Το αίσθημα της ντροπής δεν καταπιέζει μόνο τις επιθυμίες αλλά και τα αρνητικά συναισθήματα όπως είναι
ο φόβος, η λύπη, η ανησυχία, στερώντας στον άνθρωπο που ντρέπεται την δυνατότητα
να αποφορτιστεί συναισθηματικά. Ζει λοιπόν, σε μια καθημερινότητα όπου
επικρατεί έντονο άγχος το οποίο πηγάζει από τον έντονο φόβο της απόρριψης από
τους άλλους.
Η πηγή
της ντροπής για κάποιον μπορεί να είναι σωματική, ψυχική, ηθική, κοινωνική και
οικογενειακή ή ένα σύμπλεγμα όλων αυτών.
Η σωματική, αφορά την κατάσταση του σώματός του, την πιθανή σωματική αναπηρία του, την έλλειψη καθαριότητας , την κακοσμία, την εξωτερική εμφάνιση και την πιθανή έκθεση της γύμνιας του σώματος του με βίαιο και ταπεινωτικό τρόπο αλλά και περιλαμβάνει και την γελιοποίηση και τον εξευτελισμό που προκύπτουν από τα παραπάνω.
Η ψυχική αφορά την απώλεια της αυτοεκτίμησης. Που μπορεί να ξεκινά από τα παιδικά χρόνια όταν π.χ το παιδί προσπαθούσε να δείξει τις ικανότητες του στους γονείς του, αλλά εκείνοι έχοντας μια απορριπτική στάση δεν έδειξαν κατανόηση και προσοχή σε αυτή την προσπάθεια.
Όσον αφορά την ηθική, κοινωνική και οικογενειακή πηγή της ντροπής το βλέμμα των άλλων συνήθως γίνεται «γνώμονας» της ίδιας της ύπαρξης του ατόμου. Αυτό το βλέμμα κρίνει και κατακρίνει και φαίνεται να διαπερνά το άτομο εισχωρώντας βαθιά μέσα του και αποκαλύπτοντας τις αδυναμίες του και τις ανεπάρκειες του. Το άτομο που ντρέπεται ταυτίζεται με αυτό το βλέμμα, και θεωρεί ότι δεν έχει καμιά αξία. Η ντροπή τοποθετεί μέσα του έναν κριτή που του υπενθυμίζει ότι δεν αξίζει τίποτα
.png)
namaste
despoina palamari
