Pulse of love 10/12/2013

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

Τι είναι διαλογισμός

Ο διαλογισμός είναι ένα ταξίδι προς τα μέσα. Μια ευκαιρία να είσαι μόνος με τον εαυτό σου. 

Σε αυτό το ταξίδι ξεχνάς το εγώ σου και ενώνεσαι με το Όλον καταργώντας τα σύνορα και τους περιορισμούς που σου βάζει το μυαλό στην καθημερινότητα. Χάνεις τον έλεγχο του Νου και του σώματος και απλά, Υπάρχεις. Είσαι στο κέντρο σου, πάνω από καλό ή κακό, πάνω από λάθος ή σωστό, πάνω από λογικό ή παράλογο, πάνω από πρέπει και γιατί, πάνω από την ανθρώπινη υπόσταση.
Με το διαλογισμό γαληνεύει η τρικυμία του νου σου, λιγοστεύουν οι σκέψεις και βιώνεις την ηρεμία που δίνει η πληρότητα αφού δεν είσαι πια διαχωρισμένος αλλά ένα με τον Εαυτό σου. Τον Εαυτό που δεν δημιούργησες εσύ στην πορεία της ζωής σου, αλλά αυτόν που είχες όταν γεννήθηκες.


Αν οι σκέψεις έρχονται, όταν κάποιος διαλογίζεται, δεν χρειάζεται ούτε να αρπάζεται από αυτές, ούτε να τις πολεμά. Κανένας δεν μπορεί με το ζόρι να ακινητοποιήσει τον Νου του και να σταματήσει τις σκέψεις. Αυτό απλά συμβαίνει. Αυτό που χρειάζεται να κάνει ο καθένας όταν μπαίνει σε διαλογισμό, είναι να γίνει ο παρατηρητής του σώματος και του μυαλού του. 

Ο άνθρωπος που κάνει διαλογισμό θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τον πεζό που στέκεται στο πεζοδρόμιο και εντελώς ανεπηρέαστος από ό,τι συμβαίνει στη λεωφόρο, παρατηρεί τα αυτοκίνητα που πηγαινοέρχονται. Οι σκέψεις είναι τα αυτοκίνητα. Μόλις ανάψει το κόκκινο φανάρι, μόλις σταματήσουν τα αυτοκίνητα, οι σκέψεις, ο διαλογιστής απλά πηγαίνει πιο βαθιά στο ταξίδι του. 
Δεν εξαρτάται από αυτόν πότε θα σταματήσουν οι σκέψεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να παραμένει χαλαρός με πλήρη αποδοχή της κατάστασης στην οποία βρίσκεται, χωρίς να κρίνει ποιο είναι καλό και ποιο κακό. Ακριβώς όπως ο πεζός, παίρνει μια απόσταση από αυτό που συμβαίνει στο δρόμο και δεν ταυτίζεται με την κυκλοφορία και σύντομα, κάποια στιγμή, ο δρόμος θα αδειάσει και δεν θα υπάρχει κανένα αυτοκίνητο. Θα δημιουργηθεί μια παύση. Αυτή η παύση, η ησυχία είναι ο διαλογισμός.

Είναι πολύ σημαντικό να παραδίνεσαι στα διαλογιστικά ταξίδια. Όταν προσπαθεί κάποιος να επιβάλλει την θέληση του ή προσπαθεί να κατευθύνει το ταξίδι του, τότε δεν βρίσκεται σε κατάσταση διαλογισμού.  Όταν επιτρέπει να συμβεί οτιδήποτε έρθει στην επιφάνεια, όταν εγκαταλείπεται μέσα στη διαδρομή, όταν δεν πιέζει τα πράγματα να συμβούν, τότε μπαίνει στο εσωτερικό ταξίδι.

Ο διαλογισμός δεν είναι κάτι που το κάνεις το πρωί ή το βράδυ και τελειώνει εκεί. Είναι κάτι που χρειάζεται να το ζει κάποιος διαρκώς την κάθε στιγμή της ζωής του. Όταν περπατάει, όταν κάθεται, όταν πλένει τα πιάτα, όταν μαγειρεύει, όταν γράφει, όταν χορεύει. Είναι ένας τρόπος ζωής που προσφέρει ηρεμία και γαλήνη.
Για παράδειγμα όταν τρως, τρώγε με τρόπο ολοκληρωτικό. Κοίταξε το φαγητό σου και άφησε το άρωμά του να σε αγγίξει, να σε ταξιδέψει. Μύρισέ το με όλο σου το είναι ώστε το άρωμα του να πλημμυρίσει κάθε κύτταρό σου. Βάλτο στο στόμα σου συνειδητά και νιώσε τη χαρά που γεννιέται μέσα σου όταν προσφέρεις κάτι στον εαυτό σου. Μάσησέ το αργά, χωρίς βιασύνη, με συνειδητότητα. Άγγιξε το ψωμί σου, νιώσε την υφή του και μάσησέ το και αυτό αργά. Αν σε όλη αυτή τη διαδικασία αφήσεις απέξω τις σκέψεις και την κρίση, αν γεύεσαι ολοκληρωτικά τη στιγμή σου, τότε αυτό είναι διαλογισμός.

