Pulse of love 10/12/2013

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Προσευχήσου μην πεθάνεις σαν ζητιάνος

Ο Osho διηγείται: 
«Ένας ζητιάνος είχε πεθάνει σε μια μεγάλη πόλη. Είχε πεθάνει ζητιανεύοντας στο ίδιο μέρος επί σαράντα χρόνια. Νόμιζε ότι θα γινόταν βασιλιάς με τη ζητιανιά, μα πώς μπορεί κανείς να γίνει βασιλιάς ζητιανεύοντας; Όσο πιο πολύ ζητιανεύει ένας άνθρωπος τόσο πιο ζητιάνος γίνεται.

Τη μέρα που άρχισε ήταν ένας μικρός ζητιάνος και τη μέρα που πέθανε ήταν ένας μεγάλος ζητιάνος, μα δεν έγινε βασιλιάς. Πέθανε. Έτσι οι γείτονες πήραν το πτώμα και το έκαψαν μαζί με τα κουρέλια του. Έπειτα θεώρησαν ότι αυτός ο ζητιάνος πρέπει να είχε βρωμίσει πολύ τη γη όπου καθόταν για σαράντα χρόνια, οπότε έσκαψαν λίγο για να καθαρίσουν και να πετάξουν τη βρωμιά. Και έζησαν μια μεγάλη έκπληξη. 

Αν ζούσε ο ζητιάνος, θα είχε τρελαθεί. 
Μέσα στη γη βρήκαν ένα θησαυρό, ακριβώς κάτω από το σημείο που καθόταν ο ζητιάνος και ζητιάνευε. Δεν ήξερε πως, αν έσκαβε λίγο την γη από κάτω του, θα μπορούσε να έχει γίνει βασιλιάς και δεν θα υπήρχε καμιά ανάγκη να ζητιανεύει. Μα τι ήξερε αυτός ο άνθρωπος; Τα μάτια του κοίταζαν προς τα έξω, τα χέρια του ήταν απλωμένα και ζητιάνευε.

Όλοι οι άνθρωποι της γειτονιάς στάθηκαν εκεί σοκαρισμένοι.

«Τι είδους ζητιάνος ήταν αυτός; Αυτός ο ηλίθιος δεν είχε καταλάβει πως ο θησαυρός ήταν θαμμένος ακριβώς κάτω από το σημείο όπου καθόταν.»

Αυτά έλεγαν και γελούσαν. Πήγα σ’ εκείνο το μέρος και συνάντησα αυτούς τους ανθρώπους και τους είπα:
«Εσείς είστε οι ηλίθιοι! Μην κατηγορείτε το ζητιάνο. Θα έπρεπε και εσείς κάποτε να σκάψετε τη γη από κάτω σας, επειδή μπορεί, όταν πεθάνετε, να γελούν οι άλλοι μαζί σας.»

Οι ζωντανοί γελούν μ’ εκείνον που πεθαίνει, όμως, αν ένας ζωντανός μπορούσε να γελάσει με τον εαυτό του όσο ήταν ακόμα ζωντανός, τότε θα μπορούσε να μεταμορφωθεί η ζωή του. Θα μπορούσε να γίνει διαφορετικός άνθρωπος.» 

Αν κάποιος θυμάται να γελά με τον εαυτό του, αν μπορεί να θυμάται να σκάβει το σημείο όπου στέκεται την κάθε στιγμή, τότε δεν θα πεθάνει ποτέ σαν ζητιάνος αλλά σαν βασιλιάς. Θα έχει μοιραστεί με όλους τα δώρα που θα του έχει φέρει η ζωή, θα έχει συναντήσει τον θεϊκό μέσα του, θα ζει γεμάτος ευδαιμονία και θα είναι γεμάτος ευγνωμοσύνη για την Ύπαρξη.