.
Όταν ήμουν μαθητής του Δάσκαλου Πέτερ Ντενώφ, ήμουν πολύ φτωχός, δεν είχα τίποτα, μόνο ένα κρεβάτι, ένα βιολί και μερικά βιβλία, και περνούσα βδομάδες στα βουνά με διάβασμα, με διαλογισμό. Κάπου, κάπου πήγαινα να εργαστώ λίγο για να κερδίσω λίγα χρήματα. Κι αν βλέπατε τα παπούτσια και τα ρούχα που φορούσα!
Όμως ήμουν ευτυχισμένος γιατί αισθανόμουν πλούσιος... εκπληκτικά πλούσιος, είχα την εντύπωση ότι το κεφάλι μου κι η καρδιά μου περιείχαν όλους τους θησαυρούς του σύμπαντος. Να έχεις ένα Δάσκαλο, αντιλαμβάνεστε τι είναι! Αισθανόμουν ότι, χάρη σ’ αυτόν, θα πραγματοποιούσα ό,τι πιο πολύτιμο επιθυμούσα.
Όταν ήμουν μαθητής του Δάσκαλου Πέτερ Ντενώφ, ήμουν πολύ φτωχός, δεν είχα τίποτα, μόνο ένα κρεβάτι, ένα βιολί και μερικά βιβλία, και περνούσα βδομάδες στα βουνά με διάβασμα, με διαλογισμό. Κάπου, κάπου πήγαινα να εργαστώ λίγο για να κερδίσω λίγα χρήματα. Κι αν βλέπατε τα παπούτσια και τα ρούχα που φορούσα!
Όμως ήμουν ευτυχισμένος γιατί αισθανόμουν πλούσιος... εκπληκτικά πλούσιος, είχα την εντύπωση ότι το κεφάλι μου κι η καρδιά μου περιείχαν όλους τους θησαυρούς του σύμπαντος. Να έχεις ένα Δάσκαλο, αντιλαμβάνεστε τι είναι! Αισθανόμουν ότι, χάρη σ’ αυτόν, θα πραγματοποιούσα ό,τι πιο πολύτιμο επιθυμούσα.