Ο αληθινά διαλογιστικός άνθρωπος δεν είναι σοβαρός. Αντίθετα ευχαριστιέται το παιχνίδι. 
Η ζωή γι’ αυτόν είναι διασκέδαση και την απολαμβάνει ολοκληρωτικά. Δεν προσκολλάται στο παρελθόν του γιατί ξέρει ότι αυτό συνδέεται με τους φόβους, τους προσδιορισμούς και τις επιθυμίες του. Κυλάει ελεύθερα μέσα στη σιωπή, μέσα στην εσωτερική κίνηση και παραδίδεται στην ένωσή του με την Ολότητα.
Ο διαλογιστής στο ταξίδι προς τα μέσα είναι απλώς ο παρατηρητής. Δεν είναι οτιδήποτε συναντά σε αυτήν την εμπειρία. Είναι αυτός που βιώνει αυτήν την εμπειρία. Όσο πιο βαθιά μπαίνει σε αυτό, τόσο λιγότερο θα βιώνει κίνηση ή σιωπή ή ευδαιμονία γιατί θα οδηγείται ολοένα και πιο κοντά στο κέντρο του. Εκεί όπου υπάρχει μόνο κενότητα. Τότε θα γίνεται ένα με το Θεό.

Osho«Όταν η συνειδητότητα δεν πηγαίνει σε κανένα αντικείμενο, όταν δεν υπάρχει τίποτε να δεις, τίποτε να σκεφτείς, παρά μόνο κενότητα παντού γύρω σου, τότε μπαίνεις μέσα στον εαυτό σου. Τότε δεν υπάρχει πουθενά για να πας. Χαλαρώνεις μέσα στην πηγή και εκείνη η πηγή είναι ο Θεός.»

Ακολουθώντας την ίδια διαδικασία ο διαλογιστής στην καθημερινότητά του, κοιτάζει καθετί που περνάει δίπλα του, το παρατηρεί και δεν μπαίνει μέσα σε αυτό. Παρατηρεί τη χαρά να έρχεται, τη στεναχώρια, το θυμό, το φόβο, τη ζήλια και ξέρει ότι τίποτα από αυτά δεν είναι δικά του. Απλώς περνάνε κοντά από την περιφέρεια του και την αγγίζουν. Το κέντρο του παραμένει πάντα ήρεμο και γαλήνιο. Το ένα συναίσθημα στην περιφέρεια διαδέχεται το άλλο. Μετά το θυμό έρχεται η ηρεμία. Μετά τη λύπη έρχεται η χαρά. Μετά το φόβο η αγάπη. Ακριβώς όπως η μέρα διαδέχεται τη νύχτα. Το αρνητικό διαδέχεται το θετικό και αντίστροφα.

Ό,τι κι αν γίνεται εκείνος ξέρει ότι τίποτα δεν τον αφορά στην ουσία του και γι΄αυτό δεν αγκιστρώνεται ούτε από τις στιγμές της λύπης ούτε από τις στιγμές της χαράς. Γνωρίζει ότι το κέντρο του πάντα παραμένει αναλλοίωτο ό,τι και να συμβαίνει στην περιφέρεια και γι’ αυτό δεν βουτά μέσα σε οποιοδήποτε συναίσθημα. Απλώς παρατηρεί τι το δημιουργεί και με ποιο τρόπο τον αγγίζει.
Ο διαλογισμός είναι ο τρόπος να γίνει κάποιος συνειδητός. Να ξυπνήσει και να φέρει στην επιφάνεια οτιδήποτε κοιμόταν βαθιά μέσα στα υπόγεια του ασυνείδητου, ώστε να έχει πλήρη επίγνωση του Εαυτού του και της Ζωής του.

Osho: «Όταν περπατάς, νιώσε την κενότητα να περπατάει. Όταν μιλάς, νιώσε την κενότητα μιλάει. Όταν αγαπάς, νιώσε την κενότητα να αγαπάει…
Να θυμάσαι συνεχώς ότι μέσα δεν υπάρχει τίποτα. Κι αυτή είναι η φύση του ανθρώπου, αυτή η κενότητα. Δεν είναι απουσία, είναι παρουσία, είναι πληρότητα. Όταν η κενότητα είναι ολοκληρωτική, είναι πληρότητα.»


namaste
despoina palamari