, βρίσκουμε μόνο σκέψεις, συναισθήματα και αντιλήψεις που προκύπτουν και υποχωρούν μέσα στην Επίγνωση. ”(Spira, R. «Η φύση της συνείδησης»)

Η ψευδαίσθηση της Χρονολογίας και της Αιτιότητας
Το μυαλό δημιουργεί μια αφηγηματική ακολουθία όπου τα γεγονότα φαίνεται να προκαλούνται από προηγούμενες προθέσεις. Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να σκεφτεί, "Επέλεξα να σηκώσω το χέρι μου, και ως εκ τούτου το χέρι μου κουνήθηκε ” Ωστόσο, νευροεπιστημονική έρευνα έδειξε ότι η δραστηριότητα του εγκεφάλου που σχετίζεται με την κίνηση ξεκινά πριν καταγραφεί η συνειδητή απόφαση κίνησης. Η απόφαση από μόνη της είναι απλώς η post hoc εξήγηση του μυαλού για κάτι που έχει ήδη συμβεί.

Ο Ramana Maharshi επισημαίνει:
«Οι πράξεις γίνονται μέσα από την ορμή των προηγούμενων τάσεων (βασανα), αλλά το εγώ τις διεκδικεί ως δικές του. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ανεξάρτητος ηθοποιός - μόνο ο Εαυτός, στον οποίο προκύπτουν όλες οι κινήσεις. ”(Maharshi, R. "Συζητήσεις με τη Σρι Ραμάνα Μαχάρσι")

Η Αίσθηση της Συνέχειας και η Σκέψη του "εγώ"
Το μυαλό διατηρεί μια απατηλή αίσθηση συνέχειας ενώνοντας μνήμες, σκέψεις και αισθήσεις στην αφήγηση ενός μοναδικού, διαρκούς εαυτού. Αυτή είναι η ρίζα της πίστης σε ένα «I» που επιμένει στο χρόνο και κάνει επιλογές. Ωστόσο, όταν παρατηρείται προσεκτικά, αυτό το "εγώ" είναι απλώς μια σκέψη - μια που προκύπτει κατά διαστήματα αλλά δεν έχει πραγματική, ανεξάρτητη ύπαρξη.

Η Nisargadatta Maharaj αναφέρει:
"Η ιδέα ότι επιλέγετε και αποφασίζετε είναι απλώς μια άλλη σκέψη μεταξύ πολλών. Ο πραγματικός εαυτός σου δεν δεσμεύεται από τη σκέψη, ούτε είναι ο στοχαστής των σκέψεων. ”(Maharaj, N. "Είμαι Αυτό")

Απελευθερώνοντας από την ψευδαίσθηση της ελεύθερης βούλησης
Μόλις διαπιστωθεί ότι οι σκέψεις προκύπτουν αυθόρμητα -χωρίς έναν ανεξάρτητο εαυτό να τις δημιουργεί- η ψευδαίσθηση της ελεύθερης βούλησης αρχίζει να διαλύεται. Αυτή η συνειδητοποίηση δεν έχει ως αποτέλεσμα μια μηδενιστική παθητικότητα, αλλά μάλλον μια βαθιά χαλάρωση στη φυσική ροή της ζωής. Οι αποφάσεις, οι ενέργειες και οι κινήσεις συνεχίζουν να συμβαίνουν, αλλά δεν επιβαρύνονται πλέον από το ψευδές βάρος του προσωπικού ελέγχου.

Η ζωή απλά ξεδιπλώνεται, αβίαστα και τέλεια, όπως έκανε πάντα.

Ο Zen Master Huang Po προσφέρει:
"Όλα τα φαινόμενα είναι κενά από αυτοσύνη. Το μυαλό κινείται σαν τον άνεμο, κι όμως δεν υπάρχει κίνηση. Όταν αυτό γίνει κατανοητό, όλη η προσπάθεια παύει, και ο νους ηρεμεί. ”(Huang Po, “Η διδασκαλία του Ζεν του Χουάνγκ Πο”)
Έτσι, παραδίδοντας την πίστη στην ελεύθερη βούληση, κανείς δεν χάνει τίποτα αληθινό - απλά παραιτείται από μια ψευδή αίσθηση ελέγχου που δεν υπήρχε ποτέ στην αρχή. Αυτό που μένει είναι μια βαθιά σαφήνεια: η αναγνώριση ότι η ζωή δεν συμβαίνει σε έναν ξεχωριστό εαυτό, αλλά αντίθετα συμβαίνει ως η αυθόρμητη, απεριόριστη κίνηση της ίδιας της Επίγνωσης.

"Η αίσθηση του προσωπικού ελέγχου διαλύεται στη συνειδητοποίηση ότι η ζωή κυλά αβίαστα, ανεξάρτητα από έναν ξεχωριστό εαυτό. " Έκχαρτ Τόλε

"Οι αποφάσεις σας είναι εμφανίσεις στη συνείδηση, όχι πράξεις ανεξάρτητου πράκτορα. Σαμ Χάρις

"Όλα συμβαίνουν αυθόρμητα, η ιδέα ότι το κάνεις είναι απλώς μια έννοια. " Nisargadatta Maharaj

"Αυτό που φαίνεται ως επιλογή είναι το παιχνίδι της συνείδησης, τίποτα δεν είναι έξω από αυτό το αδιαίρετο σύνολο. Φράνσις Λουσίλ
"Δεν υπάρχει ατομική βούληση, υπάρχει μόνο η Θέληση του Όλου, που εκφράζεται χωρίς διχασμό. " Αντιασάντι 

from Emily Snow